เปิดใจเหยื่อ “ไอ้ป๋อง” นอนผวาทั้งน้ำตา 7 ปี! แฉพฤติกรรมสุดโหดอุ้มขัง-ข่มขืน-ขุดหลุมขู่ฝังทั้งเป็น วอนศาลประหาร พร้อมกางตัวเลขนักโทษประหารเมืองไทย!
จากกรณีข่าวสะเทือนขวัญ “ไอ้ป๋อง” อาชญากรใจเหี้ยมฆ่าพี่น้องชาวรัสเซียชิงรถมอเตอร์ไซค์ ก่อนช็อกเมื่อพบอีก 3 ชีวิต พ่อ-แม่-ลูกที่โดนฆ่าฝังดินเหมือนกัน คนไทยสุดรับได้ เรียกร้องต้องประหารเท่านั้น
โหนกระแส วันที่ 3 ส.ค. 69 ดำเนินรายการโดย “หนุ่ม กรรชัย กำเนิดพลอย” ผลิตในนามบริษัท ดีคืนดีวัน จำกัด ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 12.35 น. ทางช่อง 3 กดหมายเลข 33 สัมภาษณ์ คุณเอ เหยื่อที่เคยถูกไอ้ป๋องกักขัง ข่มขืนกระทำชำเราตั้งแต่อายุเพียง 14 ปี ต้องจมอยู่กับความหวาดผวา กินน้ำตามานานถึง 7 ปี มาพร้อม ,ร.ต.อ.อมรพันธุ์ นิติธีรานนท์ อดีตผู้พิพากษาและทนายความ , ดร.ธนกฤต จิตรอารีย์รัตน์ อดีตเลขานุการกระทรวงยุติธรรม
ยอมรับว่าพอรู้เรื่องน้องชาวรัสเซียสองคน คืนนั้นจิตตก นอนแทบไม่หลับ เด็กสองคนต้องมาเจออะไร เขาแค่ออกไปซื้อของ แล้วโดนไอ้ป๋องทำแบบนี้ ไม่รวมพ่อแม่ลูกที่ถูกสังหารโหด ไอ้ป๋องไม่ได้ทำเป็นครั้งแรก อดีตที่ผ่านมา เคยก่อเหตุแบบนี้ เข้าออกคุกเป็นว่าเล่น ครั้งนึงเคยก่อเหตุกักขังข่มขืนกระทำชำเราน้องผู้หญิงคนนึง วันนี้เขารอดออกมาได้ เขาต้องการถ่ายทอดประสบการณ์ เขาอยากให้ประหาร คนๆ นี้วันนึงถูกลดโทษแล้วออกมา มั่นใจว่าบ้านเมืองก็จะเดือดร้อนอีก เพราะมีคนตายอีก ปัจจุบันคุณเออายุเท่าไหร่?
เอ : 22 ค่ะ โดนละเมิดตั้งแต่อายุ 14 ค่ะ
รู้จักไอ้ป๋องได้ไง?
เอ : เจอครั้งแรก เขาเก็บเงินกู้แม่ของเพื่อน แถวๆ ห้องแถว หนูมองเขาดูท่าทางน่าเกรงขาม พอมองเพื่อนก็สะกิดว่าอย่าไปมองหน้าเขาแบบนั้น แต่ก็ไม่ได้ถามเพื่อนว่าเพราะอะไร จนผ่านไป 3 วัน เขาทักเฟซฯ มา หนูก็รับ เราไม่ได้คิดอะไร เขาทักมาว่าเราเคยรู้จักกันมั้ย หนูเลยบอกว่าเมื่อประมาณ 3 วันที่แล้วหนูเพิ่งเห็นพี่
เขาตามเราจนเจอ แล้วก็ทักเฟซเรามา?
