ดนตรี / รุ่งฟ้า ลิ้มหัสนัยกุล
ผ่านตาข่าวและคลิปสั้นๆ ที่จะมีฮาล์ฟไทม์โชว์ในการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งที่ 23 ที่จะมี มาดอนนา, ชากิรา และบอยแบนด์เกาหลีอย่าง บีทีเอส ขึ้นเวทีระหว่างพักครึ่งนัดชิงชนะเลิศ ซึ่งจะมีขึ้นวันที่ 19 กรกฎาคม 2026 ที่เม็ทไลฟ์ สเตเดี้ยม ในนิวเจอร์ซี่ย์ ความรู้สึกแวบแรกคือ ฟีฟ่าคิดทำอะไร?
อยากเอาใจสหรัฐอเมริกา-หนึ่งในสามเจ้าภาพ หรือว่าอยากหาเงินเพิ่มจากเรตติ้ง แต่เมื่ออ่านไปเรื่อยๆ เขาว่าการแสดงนี้มีขึ้นเพื่อระดมทุนสนับสนุนกองทุน FIFA Global Citizen Education Fund สำหรับเด็กๆ ทั่วโลกจะได้มีโอกาสทางการศึกษาและการเล่นฟุตบอล ก็ถือว่าจุดประสงค์ดี แต่... มันจะทำลายมนต์เสน่ห์ของกีฬาประเภทนี้หรือเปล่า? ก็ต้องรอดูกัน
ส่วนเพลงประจำการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งนี้คือ “Dai Dai” เพิ่งปล่อยเพลงเต็มๆ ให้ฟังและชมกันเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ที่ผ่านมา จังหวะครึกครื้นแบบละติน-ป็อปและแอโฟรบีท ชักชวนแฟนบอลมาสนุกกันสมชื่อเพลงภาษาอิตาเลียนที่แปลว่า “Come on, come on” เนื้อเพลงประกอบด้วยสี่ภาษา ได้แก่ อังกฤษ, ฝรั่งเศส, ญี่ปุ่น และสเปน โดยนักร้องสองเชื้อชาติอย่าง ชากิรา (โคลอมเบีย) กับ เบอร์นา บอย (ไนจีเรีย)
สำหรับ ชากิรา นี่เป็นครั้งที่ 4 แล้วกับการมีส่วนร่วมกับฟุตบอลโลกของเธอ ครั้งแรกในปี 2006 ที่เยอรมนีกับ “Hips Don’t Lie”, “Waka Waka (This Time for Africa)” (สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ ปี 2010) และ “La La La” (บราซิล ปี 2014) ส่วน เบอร์นา บอย นี่เป็นครั้งแรก เจ้าของเพลงฮิต “Last Last” ที่ส่งให้เขากลายเป็นศิลปินเดี่ยวชาวไนจีเรียคนแรกที่ได้รางวัลแกรมมี่ สาขา Best Global Music Album เมื่อปี 2021
แม้ “Dai Dai” จะฟังสนุกสมกับเป็นเพลงฟุตบอลโลก แต่การดึงเอา ชากิรา มาเป็นแม่เหล็กดึงดูด จะประสบความสำเร็จอย่างที่เคยเป็นมา-ในแบบที่เธอเคยทำได้ตลอดสามครั้งที่ผ่านมาได้หรือเปล่า ผ่านมาราวหนึ่งสัปดาห์ (นับถึงตอนที่กำลังเขียนต้นฉบับชิ้นนี้) กระแสยังไม่แรงเท่าไหร่ ดูเงียบเกินไปด้วยซ้ำ และฉันก็เชื่อว่าหลายคนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าปล่อยออกมาให้ฟังกันแล้ว
ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะว่าเพลงประจำฟุตบอลโลกสองครั้งหลังอย่าง “Live It Up” โดย นิคกี้ แจม ฟีเจอริ่ง วิลล์ สมิธ และ เอรา อิสเตรฟี (รัสเซีย ปี 2018) และ “Hayya Hayya (Better Together)” โดย ทรินิแดด การ์โดนา, ดาวิโด และ ไอช่า (กาตาร์ ปี 2022) ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่ เรียกว่าไม่ติดอยู่ในความทรงจำใดๆ เลย-ก็ว่าได้
ทีนี้จากข่าวสั้นผ่านตาเรื่องโชว์พักครึ่ง ยังนำพาให้ฉันรื้อความทรงจำที่ออกจะเลือนๆ ไปแล้ว เรื่องโชว์ในสนามว่าเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อไหร่ โดยเฉพาะการแสดงของนักร้อง (ไม่ใช่การเดินพาเหรดหรือโชว์เปิดสนามประเภทการแสดงศิลปวัฒนธรรมของประเทศเจ้าภาพ) ในพิธีเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการ เท่าที่ค้นเจอและที่บันทึกไว้คือ ฟุตบอลโลก ปี 1990 ที่ประเทศอิตาลี ครั้งนั้นได้ เจียนนา นานนินี่ กับ เอโดอาร์โด เบนนาโต ดูโอร็อคร้องเพลงประจำการแข่งขันอย่างเป็นทางการ “Un’estate italiana” หรือ “To Be Number One”
หลังจากนั้นก็มีต่อเนื่องเรื่อยมาจนล่าสุด ปี 2026 ซึ่งจัดขึ้นสามประเทศ เม็กซิโก, แคนาดา และสหรัฐอเมริกา มีศิลปินที่จะขึ้นแสดงในพิธีเปิดตามเวลาแตกต่างกัน มีทั้ง เจ. บาลวิน, อเลฆานโดร เฟอร์นันเดซ, ไมเคิล บูเบล, อลานิส มอริสเส็ทท์, อเลสเซีย คารา, เจสสิกา เรเยส, เคที่ เพอร์รี่, ฟิวเจอร์, เรมา, ไทลา, อนิตตา และ ลลิษา มโนบาล สาวเอเชียเพียงหนึ่งเดียว
นับจากวันนี้ก็อีกไม่ถึงหนึ่งเดือนเต็มดี ฟุตบอลโลกที่มีทีมแข่งขันเพิ่มเป็น 48 ประเทศครั้งแรก ก็พร้อมให้แฟนบอลได้ลุ้นกัน เวลาอาจจะไม่ค่อยเหมาะกับบ้านเราเท่าไหร่ และตอนนี้ยังไม่มีใครซื้อลิขสิทธิ์มาให้ชม ระหว่างนี้ก็ฟัง-ซ้อมร้องเพลง “Dai Dai” สร้างแรงจูงใจไปพลางก่อน
ขอบคุณภาพจาก : https://www.facebook.com/SonyMusicThailand