ดนตรี/วรรณากร
ฮิลารี ดัฟฟ์ ห่างหายจากการออกอัลบั้มใหม่ไปนานถึง 11 ปี…นานเสียจนหลายคนคิดว่าเธอคงไม่กลับมาทำเพลงอีกต่อไปแล้ว
แม้ว่าจะไม่ใช่ศิลปินสาวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุคสมัย แต่ในยุคทศวรรษที่ 90 ชื่อของเธอก็เป็นที่คุ้นเคยของคนดูหนังฟังเพลงทั่วโลก ด้วยแรงส่งจากผลงานการแสดงทั้งซีรีส์และภาพยนตร์ชุด Lizzie McGuire และผลงานเพลงยอดนิยมอย่าง “So Yesterday”, “Fly” และ “Wake Up” ในช่วงต้นยุคมิลเลนเนียล
อัลบั้มล่าสุดที่ชื่อว่า Luck…Or Something ซึ่งนับเป็นผลงานชุดที่ 6 ของ ดัฟฟ์ อาจเรียกได้ว่าเป็นการกลับมาที่น่าชื่นใจสำหรับอดีตไอดอลวัยรุ่นแห่งยุค 90
ขณะที่ผลงาน Breathe In. Breathe Out. จากปี 2558 ของเธอเน้นความเป็นป๊อป-แดนซ์จัดๆ พร้อมกับเพลงเด่นอย่าง “Sparks” ในผลงานใหม่ของเธอ ดัฟฟ์ หันกลับมาหาเพลงป๊อปที่เจือสีสันเบาบางของร็อก พอให้มีความหนักแน่น บวกกับบรรยากาศย้อนไปหายุคเอทตี้ส์นิดๆ กลายเป็นอัลบั้มเพลงป๊อปที่ละเมียดละไมไม่เบา
ผลก็คืองานใหม่ของ ดัฟฟ์ เข้าถึงง่ายสำหรับคนฟังในวงกว้าง ไม่ว่าจะเป็นแฟนเพลงของเธอหรือไม่ เกิดทันยุคที่เธอกำลังโด่งดังหรือไม่ ล้วนไม่ใช่ปัญหา
ดัฟฟ์ เปิดอัลบั้มได้อย่างน่าติดตามด้วยเพลง “Weather For Tennis” กับเนื้อหาที่เล่าถึงความสัมพันธ์ที่ถูกผลักดันไปจนถึงจุดเปราะบาง ถัดจากนั้น เธอยังมีเพลง “Roommates”, “Mature” ไว้คอยดึงดูดความสนใจของคนฟัง ส่วน “The Optimist” นั้นดึงดูดใจด้วยดนตรีที่เรียบง่าย เนื้อเพลงแนวหม่นที่พูดถึงความสัมพันธ์ร้าวฉานระหว่างพ่อลูก และเสียงร้องที่ให้ความรู้สึกเปราะบาง
ในวัย 38 ปี เสียงร้องของ ดัฟฟ์ ยังคงใสเหมือนเด็กสาวจนน่าตกใจและน่าทึ่ง บ่งบอกว่าที่ผ่านมา เธอรักษาเส้นเสียงของตัวเองอย่างดี เมื่อนำองค์ประกอบนี้มาใช้กับเนื้อเพลงที่มาจากโลกของผู้ใหญ่ที่มีทั้งมุมมืดและความขมขื่น ก็กลับกลายเป็นความขัดแย้งที่ลงตัว
Luck…Or Something ไม่ใช่อัลบั้มที่ดีเลิศ แต่ก็ไม่ใช่งานที่ย่ำแย่จนฟังไม่ได้ สำหรับตลาดเพลงป๊อปแล้ว ดัฟฟ์ ยังคงส่งงานที่ได้มาตรฐานเพียงพอ น่าสนใจมากพอ และหวังว่าคนจะให้การต้อนรับเธออย่างดีพออีกครั้ง
ขอบคุณภาพจาก : Atlantic Records