ชาวเกาะสตูลปูเสื่อนั่งรอคิวหน้าธนาคาร หลังระบบลงทะเบียน “ไทยช่วยไทยพลัส” ผ่านมือถือขัดข้อง หลายรายต้องเดินทางข้ามเกาะมาเข้าคิวด้วยตนเอง บางคนรอข้ามวันยังไม่ได้รับบริการ สะท้อนปัญหาความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัล
วันที่ 26 พ.ค.69 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า บรรยากาศหน้าธนาคารกรุงไทย สาขาเมืองสตูล อำเภอเมือง จังหวัดสตูล เต็มไปด้วยชาวบ้านจากพื้นที่เกาะและชายฝั่งที่ต่างพากันหอบเสื่อ หิ้วอาหาร น้ำดื่ม มานั่งเฝ้ารอคิวลงทะเบียนโครงการ “ไทยช่วยไทยพลัส” หลังระบบลงทะเบียนผ่านโทรศัพท์มือถือเกิดปัญหาขัดข้อง ทำให้ประชาชนจำนวนมากต้องเสียค่าเรือ ค่าเดินทาง เข้ามาติดต่อด้วยตนเองในตัวเมือง บางรายนั่งเรือข้ามฝากมาจากเกาะปูยู มาขึ้นฝั่งมุ่งหน้าเข้าเมืองมารอคิวก็มีเช่นกัน
หนึ่งในนั้นคือ นางมารียำ ประดิษฐ์ อายุ 72 ปี ชาวบ้านเกาะตำมะลัง ที่เดินทางมาตั้งแต่เวลา 06.00 น. แต่จนถึงเวลา 11.00 น. ยังไม่ได้รับบริการ โดยได้คิวหมายเลข 99 ท่ามกลางประชาชนที่แน่นหน้าธนาคาร
นางมารียำ เปิดเผยด้วยสีหน้าอิดโรยว่า ตนพยายามลงทะเบียนผ่านโทรศัพท์มือถือหลายครั้ง แต่ระบบไม่สามารถเข้าใช้งานได้ ญาติจึงตัดสินใจพาเข้ามาที่ธนาคาร เพราะเกรงว่าจะเสียสิทธิ์ในโครงการ
“ขาไม่ค่อยมีแรง เดินขึ้นบันไดไม่ไหว รับบัตรคิวแล้วก็มาปูเสื่อนั่งรอหน้าธนาคาร เจ้าหน้าที่บอกว่าจะลงมาทำให้ แต่ตอนนี้จะบ่ายโมงแล้วก็ยังไม่ได้ทำ” ผู้สูงอายุวัย 72 ปีกล่าว
ภาพของชาวบ้านสูงวัยนั่งปูเสื่ออยู่ริมทางเท้า กลายเป็นภาพสะท้อนความเดือดร้อนของประชาชนในพื้นที่ห่างไกล ที่ยังเข้าไม่ถึงระบบออนไลน์อย่างเต็มรูปแบบ
เช่นเดียวกับ นางสาววันธิกา ม่วงพันธุสิงห์ อายุ 54 ปี ชาวบ้านเจ๊ะบิลัง ที่เดินทางมากับชาวบ้านอีกกว่า 10 คน โดยระบุว่าวันนี้เป็นวันที่ 2 ที่ต้องมานั่งรอคิว เพราะไม่สามารถทำรายการผ่านมือถือได้เช่นกัน
“นั่งรอกันจนหิว ต้องซื้อลูกชิ้นกับชาเย็นกินกันไปก่อน ระบบในมือถือมีปัญหาตลอด ถ้าทำผ่านโทรศัพท์ได้ก็คงไม่ต้องเสียค่ารถ ค่าเรือเข้ามาหลายรอบ” นางสาววันธิกากล่าว
ชาวบ้านหลายคนมองว่า แม้โครงการคนละครึ่งจะช่วยลดภาระค่าครองชีพ เพราะรัฐช่วยจ่ายครึ่งหนึ่ง ประชาชนออกเองครึ่งหนึ่ง แต่ปัญหาระบบลงทะเบียนที่ไม่เสถียรกลับสร้างภาระให้คนต่างจังหวัด โดยเฉพาะชาวเกาะ ผู้สูงอายุ และประชาชนที่ไม่ถนัดใช้งานเทคโนโลยี
ทั้งนี้ ประชาชนเรียกร้องให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเร่งแก้ไขปัญหาระบบออนไลน์ พร้อมเพิ่มจุดบริการหรืออำนวยความสะดวกให้ผู้สูงอายุและคนในพื้นที่ห่างไกล เพื่อไม่ให้ภาพการปูเสื่อนั่งรอท่ามกลางอากาศที่ร้อนบ้าง ฝนทำท่าจะตกบ้าง กลายเป็นเรื่องชินตาของสังคม