ดนตรี / วรรณากร
เคที่ ทัปเปอร์ (Katie Tupper) ได้รับความสนใจในฐานะศิลปินนีโอโซลรุ่นใหม่ สาววัย 28 ปี เจ้าของรางวัลจูโน (Juno Award) สาขาเพลงบันทึกเสียงยอดเยี่ยมประเภทอาร์แอนด์บี/โซล จากแคนาดา รายนี้เคยมีผลงานออกมาก่อนหน้านี้หลายชุด เพียงแต่อยู่ในรูปแบบของอัลบั้มอีพี (EP) หรือพูดให้เข้าใจง่ายกว่าว่าเป็นมินิอัลบั้ม ได้แก่ Towards The End (2565), Where To Find Me (2566) และ Little Love (2566)
เดือนแรกของปีนี้ ทัปเปอร์มีอัลบั้มเต็มรูปแบบชุดแรกในชีวิตชื่อว่า Greyhound แนวทางดนตรีของเธอนั้นชัดเจนว่าเป็นการผสมผสานระหว่างโฟล์ค/คันทรี่ และเพลงโซล/อาร์แอนด์บี ให้บรรยากาศแบบฟุ้งฝันของทุ่งหญ้าป่าเขา ควบคู่ไปกับเรื่องราวที่เล่าถึงการเติบโตภายในจิตใจ เธอเรียกแนวดนตรีในแบบของเธอว่า ฮาร์ตแลนด์ โซล (Heartland Soul)
เมื่อมองโดยผิวเผิน เนื้อหาในเพลงส่วนใหญ่ของเธอที่พูดถึงความรักและความสัมพันธ์อาจไม่ได้แตกต่างไปจากศิลปินคนอื่นๆ อีกจำนวนมาก แต่สิ่งที่น่าประทับใจคือการถ่ายทอดความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมา ที่บางครั้งก็กระแทกใจเสียจนเจ็บและจุก
ทัปเปอร์ใช้ชื่ออัลบั้มว่า Greyhound ซึ่งเป็นชื่อของสุนัขพันธุ์ล่าเนื้อ เพื่อสะท้อนแนวคิดของเธอที่เปรียบเทียบความสัมพันธ์ของคนกับการแข่งสุนัขเกรย์ฮาวด์ ที่จะต้องวิ่งไล่กวดกระต่ายปลอมซึ่งเป็นตัวล่อในสนามแข่งจนถึงเส้นชัย แต่ไม่มีวันจับกระต่ายได้จริงๆ เธอมองว่าตัวเองนั้นเป็นทั้งสุนัขเกรย์ฮาวด์และกระต่าย เป็นทั้งคนที่ไล่ตามและคนที่หลอกล่ออีกฝ่ายในความสัมพันธ์ แต่ยังรักษาระยะห่างเอาไว้เสมอ
ในอัลบั้มนี้มีหลายเพลงที่โดดเด่น ตั้งแต่ “Disappear” (ควรฟังเวอร์ชันร้องสด) ที่เสียงร้องของเธอสามารถ “ตก” คนฟังได้ตั้งแต่ประโยคแรก, “Safe Ground” ที่กล่าวถึงความอบอุ่นของความรักระหว่างเพื่อน, และ “Right Hand Man” เพลงจังหวะฟังกี้ (Funk) อันคึกคัก แต่เนื้อหากล่าวถึงความสัมพันธ์ในแบบที่ต้องพึ่งพากันและกัน
เสียงร้องที่นุ่มนวลในระดับอัลโต (Alto) ของทัปเปอร์ ทำให้การถ่ายทอดอารมณ์และเนื้อหาเป็นไปอย่างไหลลื่นและแนบเนียน เหมือนน้ำที่ค่อยๆ ซึมลึกเข้าสู่หัวใจ เธออาจไม่ใช่นักร้องที่ดีที่สุดของวงการโซล แต่เธอก็ทำได้น่าประทับใจมาก และมีส่วนสำคัญที่ทำให้อัลบั้มเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเธอเป็นผลงานที่น่าพอใจอย่างยิ่ง
#วรรณากร #NeoSoul #KatieTupper #Greyhound #ดนตรีโซล #HeartlandSoul #อัลบั้มน่า聽 #คอลัมน์ดนตรี