เอ : ใช่ หนูไม่เคยตั้งรูปในเฟซฯ ด้วย เขาทักมาคุย ก็บอกว่าเพิ่งเห็นเขาที่ห้องแถวเนินทราย เมื่อ 3 วันก่อน เขาขอคอลทางแมสเซนเจอร์ อยากเห็นหน้า หนูก็รับแล้วคุยกันปกติ เขาถามว่ารู้จักใครแถวนั้น แล้วก็บอกว่าแม่ของเพื่อนเป็นลูกหนี้เขา คุยกันก็เหมือนพี่น้องคุยกันค่ะ ไม่มีชู้สาวอะไร พอดึกๆ ประมาณ 3-4 ทุ่มชอบทักมาว่าทำอะไรอยู่ ไปกินข้าวมั้ย พี่จะพาลูกน้องไปเลี้ยงข้าว ตอนแรกหนูก็ปฎิเสธว่าไม่ไป อยู่บ้านเพื่อนบ้าง เที่ยวกับเพื่อนบ้าง ครั้งที่สอง ครั้งที่สาม เขาบอกว่าพาเพื่อนมาก็ได้นะ พี่เลี้ยง มากันเยอะๆ ก็ได้ไม่ต้องกลัวพี่หรอก หนูบอกว่าไม่ใช่พี่ หนูไม่ว่างจริงๆ จนครั้งที่สี่ เขาชวนไปดูพวกรถที่ไปแว๊นกันที่ถนนเส้น 331 เขาบอกว่าพี่จะเอารถไปลอง ไปกับพี่มั้ย ตอนแรกก็ปฏิเสธ เขาบอกว่าปฏิเสธไม่ได้นะ เราปฏิเสธมาหลายครั้งแล้ว อยากเจอหน้าสักครั้งนึง
ตอนที่ป๋องเข้ามา ลักษณะเหมือนเข้ามาจีบเราหรือเปล่า?
เอ : ไม่เลย เหมือนพี่น้อง
เพราะตอนนั้นตัวเราเองเป็น?
เอ : เป็นทอม ชอบผู้หญิง 100 เปอร์เซ็นต์ จากนั้นพอเขาบอกปฏิเสธไม่ได้แล้วนะ ต้องมาเจอกันสักครั้ง ก็ถามเพื่อนว่าพี่เขาชวนไปแว๊นรถกันจะไปมั้ย รถมันอัดสามไม่ได้ ก็บอกจะไปยังไง ก็ทักไปบอกเขาว่าไว้วันหลังแล้วกันพี่ รถมีคันเดียว อัดสามไม่ได้ เขาเลยบอกว่าเดี๋ยวพี่ให้ลูกน้องไปรับก็ได้ หนูก็โอเค เขาก็ให้บอกตำแหน่งมา
ช่วงปีไหน?
เอ : 61 ค่ะ เขาก็ให้ลูกน้องผู้หญิงมารับ หนูก็ไปพร้อมกันเลยไปที่อู่ของพี่เหน่ง พอไปถึงก็ยกมือหวัดดีแก แกก็นั่งทำรถอยู่ แกถามว่ารถมีน้ำมันกันมั้ย หนูบอกว่าไม่มีเลยพี่ ไม่รู้จะไปถึงกันหรือเปล่า เขาก็บอกว่างั้นไปเติมน้ำมันให้พี่ เหลือเท่าไหร่ก็เติมของเรา พอออกไปเติมน้ำมันกับเพื่อนสองคน ไปกับเพื่อนผู้ชาย ผู้หญิงให้รอที่อู่ พอกลับมาเขาก็เติมของเขา ที่เหลือก็แบ่งให้หนูเติม ทีนี้ไปดูรถที่เขาแว๊นกัน เส้นนั้นเด็กพัทยาจะรู้ดี ว่าถ้าไปกันเยอะมากๆ ชาวบ้านจะแจ้งตร. ทีนี้ตร.ก็มาไล่ พวกหนูก็แตกกันออกมา แยกย้ายกลับมาบ้าน หนูมาถึงบ้าน ลูกพี่เพื่อนผู้ชาย ต. เขาโทรมา เป็นเจ้านายของเพื่อนหนู บอกให้กลับบ้านก่อน เขาจะไปคุยเรื่องงานพรุ่งนี้ ก็แย้งเพื่อนว่าไม่มีรถกลับ มันเลยบอกว่าให้นอนที่นี่แหละ เดี๋ยวตอนเช้าไปส่งกลับบ้าน หนูก็ทักหาว่าเขาว่าพี่เอาเพื่อนมาส่งหน่อยได้มั้ย หนูไม่มีเพื่อน เพื่อนกลับบ้านไปแล้ว เขาบอกได้ รอน้องมาก่อน สักพักใหญ่ๆ เขาโทรเฟซมาว่าเราต้องคุยกันหน่อยนะ เมื่อกี้เจ้าของอู่โทรมาหาพี่ บอกว่าของที่อู่หาย เอ็งกับเพื่อนเอาไปหรือเปล่า แต่เขาไม่ได้บอกว่าของอะไร หนูบอกไม่ได้เอานะพี่ เขาบอกก็เขาโทรมาบอกว่าของหาย ตอนพวกเอ็งออกไปเติมน้ำมันกัน พี่นั่งหันหลังทำรถอยู่ ไม่รู้พวกเอ็งแอบหยิบตอนไหนหรือเปล่า หนูก็เฮ้ย ตายห่xแล้ว ของอะไร หนูมั่นใจว่าไม่ได้เอาอะไร ก็กังวลใจเหมือนถูกกล่าวหา
มันหลอก แต่คุณคิดว่าเป็นเรื่องจริง จากนั้นมันทำยังไง?
