ประชาคมแพทย์โพสต์เฟสบุ๊กเผยพลังความช่วยเหลือจากคนไทย 65 ล้านบาทภายในไม่กี่วัน แต่คำถามคือ ทำไมเรายังไม่ยอมร่วมจ่ายเพื่อพยุงระบบสาธารณสุขที่ยั่งยืน?
เพจ ประชาคมแพทย์ โพสต์เฟสบุ๊กระบุว่า
# 65 ล้านในไม่กี่วัน…คนไทยไม่ทิ้งกัน
# แล้วทำไมเราทิ้ง “ระบบของตัวเอง”?
จากข่าว “หมอวรวิทย์ ผอ.รพ.อุ้มผาง” รับไม่เหลือเงินบำรุงพอจ่าย “ค่าแรง-เงินเดือน” บุคลากร ขอ สธ. หาเงินมาช่วยให้ผ่านพ้นปีงบประมาณ 2569 ชี้ปมใหญ่เงินรายหัว “บัตรทอง” ในพื้นที่มีอยู่ 2.8 หมื่นคน แต่ดูแลรักษาให้บริการจริงกว่า 8.9 หมื่นคน เชื่อแนวทางพิสูจน์สถานะสิทธิให้ชัดเจนช่วยแก้ปัญหาระยะยาว
จากนั้น พลังทางสังคม หลายสื่อ หลายสำนัก หลาย Influencer ช่วยกัน เป็นกระบอกเสียง ให้ โรงพยาบาล และ สื่อความเดือดร้อนให้คนไทยทั้งประเทศรับทราบ จนนำมาซึ่งพลังความช่วยเหลือภาคประชาชน
65 ล้านบาท
ภายในเวลาไม่กี่วัน
นี่ไม่ใช่แค่ “การบริจาค”
แต่มันคือ “พลังระดับประเทศ”
---
## คนไทยไม่ทิ้งกัน — เรื่องนี้ไม่มีใครเถียง
เราเห็นชัดแล้วว่า
ถ้าคนไทย “อยากช่วย”
เราช่วยได้ทันที
ช่วยจริง
ช่วยหนัก
ไม่ต้องรอระบบ
ไม่ต้องรอรัฐ
ไม่ต้องมีคำสั่ง
> แค่เห็นความเดือดร้อน
> ก็ระดมช่วยเหลือกันเป็นหลายสิบล้าน
---
## แต่คำถามคือ…เราช่วย “ถูกจุด” หรือยัง?
โรงพยาบาลอุ้มผางรอด
เพราะเงินบริจาค
แต่ระบบ…ยังเหมือนเดิม
* โรงพยาบาลชายแดนยังขาดทุน
* ภาระคนไร้สิทธิยังไม่มีคนรับ 6 หมื่นคน
* หมอยังต้องแบก
* แล้วเราก็จะต้อง “บริจาคใหม่” ในอนาคต
* ทั่งที่นี่ และ ที่อื่นๆอีก
---
## ความจริงที่ต้องพูด (แม้มันจะเจ็บ)
เงิน 65 ล้านนี้
ไม่ได้แค่ช่วยโรงพยาบาล
แต่มันกำลัง
> “อุดรูรั่วของระบบที่พัง”
และรูรั่วนั้น
ไม่ได้หายไปไหน
---
## แล้วเราล่ะ…เรากำลังทำอะไรอยู่?
นี่คือจุดที่ต้อง “ฟาดตัวเอง” ด้วย
ในขณะที่เราบริจาคได้ 65 ล้านในไม่กี่วัน
แต่พอพูดถึงคำว่า
“ร่วมจ่าย”
สังคมกลับเปลี่ยนทันที
* ไม่เอา
* ไม่ยอม
* กลัวเสียสิทธิ
* กลัวโดนเอาเปรียบ
---
## คำถามตรงๆ ที่ไม่มีใครอยากตอบ
ในเมื่อเราให้เงินได้ทันที
โดยไม่ลังเล
แล้วทำไม…
> เราไม่ยอมจ่าย “นิดเดียว”
> เพื่อพยุงระบบของตัวเอง?
