ใครก็เคลมของแท้ไม่ได้!! เจ้าของร้านข้าวเหนียวมูนแปดริ้วแสดงความเห็น ปมดราม่าเชฟต่างชาติอ้างข้าวเหนียวมะม่วงเป็นอาหารพื้นบ้าน ย้ำเป็นของไทยแท้ พร้อมเสนอรัฐเร่งจดสิทธิบัตรภูมิปัญญา จัดประกวดระดับชาติ และยกระดับมาตรฐานอาหารไทยเพื่อป้องกันการถูกอ้างสิทธิ์ในเวทีโลก
วันที่ 17 มิ.ย.69 เวลา 13.30 น. ผู้สื่อข่าวได้สอบถามถึงกรณีเชฟเขมรคนดัง “โรตานัค โรส” หรือ เชฟนาค เคลมเมนูอาหารหวานของไทย “ข้าวเหนียวมะม่วง” ว่าเป็นอาหารพื้นบ้านและเป็นอาหารโบราณชาววังมาตั้งแต่ในยุคอังกอร์ของเขมร จาก น.ส.อรัญญา สุขเกษม (แต๋น) อายุ 55 ปี และนายธีรเดช เหลืองอ่อน อายุ 53 ปีสามี เจ้าของร้านข้าวเหนียวมูน “พี่แต๋น” ซึ่งเป็นแชมป์ข้าวเหนียวมูนมะม่วงชาว ต.บางไผ่ อ.เมือง จ.ฉะเชิงเทรา พื้นที่ใกล้เคียงกับ ต.สาวชะโงก อ.บางคล้า แหล่งผลิตมะม่วงส่งออกชั้นดีที่มีชื่อเสียงอันดับหนึ่งของประเทศไทย ถึงกรณีดังกล่าวที่เกิดขึ้น
โดยนายธีรเดช ระบุยืนยันว่า เมนูข้าวเหนียวมะม่วงนั้นเป็นของไทยมาก่อนแล้ว ไม่ว่าเขาจะเคลมไปอย่างไรก็แล้วแต่ รสชาติมันก็จะสู้สูตรการปรุงน้ำกะทิของแต่ละบุคคลต้นตำรับนั้นไม่ได้ ซึ่งต่างก็มีความเฉพาะตัวของแต่ละร้าน จะไม่สามารถเคลมหรือถอดแบบไปได้ทั้งหมด โดยเฉพาะสูตรของร้านตน ที่คิดค้นกันเองและทำด้วยตนเอง ไม่ว่าจะเคลมไปอย่างไรก็แล้วแต่ รสชาติมันก็จะยังสู้เราไม่ได้ คนที่รับประทานเขาก็คงรู้ และอีกอย่างข้าวเหนียวมะม่วงของเราก็เคยเป็นข่าวโด่งดังไปทั่วโลกมาแล้วบ่อยครั้ง เมื่อ 3-4 ปีก่อน เช่น กรณีของแร็ปเปอร์ “มิลลิ” หรือ ดนุภา คณาธีรกุล ที่โชว์กินข้าวเหนียวมะม่วงบนเวทีเทศกาลดนตรีระดับโลกเมื่อปี 2565
และแร็ปเปอร์คนดังระดับโลกอย่าง “ลิซ่า” ลลิษา มโนบาล ที่ได้มีการเสิร์ฟเมนูนี้ให้แก่ชาวโลกเห็นอยู่บ่อยครั้ง จนเกิดเป็นกระแสฟีเวอร์มาก่อนหน้านี้ จนทำให้มีคนทั้งในประเทศและต่างประเทศต่างพากันสนใจเดินทางมาตามหา และหันมากินข้าวเหนียวมะม่วงกันมากขึ้น คนทำแต่ละเจ้าเขาก็มีสูตรของเขาในแต่ละคน แต่ละบ้าน ที่แตกต่างกันไป และสูตรการทำข้าวเหนียวมูนก็ยังมีอยู่ในสื่อออนไลน์ เช่น ยูทูป ที่เผยแพร่กันออกไป เราก็ไม่สามารถที่จะปิดกั้นอะไรเขาได้ หรือใครก็สามารถที่จะดัดแปลงเมนูนี้กันได้หมด