เอ : เขาบอกช่วยมายืนยันหน่อยได้มั้ย พี่เป็นคนพาพวกเอ็งมา พี่ต้องรับผิดชอบ หนูเลยบอกว่าหนูจะไปยังไง หนูไม่มีรถไป เขาบอกให้รออยู่นั่น เดี๋ยวให้ลูกน้องไปรับ เขาให้ลูกน้องผู้ชายมารับ ก็ไป พอขับไปเรื่อยๆ เลยทางที่จะเข้าอู่ ก็ถามว่าพี่จะพาไปไหน เขาบอกจะพาไปหาเพื่อนนั่นแหละ เพราะเพื่อนหนูอยู่กับป๋อง ตอนนั้นเขากำลังทำทาง แล้วก็มืด ขับไปค่อนข้างลึกเหมือนกัน
พอไปถึง?
เอ : หนูเห็นเขาคุยโทรศัพท์อยู่ แต่เพื่อนนั่งกอดเข่าอยู่กับผู้หญิงที่มารับ หนูลงจากรถ แล้วถามว่านุ่น ของอะไรวะที่ว่าหาย เขาบอกยาไอซ์หาย หนูก็อ้าว ฉิxหายแล้ว เพื่อน ต. หนูเล่น แต่หนูกับนุ่นไม่ได้เล่น หนูก็นั่งรถเขาคุยโทรศัพท์ ตอนที่เขาคุยโทรศัพท์หนูไม่เห็นว่ามือนึงเขาถือปืน พอเขามาใกล้ๆ นั่งยองๆ ถึงเห็นว่ามีปืน เขาบอกว่าไม่ต้องตกใจนะ พี่ไม่ทำอะไรพวกเอ็งหรอกถ้าไม่ขัดขืน เขาบอกยาไอซ์หายไปประมาณเท่านี้ๆ แต่หนูจำไม่ได้แล้วว่าเท่าไหร่ เขาบอกเงินเยอะมากเลยนะ หนูบอกหนูกับพี่ไม่ได้เอาไปนะ หนูไม่ได้เล่น ไม่รู้จะเอาไปทำไม เขาบอกแล้วจะให้พี่ทำไง ในเมื่อเจ้าของอู่เขาพูดแบบนี้
ยกมือไหว้คนดูรายการผ่านช่องทางโซเชียล นี่เขาเป็นเหยื่อ อย่าไปเบลมเขาเลย คุณยังฟังชีวิตเขาไม่จบ เหตุเกิดมา 7 ปีแล้ว รู้มั้ยเขานอนกินน้ำตามา 7 ปี นอนหวาดผวา ไม่รู้เขาจะตายวันไหน วันนี้ที่เขามานั่ง เขาแค่ต้องการบอกว่าบุคคลนี้เป็นบุคคลอันตราย เขาอยากให้ประหารมันซะ เขาไม่ได้มานั่งให้พวกคุณเบลมเขา ว่าเขา สมน้ำหน้าเขา มันไม่ใช่นะ ลองคิดดูดีๆ คนนึงที่มานั่งพูดอยู่ตรงนี้ มันก็แย่มากแล้วนะ ผมไหว้ล่ะ ผมกราบจริงๆ อย่าไปว่าเขาเลย เชิญต่อ?
