สถาพร ศรีสัจจัง
ฟังว่าเส้นแบ่งระหว่าง “เดรัจฉาน” กับ “มนุษย์” (“ผู้มีใจสูง” ที่พัฒนาจากสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “โฮโมเซเปียนส์” มาเป็น “คน” จาก “คน” ส่วนใหญ่จึงค่อย ๆ พัฒนาเป็น “มนุษย์”) นั้น น่าจะอยู่ตรงเส้นแบ่งที่คำว่า “จริยธรรม” ซึ่งส่วนใหญ่หมายถึงการเรียนรู้แนวปฏิบัติที่เกิดจากความเชื่อความศรัทธา และ “ปัญญา” จากการ “เข้ารีต” เป็น “ศาสนิก” ของศาสนาหรือ “ลัทธิความเชื่อ” หนึ่ง ๆ
ฟังว่า “คน” เพิ่งนับถือสิ่งที่เรียกว่า “คำสอนทางศาสนา” ก็เมื่อเกิดศาสนาสมัยใหม่ขึ้นเมื่อไม่เกิน 4 พันปีมานี้เอง ศาสนาโดยทั่วไปแบ่งออกได้เป็น 2 แบบ คือเป็นแบบ “เทวนิยม” กับ “อเทวนิยม” คือ ศาสนาที่เชื่อว่ามี “พระเจ้า” เป็นพลังงานอยู่เบื้องหลังการเกิดของสรรพสิ่งและศาสนาที่ไม่มี “พระเจ้า” แต่มักเสนอหลักการว่าทุกสิ่งเกิด ตั้งอยู่ และดับไป เพราะ “สภาวธรรม” หรือ “ธรรมชาติ” (Nature)
ศาสนาที่เชื่อเรื่องพระเจ้าก็เช่น ฮินดู ยูดาห์ (ยิว) โซโรอัสเตอร์ (เปอร์เซีย) คริสต์ อิสลาม เป็นต้น ส่วนศาสนาที่ไม่มีพระเจ้าก็เช่น พุทธศาสนา และ เต๋า เป็นต้น
ทุกศาสนามักมี “ผู้ต่อต้าน” หัวหน้าผู้ต่อต้านดังกล่าว มักมีชื่อเรียกขานกันไปต่างๆ นานา เช่น “อสูร” ในศาสนาฮินดู / “อาริมาน” ในศาสนาโซโรอัสเตอร์ / “อาร์มิลัส” ในศาสนายูดาห์ (ยิว) / “ซาตาน” ในศาสนาคริสต์ / “ชัยฏอน” ในศาสนาอิสลาม / และ “พญามาร” ในศาสนาพุทธ เป็นต้น
หัวหน้าผู้ต่อต้านพระเจ้าและสาวก (ผู้ศรัทธาและมีวัตรปฏิบัติย้อนแย้งกับคติความเชื่อทางศาสนาต่างๆ) มักถูกประณามว่าเป็นพวก “สัตว์นรก” คือเป็นเดรัจฉานที่ต้องตกนรก
แต่คนชั่วช้าสามานย์ที่ถูกเรียกว่า “อภิเดรัจฉาน” นั้นชั่วช้าสามานย์ยิ่งกว่า “สัตว์นรก” พวกนี้เสียอีก และว่ากันว่า โลกยุคปัจจุบันนี้นี่เองที่ได้ก่อเกิดสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “เซเปียนส์” บางตัวบางกลุ่ม ที่กลายพันธุ์จากความเป็น “มนุษย์” เป็น “อภิเดรัจฉาน” ขึ้นก่อการร้ายฆ่าคนจนเลือดจะท่วมโลกอยู่แบบเห็น ๆ
ช่วงเวลาปัจจุบันผู้คนจำนวนไม่น้อยจึงจับตาไปที่พฤติกรรมวิปลาส (สั่งฆ่าคนแบบหฤโหด) ของผู้นำชนชาติ “อิสราเอล” ที่ชื่อ “เนทันยาฮู” กับสมุนคนสำคัญที่ชื่อ “อเมริกัน โดนัลด์ ทรัมป์” ว่ามีพฤติกรรมทำให้โลกเข้าสู่ยุค “อภิเดรัจฉาน” ดังว่าจริงหรือเปล่า?
