ข่าวรถไฟผู้มั่นใจในเส้นทาง ใครขวางไม่ได้ จึงเกิดเหตุชนลากรถเมล์เกิดไฟไหม้ มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตกลายเป็นความพินาศ น่าอเนจอนาถ เป็นที่น่าหดหู่ใจเป็นอย่างมาก ซ้ำร้ายก็ยิ่งน่าตกใจใหญ่ เพราะเหตุที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องของเทคนิคหรือเวรกรรมอะไร แต่เป็นเรื่องเกิดจากความผิดพลาดของคนล้วน ๆ (Human error) ทำให้พูดไม่ออกบอกไม่ถูก เราเพิ่งทราบกันว่า แม้รถไฟจะมีทางเฉพาะไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับใคร แต่ก็ยังมีการใช้ยาบ้าช่วยขับด้วย และการติดต่อสื่อสารระหว่างกันยังเหมือนอยู่ในโลกโบราณที่เอาแน่นอนไม่ได้
หลังจากเกิดเหตุก็เป็นไปตามสูตร กล่าวคือ คนที่เกี่ยวข้องก็ออกมาพูดเพื่อปกป้องตนเองและก็รู้เท่าที่ชาวบ้านธรรมดาทั่วไปรู้กัน เป็นการแก้ปัญหาในเชิงปลอบปละโลมเพื่อให้เรื่องจางหายไปเท่านั้น อุบัติภัยที่เกิดขึ้นในประเทศที่กำลังพัฒนา หรือพัฒนาน้อยมักจะมีลักษณะของความประมาทซ้อนประมาท กล่าวคือ เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีความประมาทหลายส่วนที่ต่างส่งผลก่อให้เกิดภัยขึ้น โดยไม่มีการคิดอ่านให้ความสำคัญและแก้ไขอย่างเป็นรูปธรรมได้ยั่งยืนต่อไป เชื่อเถอะว่าปัญหารถติดจอดค้างบนทางรถไฟ ก็ยังมีอยู่ทั่วไปปัญหาไม่มีเครื่องมือกั้นทางร่วมกับทางรถไฟก็ยังมีอีกหลายร้อยจุดตามภูมิต่างจังหวัด และเกิดเหตุอุบัติเหตุเป็นข่าวเรื่อยมา เหตุการณ์ต่าง ๆ จึงเป็นเรื่องเหลือเชื่อ ไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดเหตุรถชนกันรุนแรงในเมืองหลวง เพราะทุกท้องที่ต่างก็มีรถติด ไม่อาจใช้ความเร็วได้อยู่แล้ว หรือไม่น่าเชื่อว่าโครงการสร้างตึกใหญ่โตต้องมาพังพินาศเพราะเหตุแผ่นดินไหว ทั้ง ๆ ที่ตึกข้างเคียงไม่ได้เกิดผลในลักษณะเดียวกันแต่อย่างใด ในช่วงปิดเทอมมักจะมีเด็กเสียชีวิตจากการจมน้ำตาย คนข้ามถนนในเมืองเป็นเรื่องที่ต้องเสี่ยงภัย เคยมีคุณหมอถูกชนเสียชีวิตบนทางม้าลาย แต่สิ่งที่ได้มาก็มีแต่บทเรียนที่ปราศจากการทบทวนและแก้ไขให้สามารถป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตต่อไป
ถ้าลองไล่เรียง ก็จะเห็นได้ว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบหรือเกี่ยวข้องก็ปล่อยปละละเลยในการกวดขัน การปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ เครื่องมือเครื่องใช้ที่เกี่ยวข้อง หลักเกณฑ์การปฏิบัติงานต่าง ๆ การป้องกันปัญหา การแก้ไขปัญหาดูจะมีการหย่อนยาน ละเลย ไม่ใส่ใจ ไม่ทำหน้าที่เท่าที่ควร เป็นการส่งผ่านความเสี่ยงภัยอันตรายแก่ประชาชนทั่วไป คำว่า ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ผู้เคราะห์ร้าย ผู้ประสบเคราะห์กรรมจึงเป็นคำที่นำมาใช้อ้างอธิบายประกอบกันอย่างพร่ำเพรื่อและฟุ่มเฟือย
ในระดับรัฐบาลก็ดูเหมือนจะแก้ปัญหาในลักษณะที่เป็นแนวทางจากลมปากที่ยังจับต้องไม่ได้ ทำให้ประชาชนเกิดความไม่มั่นใจ ไม่รู้จะประสบเคราะห์กรรมวันไหน น่าจะมีการแก้ไขปัญหาในลักษณะของการยกเครื่อง การปรับปรุงระบบ การกำชับ ตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่ของผู้เกี่ยวข้อง เน้นการป้องกันปัญหา รู้จักภัยอันตรายรอบด้านที่เกิดขึ้นและมีการแก้ไขอย่างแท้จริง ไม่ใช่รอเกิดเหตุแล้วมาไต่สวนทวนความหาคนผิด หรือแพะรับบาปแล้วก็จบสิ้นลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้น รอเกิดเหตุใหม่ต่อไป ขอทุกฝ่ายอย่ามีส่วนสร้างเหตุเพราะความประมาทของตนเองหรือการละเลยไม่ทำหน้าที่ให้สมบูรณ์เลย ส่วนประชาชนทั่วไปก็คงต้อง สวดมนต์ภาวนาสุดแต่ฟ้าดินจะบันดาล ก็คงทำได้เพียงเท่านี้ ก็ขอให้โชคดีทั่วกันก็แล้วกัน
ดร.สุพิศ ปราณีตพลกรัง