เอ : เขาบอกของหายไป แล้วจะรับผิดชอบยังไง หนูก็บอกว่าแล้วจะมีด้านไหนที่เราพอยืนยันความบริสุทธิ์ใจได้ เขาบอกปากทางเข้าอู่มันมีกล้อง เดี๋ยวจะให้เจ้าของอู่มาตอนเช้า แล้วเปิดกล้องดู พวกเราก็อยู่ที่นี่ก่อนแล้วค่อยกลับ เพื่อนหนูก็พูดขึ้นมาว่าไม่ได้นะมึง กูต้องกลับบ้านก่อนไม่งั้นมีปัญหากับแม่แน่ๆ ตอนนั้นหนูค่อนข้างเกเร พาเพื่อนเที่ยวบ่อย หนูก็บอกเขาว่าพี่ งั้นพาเพื่อนหนูไปส่งก่อนได้มั้ย หนูอยู่เองก็ได้ เพราะหนูไม่มีปัญหาอยู่แล้ว เกริ่นก่อนว่าแม่หนูเสียไปตอนอายุ 12 ปี หนูไม่มีพ่อ มาอยู่กับแม่ที่พัทยา พอแม่เสียชีวิต พี่ชายก็ไปอยู่ที่อื่น หนูอยู่กับป้า ซึ่งเป็นอดีตป้าสะใภ้ อยู่กับเขา เราก็ค่อนข้างเกเร เขาก็ไม่ได้ตามอะไรมาก ขอแค่ให้กลับบ้านทุกวัน หนูก็บอกว่าหนูขออยู่ก็ได้ เพราะหนูไม่มีปัญหาอยู่แล้ว เขาเลยให้ผู้ชายไปส่งเพื่อนหนู แล้วบอกว่าไม่ต้องกลัวนะ ผู้หญิงก็อยู่เป็นเพื่อน พอผู้ชายคนนั้นกลับมา เขาก็บอกให้ลุกไปหาเขา แล้วจับรวบแขนใส่กุญแจมือ ล็อกเลย มือไขว้หลัง หนูตกใจก็บอกว่าพี่ ต้องขนาดนี้เลยเหรอ เขาบอกไม่ต้องตกใจ พี่ต้องทำตามขั้นตอน
ขั้นตอนอะไร?
เอ : ไม่ทราบค่ะ เขาบอกว่าถ้าเราให้ความร่วมมือก็ไม่มีอะไร ไม่ต้องตกใจ บอกให้ลูกน้องเขาเอาถุงดำมา แล้วเอาครอบหัว ชื่อเล่นถ้าจำไม่ผิด ชื่อโอค่ะ แล้วเขาจะย้ำกับหนูตลอดว่าถ้าไม่ขัดขืนจะไม่เจ็บตัว หนูชอบใส่เสื้อกันหนาวตัวใหญ่ๆ เขาก็เอาหมวกทับลงมาแล้วมัดใต้คางอีกทีนึง แล้วให้หนูนั่งรถไปกับเขา เขาบอกอย่าคิดกระโดดหนีนะ พี่มีปืน นั่งไปเรื่อยๆ จนสามแยกทุ่งหาร ไปซอยที่หนูไม่รู้จัก วนไปวนมาจนไม่รู้ว่าเขาไปเส้นทางไหน
สุดท้ายเขาให้หนูกินยา?
เอ : สองเม็ดค่ะ สีฟ้าเม็ดเล็กๆ ขนาดเท่ายาแก้แพ้ เขาบอกยาแพ้อากาศให้เรากินซะ
เรากินมั้ย?
เอ : ตอนแรกก็ปฏิเสธ เขาบอกว่ากินไปเถอะ พี่ไม่ทำอะไรเอ็งหรอก เอ็งเป็นทอม เอ็งรุ่นลูกพี่แล้ว
ชีวิตเปลี่ยนทันที จากมีชีวิตกับเพื่อน เป็นวัยรุ่นทั่วๆ ไป อายุแค่ 14 อยู่กับความหวาดผวา 7 ปี จนอายุ 22 กินยาเม็ดเล็กๆ สีฟ้า จากนั้นเป็นยังไง?
