วันที่ 17 มีนาคม 2569 เวลา 07.30 น. ที่ตลาดสายหยุดเทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน ตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน นายวิบูรณ์ แววบัณฑิต ผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน พร้อมด้วยนายกเทศมนตรีเมืองแม่ฮ่องสอน หัวหน้าสำนักงานจังหวัด พาณิชย์จังหวัด ประชาสัมพันธ์จังหวัด ผอ.ศูนย์ดำรงธรรม จ.แม่ฮ่องสอน เจ้าหน้าที่ สคบ.ประจำ จ.แม่ฮ่องสอน และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง ร่วมลงพื้นที่เพื่อสำรวจราคาสินค้าอุปโภค บริโภค และกำชับกวดขันให้ผู้ค้าและผู้ประกอบจำหน่ายสินค้าต่างๆ ต้องติดป้ายแสดงราคาให้ชัดเจน และเน้นย้ำห้ามฉวยโอกาสขึ้นราคา และห้ามกักตุนสินค้า ตาม พ.ร.บ ว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ พ.ศ. 2542
โดยผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้เยี่ยมพบปะพูดคุยกับผู้ค้า และผู้ประกอบการขายสินค้าในตลาดสายหยุด ซึ่งราคาสินค้าอุปโภค บริโภค ส่วนใหญ่ยังคงตัวไม่มีการปรับราคา ถึงแม้ว่าราคาต้นทุนสินค้าบางอย่างมีราคาสูงขึ้น และร้านค้าส่วนใหญ่มีการติดป้ายราคาสินค้าชัดเจน ซึ่งหากพบการไม่แสดงป้ายราคา ก็มีการประชาสัมพันธ์ขอความร่วมมือผู้ค้าติดแสดงป้ายราคาให้ชัดเจน
จากนั้น ผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน พร้อมคณะฯ ได้ไปตรวจเยี่ยมห้างฯ ค้าปลีกในพื้นที่เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน สอบถามสถานการณ์สต็อกสินค้าอุปโภค บริโภค ที่จำเป็น พร้อมทั้งตรวจเยี่ยม ห้างฯ ค้าวัสดุก่อสร้าง ตรวจสอบราคาวัสดุก่อสร้าง ตลอดจนตรวจเยี่ยมสถานีบริการน้ำมัน PT บ้านทุ่งกองมู ตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน ซึ่งพบว่าน้ำมันดีเซลหมด แต่จะมีรถขนส่งน้ำมันเข้ามาเติมภายในวันนี้
ผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน กล่าวว่า การลงพื้นที่ในวันนี้เพื่อสำรวจราคาสินค้าอุปโภค บริโภค ที่จำเป็นในชีวิตประจำวันของพี่น้องประชาชน พบว่าราคาสินค้าส่วนใหญ่ยังไม่มีการปรับตัว มีเพียงสินค้าบางรายการที่เริ่มมีการปรับราคาขึ้นเล็กน้อย เช่นถุงพลาสติก ส่วนไข่ไก่ราคายังคงที่ เพราะเป็นไข่จากฟาร์มในพื้นที่ ด้านเนื้อสัตว์ เนื้อหมูมีราคาถูกกว่าบางพื้นที่ เพราะเป็นการนำหมูเป็นมาชำแหละโดยโรงเชือดของเทศบาล จึงต้นทุนไม่สูงเหมือนชำแหละจากที่อื่นแล้วนำเข้ามา เพราะฉะนั้นภาพรวมผลกระทบด้านราคาสินค้ายังไม่มี แต่คาดว่าสินค้าบางรายการอาจมีการปรับตัวสูงขึ้นในระยะต่อไป
อย่างไรก็ตามได้ประชาสัมพันธ์ขอความร่วมมือผู้ค้า ได้ติดป้ายแสดงราคาสินค้าให้ชัดเจน และเน้นย้ำห้ามฉวยโอกาสขึ้นราคา และห้ามกักตุนสินค้า ตาม พ.ร.บ ว่าด้วยราคาสินค้าและบริการ พ.ศ. 2542 จะต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี ปรับไม่เกิน 140,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
สำหรับจังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นจังหวัดที่ยากจนที่สุดของประเทศ ปกติก็ต้องซื้อสินค้าในราคาสูงกว่าที่อื่น เนื่องจากเป็นสินค้านำเข้าจากต่างจังหวัด ที่มีการบวกค่าต้นทุนการขนส่งที่สูงลิ่ว เมื่อราคาน้ำมันสูงขึ้นชาวเมืองต้องประสบกับปัญหาสินค้ามีราคาแพงมากว่าทุกจังหวัด
ทั้งนี้แม่ฮ่องสอน เป็นเมืองที่มีการผลิตเพื่อบริโภคด้วยตนเองอยู่ในระดับต่ำ และต้องสั่งสินค้าเครื่องอุปโภคและบริโภคจากต่างจังหวัดมาบริโภคภายในจังหวัด ผู้ที่ได้รับผลกระทบโดยตรงส่วนใหญ่จะเป็นคนในตัวเมืองและข้าราชการที่มาจากต่างจังหวัด ขณะที่ชาวบ้านทั่วไปที่อาศัยบนดอยจะอาศัยอยู่อย่างสมถะ พอเพียง ปลูกผักเล็ก ๆ น้อย ๆ กินเองในครอบครัวและพืชผักในป่าที่ต้องออกไปหาเก็บมาเป็นอาหาร ข้าวก็ปลูกไว้กินเองในครอบครัวไม่ได้ปลูกเพื่อขายเลี้ยงครอบครัวแต่อย่างใด