---
## นี่คือความย้อนแย้งที่ชัดที่สุดของสังคมไทย
เราปฏิเสธ “การร่วมจ่ายที่ยั่งยืน”
แต่เรายอม “บริจาคซ้ำๆ”
เพื่อแก้ปัญหาเดิม
ครั้งแล้วครั้งเล่า
---
## นี่ไม่ใช่เรื่องใจดีหรือไม่ใจดี
นี่คือเรื่อง “เรากำลังหนีความจริง”
เพราะการบริจาค
มันทำให้เรารู้สึกดีทันที
แต่การร่วมจ่าย
มันบังคับให้เรายอมรับว่า
> “ระบบต้องการการมีส่วนร่วมจริงๆ”
---
## และนี่คือเหตุผลที่เราพูดเรื่อง “กองทุนที่ 4” มาตลอด
ไม่ใช่เพราะอยากเก็บเงินคนไทยเพิ่ม
แต่เพราะเรารู้ว่า
> ระบบปัจจุบันมัน “มีรูรั่วจริง”
---
## กองทุนที่ 4 = เปลี่ยน “น้ำใจ” ให้เป็น “ระบบ”
ลองคิดง่ายๆ
ถ้า 65 ล้านเกิดขึ้นในไม่กี่วันได้
แล้วถ้าเรามีระบบที่
* ทุกคนช่วยกันปีละเล็กน้อย
* โปร่งใส ตรวจสอบได้
* ใช้เฉพาะ “ช่องว่างที่ระบบเดิมแบกไม่ไหว”
มันจะเกิดอะไรขึ้น?
คำตอบคือ
> เราจะไม่ต้องรอ “ดราม่า”
> เพื่อระดมเงินอีกต่อไป
---
## และนี่คือสิ่งที่รัฐต้องรับผิดชอบ
รัฐไม่มีสิทธิ์
ปล่อยให้ระบบพัง
แล้วหวังให้ประชาชนมาช่วย
* ต้องออกแบบร่วมจ่ายให้เป็นธรรม
* ต้องตั้งกองทุนที่ตรวจสอบได้
* ต้องรับผิดชอบภาระชายแดนอย่างจริงจัง
****** อีกส่วน ที่ สปสช. ที่ขาดธรรมาภิบาลมาตลอด ไม่คำนึง ถึงความคุ้มค่าของเงินที่หว่านแหไป ไม่ตรงจุด โดยตลอด คือ สิทธิประโยชน์ใหม่ เบียดบังเงินที่จำกัด หากจะออกสิทธิประโยชน์ใหม่ ต้องคิด ไม่ให้กระทบภาพรวมทั้งระบบสุขภาพ และต้องไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อน
---
## แต่ขณะเดียวกัน…
ประชาชนก็ต้อง “หยุดหลอกตัวเอง”
เราไม่สามารถพูดว่า
> “ไม่อยากร่วมจ่ายเลย”
แล้วในขณะเดียวกันก็
> “พร้อมร่วมด้วยช่วยกันบริจาค หลายล้านทุกครั้งที่ระบบล้ม”
---
## บทสรุป
65 ล้านบาทในไม่กี่วัน
พิสูจน์แล้วว่า
> ปัญหาไม่ใช่ “คนไทยไม่มีน้ำใจ”
แต่ปัญหาคือ
> เรายังไม่ยอมใช้น้ำใจนั้น
> สร้างระบบที่ยั่งยืน
> เพื่อหาทางออกให้โรงพยาบาลเพื่อคนไทยเอง
ถ้าวันนี้
เราช่วยด้วย “อารมณ์”
พรุ่งนี้
เราจะกล้าช่วยด้วย “ความรับผิดชอบ” หรือยัง?
---
แอดมิน ประชาคมแพทย์
2 เมย. 2569
#คนไทยไม่ทิ้งกัน
#65ล้านในไม่กี่วัน
#ระบบสาธารณสุขไทย
#โรงพยาบาลชายแดน
#อุ้มผาง
#วิกฤตโรงพยาบาล
#ร่วมจ่าย
#กองทุนที่4
#ปฏิรูปสาธารณสุข
#งบสาธารณสุข
#สปสช
#ประชาคมแพทย์