เอ : มันหลับไปตอนไหนไม่รู้ แต่มือยังโดนล็อกกุญแจอยู่กับหัวเตียง มารู้ตัวอีกทีคือเขากำลังจะข่มขืน หนูสะลึมสะลือขึ้นมา เขาพาไปห้องเช่าของเขาค่ะ มาหลับหลังถึงห้องแล้วค่ะ พอหลับเขาพยายามลวนลาม ตอนเขากำลังจะทำ หนูบอกเฮ้ยพี่ทำไง หนูเป็นทอมนะพี่ อย่าทำแบบนี้ เขาก็ไม่ฟัง จะทำอย่างเดียว หนูมีแค่มือกับเท้าที่จะสู้เขา ณ ตอนนั้นหนูตัวเล็กกว่านี้มากๆ แล้วเขาก็ตัวใหญ่กว่าตอนที่เป็นข่าวมากๆ เขาก็พยายามจะขืนใจหนู ต่อยท้อง พอเขาเห็นหนูสู้เขาสุดฤทธิ์ เขาก็ต่อยท้อง จุกมาก แต่ก็สู้ ยังไงก็ไม่ยอม ทีนี้ความมือหนูจะต่อยหน้าเขา มันไม่โดนหรอก เหมือนเราสโลว์ไปหมดเลยเรี่ยวแรง พอเขาเห็นว่าเราจะข่วนหน้าเขา เขาคว้ามือได้ก็จับจะหักเลย พอดันขึ้นมาแล้วเราเจ็บ เขาบอกว่ามึงจะยอมกูมั้ย หรือจะให้กูหักนิ้วมึงให้หมด เราก็ร้องขอชีวิตเขา บอกพี่อย่าทำหนูเลย หนูเป็นทอม อ้อนวอนสุดๆ เขาบอกอยากร้อง ร้องไปเลย น้ำตาไม่มีผลกับพี่หรอก เพราะพี่ชอบ แต่พอเราร้องจริงๆ เขาก็บีบคอไม่ให้เราร้องออกมา พอเขาขืนใจเราเสร็จปุ๊บเขาบอกอยากไปแจ้งความมั้ย เดี๋ยวพี่พาไปแจ้ง หนูก็เงียบ เขาถามอีกอยากแจ้งความมั้ย ถ้าคิดไม่ได้ นอนคิดไปก่อน แต่ระหว่างคิดเดี๋ยวเปิดอะไรให้ดู เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบอกว่าถ้าอยากไปแจ้งบอกพี่นะ แต่นี่คือรางวัลคนไปแจ้งความ เป็นคลิปที่เขากระทืบซ้อมคนเต็มเลยค่ะ แต่เราไม่ดู เวลากระทืบใครชอบถ่ายคลิปเอาไว้ค่ะ บอกว่านี่คือผลของการไปแจ้งความ พอเราไม่ดู เขาก็บังคับให้เราดู ดูจนจบทุกคลิปเลยพี่
มีถึงเหตุไปสังหารคนอื่นมั้ย?
เอ : ไม่มีค่ะ มีแค่ซ้อม แล้วคนในคลิปก็ร้องขอชีวิตค่อนข้างเยอะเลย ส่วนมากเป็นผู้ชาย เขาถามจะแจ้งความมั้ย หนูก็ไม่กล้าตอบ เขาเดินไปหยิบปืนมา กัดฟันถามว่ากูถามว่ามึงจะแจ้งความมั้ย หนูบอกว่าหนูไม่แจ้ง เขาก็บอกว่าต่อให้ไปแจ้ง พี่ก็จะรู้อยู่ดี สุดท้ายเราก็อยู่กับเขาแบบนั้น จน 3 เดือน ราวๆ นั้น หลายคนตั้งคำถามว่าทำไมไม่มีพ่อแม่ติดต่อมา ไม่มีคนตามหา ต้องบอกว่าเขายึดโทรศัพท์หนูตั้งแต่วันแรก มีเพื่อนกับป้าทักมา เขาก็สวมรอยตอบแทนตลอดว่าอยู่บ้านเพื่อน ไม่อยากกลับค่ะ จนมีวันนึงที่เขาเริ่มไว้ใจ เขาก็ปลดกุญแจมือออก
คุณถูกล็อกกุญแจมือนานแค่ไหน?
เอ : ประมาณ 2 เดือนค่ะ ใส่กุญแจมือตลอดเวลา ถ้าจะเข้าห้องน้ำเขาก็ปลดให้ค่ะ
ไอ้นี่บ้านะ?
