ยกให้เป็น สารพัดที่สุดŽ ในฐานะ ผู้นำประเทศแห่งยุคŽ กันเลยทีเดียว

สำหรับ จาซินดา อาร์เดิร์นŽ นายกรัฐมนตรีหญิงแห่งประเทศนิวซีแลนด์ แดนกีวี

โดยความเป็นสารพัดที่สุด ก็เริ่มจากที่เธอได้รับการกล่าวขวัญให้เป็น นายกรัฐมนตรีหญิงที่มีอายุน้อยที่สุดŽ ซึ่งในวันที่เธอก้าวขึ้นมาดำรงตำแหน่ง ก็มีอายุเพียง 37 ปี เท่านั้น ในฐานะ หัวหน้าพรรคแรงงาน (Labour Party)Ž ผู้มีแนวคิดทางการเมืองแบบผสมผสานระหว่าง ประชาธิปไตยสังคมนิยม (Social Democracy)Ž และความเป็นพวก หัวก้าวหน้าŽ หรือถ้าเรียกกันให้หรูๆ ตามเชิงวิชาการก็คือ พิพัฒนนิยม (Progressivism)Ž จึงทำให้เธอก้าวขึ้นมาเป็นหัวหน้าพรรคแรงงาน และดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตีของนิวซีแลนด์ อย่างเต็มภาคภูมิ

ก่อนสร้างสีสันกันแบบบังเอิ๊ญ บังเอิญ เพราะบังคับกันไม่ได้ นั่นคือ การมีลูกŽ ที่ปรากฏว่า เธอได้ให้กำเนิดบุตรเมื่อปีที่แล้ว จนได้รับการกล่าวขวัญเป็น นายกรัฐมนตรีคนที่สองของแดนกีวี ที่ได้ให้กำเนิดบุตรในขณะที่ดำรงตำแหน่งอยู่Ž

อย่างไรก็ตาม เมื่อว่าถึง การตั้งครรภ์Ž ก็ต้องบอกว่า อาร์เดิร์นŽ คือ ผู้นำหญิงคนแรกของนิวซีแลนด์ ที่เริ่มตั้งครรภ์ในระหว่างที่นั่งเก้าอี้นายกรัฐมนตรีของประเทศอยู่Ž

เป็นการตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตร หลังจากที่ อาร์เดิร์นŽ ใช้ชีวิตคู่กับหุ้นส่วนของเธอ คลาร์ก เกย์ฟอร์ดŽ

โดยมีรายงานว่า อาร์เดิร์นŽ นำลูกน้อยของเธอไปไหนไปกัน ไม่ว่าจะเป็นการประชุมสภา หรือแม้กระทั่งไปประชุมบนเวทีสหประชาชาติ

ล่าสุด นายกรัฐมนตรีหญิงอาร์เดิร์น ก็ได้สร้างสีสันจนเป็นที่ฮือฮาบนโลกโซเชียล นั่นคือ การแถลงผลงานการบริหารประเทศมาเป็นเวลา 2 ปี ด้วยการใช้เวลาแถลงฯ เพียง 2.56 นาที เท่านั้น แต่ได้ใจความเกือบครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็นผลงานการสร้างงาน ลดปัญหาการว่างงาน ปรับปรุงระบบสวัสดิการด้านที่อยู่อาศัยและการรักษาพยาบาล การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ส่งเสริมการศึกษา หรือแม้กระทั่งผลักดันให้พวกนักเก็งกำไรต่างชาติ ต้องจรลีหนีไปจากแดนกีวี เป็นต้น

ทางด้านประวัติส่วนตัวโดยสังเขป ก็ต้องถือว่า อาร์เดิร์น ซึ่งปัจจุบันอายุเพียง 39 ปี ก็ต้องบอกว่า ไม่ธรรมดา เพราะหลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยไวกาโต เมื่อปี 2544 ก็เข้าทำงานเป็นนักวิจัยให้กับสำนักงานของนายกรัฐมนตรีเฮเลน คลาร์ก ก่อนมาเป็นทีมที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรีโทนี แบลร์ ของอังกฤษ เมื่อทำงานให้กับสหภาพยุวชนชาวสก็อตระหว่างประเทศ ก็ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธาน และเมื่อเข้าสู่ถนนการเมือง ก็ได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคแรงงาน และดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของนิวซีแลนด์ในที่สุด