ฝากนโยบายเด็ก... เพิ่งผ่านวันเด็กมา อยากให้ทุกพรรคการเมืองที่ได้เข้าไปบริหารประเทศ ได้ตระหนักถึงความสำคัญของเด็กและเยาวชนที่เป็น "รักษาฐานราก" ของประเทศ จุดเริ่มต้นของเด็กทุกคนควรเท่ากัน
นโยบายที่พรรคการเมืองต้องกล้าเปลี่ยนจาก "เงินอุดหนุนเด็กปฐมวัย" ในลักษณะการสงเคราะห์คนจน ให้กลายเป็น "สวัสดิการถ้วนหน้า" เพราะในปัจจุบันยังมีเด็กนับแสนคนที่ตกหล่น เพียงเพราะกระบวนการคัดกรองที่ซับซ้อน
นอกเหนือจากตัวเงิน รัฐต้องลงทุนใน "โครงสร้างพื้นฐานการเลี้ยงดู" เช่น ศูนย์เด็กเล็กใกล้ที่ทำงาน ที่มีเวลาเปิด-ปิดสอดคล้องกับวิถีชีวิตจริงของพ่อแม่ รวมถึงนโยบายลาคลอดที่พ่อและแม่สามารถแบ่งปันช่วงเวลาการดูแลลูกได้อย่างมีคุณภาพ โดยไม่สูญเสียรายได้
ขณะที่ในยุคที่ความรู้เปลี่ยนผ่านอย่างรวดเร็ว ระบบการศึกษาต้องเลิกยึดติดกับโรงเรียนแบบ "โรงงาน" ที่เน้นการผลิตคนออกมาให้เหมือนกัน เพื่อไม่ให้มีเด็กคนไหนต้องออกจากระบบเพราะความยากจน โดยใช้ระบบการเรียนรู้แบบ Credit Bank ที่เด็กสามารถสะสมทักษะจากนอกห้องเรียนมาเทียบวุฒิได้
นอกจากนี้ ต้องเน้น "ทักษะชีวิต" เช่น ความฉลาดทางดิจิทัล (DQ) เพื่อให้เด็กเท่าทันมิจฉาชีพและการบูลลี่ออนไลน์ และที่สำคัญที่สุดคือการกระจายทรัพยากรไปสู่โรงเรียนคุณภาพใกล้บ้าน เพื่อลดภาพจำที่ว่าต้องเข้าโรงเรียนดังในเมืองเท่านั้นถึงจะมีอนาคต
และสิ่งสำคัญคือ กระทรวงศึกษาธิการต้องยกเลิกระบบการสอบคัดเลือกเข้าเรียนต่อในระดับต่างๆ โดยนำเนื้อหาของระดับที่สูงกว่ามากทดสอบ เช่น การสอบเข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของเด็กประถมศึกษาปีที่ 6 แต่นำเนื้อหาของ ม.1 และ ม.2 มาสอบ เป็นต้น ซึ่งเป็นการเอื้อประโยชน์ให้กับสถาบันกวดวิชา และสร้างความไม่เท่าเทียมทางการศึกษาสำหรับเด็กที่ด้อยโอกาส