ดนตรี / วรรณากร
หลังจากออกผลงานเพลงคริสต์มาส The Christmas Present เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ร็อบบี้ วิลเลียมส์ (Robbie Williams) ก็ส่งผลงานใหม่มาให้คนฟังอีกครั้ง
Britpop เป็นผลงานชุดที่ 13 ของเขาในฐานะศิลปินเดี่ยว และเป็นอีกบทพิสูจน์ว่าผู้คนในบ้านเกิดยังให้การต้อนรับผลงานของเขา ด้วยตำแหน่งอัลบั้มยอดนิยมอันดับที่ 1 ของชาร์ตเพลงยอดนิยมอย่างเป็นทางการของสหราชอาณาจักร (Official Albums Chart)
วิลเลียมส์ในวัย 52 ปี ยังคงทำเพลงด้วยบุคลิกของเด็กหนุ่มหัวขบถที่รู้ว่าตัวเองอยากเป็นสมาชิกวงโอเอซิส (Oasis) มากกว่าวงบอยแบนด์อย่าง เทก แดต (Take That)... เมื่อตอนที่เขามีอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกชื่อว่า Life Thru A Lens ในปี 2540 (ค.ศ. 1997)
ในยุคใกล้เปลี่ยนผ่านศตวรรษที่ 21 ร็อบบี้ วิลเลียมส์ เป็นหนึ่งในศิลปินที่มีอิทธิพลต่อนักฟังเพลงยุค 90 อย่างไม่ต้องสงสัย ส่วนอัลบั้มใหม่ของเขาชุดนี้ วิลเลียมส์เลือกที่จะกลับไปหาซาวด์แบบยุค 90 เป็นเพลงป็อปและป็อป-ร็อกตามแบบที่จั่วหัวอัลบั้มเอาไว้ ซึ่งก็คือ “บริตป็อป”
วิลเลียมส์เปิดอัลบั้มด้วย “Rocket” ที่เขาพารุ่นใหญ่อย่าง โทนี ไอออมมี (Tony Iommi) จากแบล็ก แซบบาท (Black Sabbath) มาเล่นกีตาร์ให้ กลายเป็นเพลงที่ทรงพลังและดึงดูดคอร็อก
แต่สำหรับสายป็อปอาจจะต้องรอจนถึงเพลงที่ตามมาอย่าง “Spies” ที่ดึงจังหวะให้ช้าลงมาและมีความเป็นป็อปพอให้เข้าถึงง่าย และเป็นเพลงที่ทำให้เห็นได้ว่าความรักที่เขามีให้วงโอเอซิสยังคงไม่ได้หายไปไหน
“Pretty Face” และ “All My Life” เป็นอีกสองเพลงที่เหมือนเอาไว้หลอกล่อสายป็อป ขณะที่ “Morrissey” ที่มี แกรี บาร์โลว์ (Gary Barlow) เพื่อนรักจากวงเทก แดต กลับมาร่วมงานด้วยนั้นเก๋ไก๋กับสไตล์เพลงแบบ เพ็ต ช็อป บอยส์ (Pet Shop Boys)
“Human” ที่มีวงพี่น้อง เจสซี แอนด์ จอย (Jesse & Joy) จากเม็กซิโกมาเป็นแขกรับเชิญ ฟังนุ่มนวลแปลกหูกว่าเพื่อน และถ้าได้ฟังอัลบั้มเวอร์ชันเดอลุกซ์ จะมีเพลงขำๆ ที่แสนจะติดหูอย่าง “Selfish Disco” ให้ได้ฟังด้วย
สนุกสนาน ตลกขบขัน กวนประสาท และบ้าบิ่น ขณะเดียวกันก็แฝงไว้ด้วยมุมมองลึกซึ้งแบบบ้านๆ คือบุคลิกของ ร็อบบี้ วิลเลียมส์ และเพลงของเขาเสมอมา ซึ่งทั้งหมดนั้นยังคงมีอยู่ครบในผลงานล่าสุดของเขา
ขอบคุณภาพจาก เฟซบุ๊ก : Robbie Williams