ในความคิดส่วนตัวแล้วไม่คิดว่าใครจะเคลมเอาไปได้ เพราะต้นตำรับดั้งเดิมนั้นมันเกิดจากคนไทย มันจึงเป็นของเราอยู่ในสายเลือด ไม่สามารถลอกกันเอาไปได้ทั้งหมด เช่นเดียวกับขนมชนิดอื่นๆ ที่แต่ละสูตรแต่ละบ้านก็จะรับประทานรสชาติที่ไม่เหมือนกัน แม้จะได้สูตรและวิธีการทำมาเหมือนกัน แต่คนที่ทำแต่ละคนก็จะไม่สามารถทำได้เหมือนกัน หรือทำได้แบบเดียวกันทั้งหมดทุกคน จึงอาจมีผิดเพี้ยนไป แม้แต่ตนเองที่เคยใช้แรงงานเขมรมาเป็นลูกมือมานานหลายปี เขาก็อาจจะเอาไปเคลม หลังจากที่เขากลับไปบ้านเขาแล้ว และเอาไปทำก็เป็นการลอกเลียนแบบกันไป
โดยร้านของตนเคยได้รางวัลชนะเลิศ แชมป์ข้าวเหนียวมูนมะม่วงเมื่อปี 2568 ในงานวันมะม่วงและของดีเมืองแปดริ้วที่ จ.ฉะเชิงเทรา และก่อนหน้าในปี 2564 เคยได้แชมป์ที่พัทยา จ.ชลบุรี ทั้งในด้านรสชาติความอร่อยของข้าวเหนียวมูนและสีสันสวยงาม ส่วนในปี 2569 ไม่ได้มีการจัดการประกวดขึ้นที่แปดริ้ว ที่ผ่านมายังไม่มีหน่วยงานใดเข้ามช่วยรักษาวัฒนธรรมประเพณีการกินของเราให้คงอยู่เอาไว้ เพราะไม่เคยมีการจัดการประกวดขึ้นหรือจัดแข่งขันกันในระดับประเทศ มีแต่การจัดการประกวดในระดับพื้นที่ของแต่ละแห่งระดับจังหวัดเท่านั้น จึงอาจทำให้เขาอาจนำไปเคลมได้ง่าย
เช่น การนำร้านชื่อดังในแต่ละจังหวัดเข้ามาประกวดกันแบบมืออาชีพ และมีมาตรฐานการประกวด มีมาตรฐานในการแข่งขันกัน เพื่อเป็นการยกระดับให้นักชิมจากต่างประเทศหรือนักท่องเที่ยวเขาจะได้มารับรู้ และรู้จักระดับการแข่งขันที่เป็นที่หนึ่งของประเทศ และที่หนึ่งของแต่ละจังหวัด ที่ได้เข้ามาแข่งขันกัน เป็นการสร้างมูลค่าสร้างความเชื่อมั่นในคุณภาพของข้าวเหนียวมูนหรือข้าวเหนียวมะม่วงของเรา ถือเป็นการตอบโจทย์ให้ได้ตรงจุด รวมถึงเป็นเครื่องการันตีอีกอย่างหนึ่ง เป็นการเชิดหน้าชูตาให้กับประเทศไทยได้ แต่ขณะนี้เรายังไม่มีการแข่งขันแบบนั้น
อย่างกรณีที่ จ.ฉะเชิงเทรา มีการประกวดข้าวเหนียวมูน โดยที่เราก็ไม่เคยไปเชิญผู้เข้าประกวดมาจากจังหวัดอื่นโดยรอบ หรือจากต่างจังหวัดมาร่วมแข่งขันด้วย จึงทำให้ดูเป็นเพียงแค่งานเฉพาะระดับจังหวัดเท่านั้น หากเรามีการส่งเสริมมีการแข่งขันทางด้านสินค้าเกษตร เอาของดีแต่ละจังหวัดมาประกวดกัน มาออกบูธขายกัน จะเป็นการสร้างชื่อเสียงและความเชื่อมั่นให้แก่สินค้านั้นต่อผู้บริโภค โดยที่มะม่วงนั้นจะมีผลผลิตออกมาขายกันได้ทั้งปี แต่รสชาติจะไม่ดีเท่ากับในช่วงของผลผลิตที่ออกมาตรงตามฤดูกาล แต่หากมีการเอามาแข่งขันกันก็จะเป็นการช่วยยกระดับในการพัฒนาคุณภาพให้ดียิ่งขึ้นไปอีก แม้จะออกมาไม่ตรงตามฤดูกาลก็ตามหากมีการประกวดกัน