บังเอิญ 2-3 วันนี้ได้เข้าไปสำรวจโลก “ออนไลน์” ในคอลัมน์ประเภทกลอน ๆ อยู่เพจหนึ่ง เขาตีพิมพ์กลอนบางบทที่น่าจะเข้าข่ายตรงกับเรื่องราวหัวข้อที่กำลังอภิปรายกันอยู่ คือ หัวข้อ “โลกยุคอภิเดรัจฉาน” จึงลองยกเอามาให้ฟังกันดู ว่าคนที่กลอนที่เขาเขียนถึงจะเข้าข่ายหัวข้ออภิปรายที่ว่าหรือไม่-อย่างไร?
ขออนุญาตและขอบคุณผู้เขียนที่ใช้นาม “อินถา ร้องวัวแดง” ไว้ ณ ที่นี้ด้วย กลอนบทนี้ชื่อเรื่องว่า “คือขี้ข้าซาตาน” มีความดังนี้ :
คือ ขี้ข้าซาตาน!!
@ คือ พวกเหล่าขี้ข้าซาตานสิง / เพื่อฉายภาพความจริงแห่งยุคสมัย
ภาพความรุนแรงแห่งหัวใจ / ภาพหายนภัยในตัวตน
ตัวตนอันแต้มโปรแกรมแต่ง / ขันแข่งยิ่งกว่าสัตว์หน้าขน
สู่เถื่อนดิบดำโดยจำนน / ต่อกลแต่งสร้างแห่งทางมาร
หลุดจากป่าเขาเงาเถื่อนถ้ำ / มาสร้างอารยธรรม มาอยู่ 'บ้าน'
รวมหมู่เป็นเมืองเรืองตระการ / กลับกลายเป็นพาล-พล่าผลาญธรรม!
เสพติดแข่งขันกันจนเสี้ยน / ก่อพันธุ์ ‘ตัวเบียฬ’ และตัว ‘ห้ำ’
ฝ่าเกณฑ์กำหนดกฎแห่งกรรม / แรงต้าน, แรงกระทำ-ก็กล้ำกราย
พัฒนาความเขลา-มุ่งเอาชนะ / จึงยิ่งกักขฬะยิ่งฉิบหาย
ยิ่งเขมือบยิ่งขย้ำยิ่งทำลาย / ยิ่งฆ่ากันตาย-'ขาย'กันกิน!
กิเลสยิ่งเหี้ยมโหดยิ่งโลดเถลิง / จึงร้อนเร่ากว่าเพลิงไปทั้งสิ้น
จึงเหลื่อมล้ำ-จึงคั่งแค้นทั่วแผ่นดิน / จึง 'ทางมาร' สิงสิ้นจิตวิญญาณ!
'ความไม่รู้จักพอ' ที่ก่อเหตุ / จึงต้องพบอาเพศ-ต้องดิ้นพล่าน
จึงยิ่งเสริมยิ่งสร้างทางสามานย์ / ตามโปรแกรมบงการผ่าน "กำไร"
คืนสู่กฎแบบสัตว์เดรัจฉาน / ที่แรงมากดิบด้านต้องเป็นใหญ่
ความรู้ “รัก” รู้ “ธรรม” อันอำไพ / ถูกกระหังจังไรไล่ลี้ลา
คืนความสาไถยสู่ใจสัตว์ / แย่งชิงขบกัดกันเหมือนหมา
โดยหัวหน้ายิว และสุดเท่แห่ง “อเมริกา” / ผู้เป็นขี้ข้าของ “ซาตาน”!!ฯ
อินถา ร้องวัวแดง /วาระ “ขี้ข้าซาตานต้านพระเจ้า” 2026
ภาพประกอบสร้างโดยAI