ธนกฤต : ไอ้นี่จิต
เขาล็อกข้างเดียวหรือสองข้าง?
เอ : ข้างเดียวค่ะ บางทีก็ปลดให้ จนหนูได้ยินเสียงมันหลับมันกรนแล้วนะพี่ แต่เราแค่ดันตัวขึ้นมา มันก็ถามทันทีว่าจะไปไหน หนูบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำ เขาจะรู้สึกตัวง่ายมาก แค่เราพลิกตัวก็รู้สึกตัวแล้ว
สัญชาตญาณโจร ระวังตัวตลอดเวลา?
เอ : มันเลยทำให้ไม่มีโอกาสหนีเลย แล้วมันขู่ว่าถ้าคิดว่าถ้าคิดว่าวิ่งเร็วกว่าลูกปืนก็หนีได้ตลอด หนูก็ไม่กล้า จนเข้าเดือนที่สาม เขาไม่ล็อก เริ่มปล่อย
แล้วกินข้าวยังไง?
เอ : เขาซื้อมาให้กิน เขาปล่อยให้นั่งกินข้าว แล้วล็อกเหมือนเดิม ล็อกเฉพาะตอนเขาออกไปทำธุระข้างนอก แต่ถ้าเขาอยู่เขาจะไม่ล็อก
ธนกฤต : เขาปิดปากเรามั้ย
เอ : ไม่มีค่ะ
ธนกฤต : ตอนเขาไม่อยู่ระตะโกนไม่ได้เหรอ
เอ : หนูไม่กล้าตะโกน เพราะเขาเคยบอกว่าลูกน้องเขารออยู่ข้างนอก มีลูกน้องเฝ้าอยู่ข้างนอก หนูเคยคิดจะเปิดประตูไปดู แต่กลัวจ๊ะเอ๋กับใครสักคน หนูกลัวจะโดนซ้อมมากกว่าตอนนั้น จนวันนึงเขาบอกพี่จะไปทำธุระ อาจกลับมาตอนตีสอง ตอนนั้นคิดจะหนีเพราะอยู่ไม่ไหวแล้ว ตีสองครึ่งเขายังไม่กลับมา เสียงในหัวบอกว่าถ้าไม่วิ่งออกไปวันนี้ไม่รอดแน่ หนูเลยตัดสินใจเปิดประตูไป พอเปิดประตูไปหนูร้องไห้เลย เพราะมันเป็นห้องเช่าเรียงแถวกันขึ้นไป เขาอยู่บนสุด เป็นบ้านเช่าที่เรียงขึ้นไ
บ้านเช่าเป็นหลังเหรอ?
เอ : เป็นเนินขึ้นไปค่ะ เป็นห้องติดกันเลย หลังของเขาอยู่ท้ายสุด ที่หนูร้องไห้คือหนูตกใจว่าเราอยู่ใกล้คนขนาดนี้เลยเหรอ คิดว่าอยู่บ้านเดี่ยวๆ หนูเลยวิ่งลงมา วิ่งลงมาถึงหน้าประตู มันมีแยกซ้ายแยกขวา มันมืดมาก ณ ตอนนั้นเราไม่รู้เลยว่าเราอยู่ตรงไหน แต่หนูก็เอาตามสัญชาตญาณตัวเองคือฝั่งขวาเห็นหมาหอนและเห่าค่อนข้างเยอะ ก็คิดว่าไปทางฝั่งมีหมาดีกว่า อย่างน้อยน่าจะมีบ้านคน หนูวิ่งแล้วหมาก็วิ่งไล่กัดหนูด้วย หนูวิ่งหนีมาเรื่อยๆ ถึงปากทางก็ร้องไห้หนักกว่าเดิมอีก เพราะเราเห็นว่าเราไม่ได้อยู่ไกลจากสามแยกทุ่งหารเลย
เรารู้จักพื้นที่อยู่แล้ว?