ในการปกป้องเพื่อไม่ให้กัมพูชาเคลมอะไรไปนั้น ส่วนราชการก็ควรมีหน้าที่ต้องปกป้อง อะไรที่ประเทศเราเสียผลประโยชน์หน่วยราชการก็ต้องดิ้นรนทำ จดสิทธิบัตรด้านภูมิปัญญาท้องถิ่นหรืออาหารพื้นบ้านไว้ เราต้องรีบเก็บให้หมด ขอให้ทางหน่วยราชการเป็นผู้เดินเรื่อง สำหรับประชาชนอย่างพวกเราก็มีแต่เสียงสนับสนุน ไปช่วยกันโหวตหรือทำช่องทางไหนก็ได้ ในสมัยนี้สามารถทำผ่านทางโซเชียลได้ จะปล่อยให้พ่อค้าแม่ค้าไปเดินเรื่องกันเองเพียงฝ่ายเดียวคงไม่ได้ ทั้งที่เราเป็นคนไทยก็ไม่อยากสูญเสียอะไรที่เป็นของเราไป เพราะเราไม่ได้ไปขโมยเขามา หรือไปลอกเลียนแบบจากเขา
เรามีประเทศมาก่อนเขา แต่เราทำช้ากว่าเขาเพราะเราไม่ได้จดสิทธิบัตรอะไรหลายๆ อย่างต่อเวทีโลก จึงทำให้เราเสมือนกับว่าจะถูกเขาเอาอะไรไปก็ได้ที่บ้านเขา เขาก็ทำไปเพราะเขามีระบบ มีคนสนับสนุนและประชาชนเขาก็เอาด้วย ประเทศไทยของเราก็ทำได้ แต่อยู่ที่หน่วยราชการที่เกี่ยวข้องทั้งด้านเกษตรและอาหาร ที่จะต้องเป็นผู้ดำเนินการต่อเรื่องทั้งหมด เพื่อให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรม และ ปชช.จะเป็นฝ่ายสนับสนุน เพื่อเป็นการป้องกันไว้
ที่ผ่านมาคนไทยได้ใช้แรงงานของเขา ที่เข้ามาช่วยเป็นลูกมือมานานหลายปีมาก จนทำให้เขาได้องค์ความรู้บางอย่างจากเรากลับไปได้มาก เมื่อเขามีเรื่องกับเรา เมื่อเขากลับไปบ้านเขาแล้ว เขาก็ไปจัดการทำอะไรสารพัด ตามที่เขาจะหาวิธีที่จะเคลมเอามรดกหรือทรัพย์สินทางภูมิปัญญาของเราไป ปัจจุบันร้านของตนยังทำข้าวเหนียวมูนมะม่วงออกไปวางจำหน่ายในงานเทศกาลอาหารเป็นประจำ จำนวน 7 สี โดยมีสีแครอท ดอกคำฝอย ใบเตย อัญชัน สตรอเบอรี่ และข้าวเหนียวขาว ข้าวเหนียวดำ
แม้ขณะนี้จะหมดมะม่วงตามฤดูกาลแล้ว แต่ก็ยังมูลข้าวเหนียวมะม่วงออกไปขายได้ทุกวัน ยังที่บริเวณหน้าร้านสะดวกซื้อใกล้กับปั้ม ปตท.บางไผ่ อ.เมืองฉะเชิงเทรา ตลาดนัดย่านมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ อ.บางเสาธง จ.สมุทรปราการ และตลาดนัดนินจา จ.ชลบุรี ในวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ โดยใช้เป็นมะม่วงนอกฤดูกาลที่สามารถผลิตได้ตลอดทั้งปีใน จ.ฉะเชิงเทรา ไปวางจำหน่าย แม้รสชาติจะไม่ดีเท่ากับมะม่วงตามฤดูกาล แต่ก็ยังคงได้รับความนิยมในการบริโภคอยู่ทุกวัน นายธีรเดช กล่าว