เอ : ใช่ค่ะ แต่หนูไม่รู้ว่าหนูโดนขังอยู่ที่นั่นมาตลอด ร่วมๆ 3 เดือน
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : จะโดนข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยวด้วยนะ ยังสามารถดำเนินคดีได้อยู่ อายุความ 10 ปี ตอนนี้ 7 ปี ยังแจ้งความได้
ธนกฤต : กักขังหน่วงเหนี่ยว ข่มขืนกระทำชำเรา ยังได้อยู่ ยิ่งบอกมีปืนด้วย อาวุธปืนอีก ข่มขู่ ลักทรัพย์อีก เพราะเอาโทรศัพท์ไป มีพยาน ที่เกิดเหตุชี้ได้
จำได้หมดใช่มั้ย?
เอ : จำได้หมดค่ะ
ธนกฤต : ตอนน้องโดนกระทำเป็นเยาวชนด้วยนะ กฎหมายกลับไปใช้ของเยาวชนได้อยู่
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : มีกฎหมายคุ้มครองเด็ก แล้วโทษของเยาวชนจะสูงกว่าผู้ใหญ่
ธนกฤต : เดี๋ยวต้องมีพม.ร่วมด้วย
คุณออกมาได้แล้วยังไงต่อ?
เอ : หนูวิ่งมาเรื่อยๆ แล้วเหมือนโชคช่วย พี่ชายของเพื่อนสนิทขับรถผ่านมาพอดี หนูก็เรียกแกเลย แล้วกระโดดขึ้นรถ บอกให้รีบกลับไปก่อน กลัวสวนกับเขา เพราะเขาพกปืนตลอดเวลา มีมีดพกที่เอวตลอดเวลา แกก็ถามว่าร้องไห้ทำไม หนูไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง ตอนนั้นเราเป็นทอม เราอาย ก็กลับไปนอนร้องไห้คนเดียว ป้าก็ถามว่ามึงหายไปไหนมา นึกว่าตายแล้ว ก็พูดแซวไป หนูไม่ได้เล่าใครเลย อยู่ได้สองวันก็หนีไปกบดานอยู่กับเพื่อนผู้ชาย
หนีออกมาได้คิดว่ารอดพ้นเงื้อมือแล้ว แต่สุดท้ายไม่พ้น?
เอ : หนูอยู่บ้านแค่สองวัน แล้วไปอยู่ที่อื่น ปรึกษารุ่นพี่ว่าหนูโดนมาแบบนี้ เขาถามว่าใครเป็นคนทำ พอบอกชื่อไป เขาบอกว่ามึงซวยแล้ว แย่แล้ว คนนี้ดังในพื้นที่ ค่อนข้างน่ากลัว ตรงทุ่งหาร เนินทราย เขาเป็นขาใหญ่อยู่ที่นั่น หลังจากนั้นไอ้ป๋องส่งข้อความมาข่มขู่ว่าใครใช้ให้มึงหนีไป มึงไม่กลัวใช่มั้ย กูถ่ายคลิปมึงไว้นะ มึงไม่อายใช่มั้ย กูจะปล่อยคลิปมึงนะ แล้วขู่ว่าจะฆ่าป้ากับน้อง ตอนแรกหนูบล็อกเฟซไปก่อน เขาไปถ่ายรรูปหน้าบ้านมา บอกว่าถ้าไม่กลับมาเขาจะฆ่าป้ากับน้องจริงๆ หนูก็กลัว ตอบกลับไปว่าพี่หนูขอร้องเถอะ พยายามเจรจา เขาบอกว่าให้กลับมาตอนเขายังอารมณ์ดีอยู่ ไม่งั้นจะไปเอาเธอกลับมาด้วยวิญญาณ ขู่ฆ่าเปรยๆ ด้วยความกลัว หนูบอกว่าถ้าหนูกลับไปพี่จะไม่ทำอะไรใช่มั้ย เขาบอกไม่ทำ แต่ต้องกลับมาตอนอารมณ์ดีเท่านั้น หนูก็โอเค เขาก็ให้ลูกน้องผู้ชายเขามารับกลับไป หนูต้องกลับเพราะป้ากับน้องไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย
ทำไมไม่แจ้งตร.?
เอ : หลักๆ เลยหนูอาย เพราะเรายังเด็กมากจริงๆ
ตอนนั้น 14 เป็นเด็กหญิงอยู่เลย แล้วเธอเป็นทอม การบอกใครว่าโดนข่มขืน เธอลำบากใจ อย่าไปว่าเธอนะ เป็นความคิดของเด็ก หนึ่งกลัวตาย สองเป็นทอม มันหลากหลาย คงหาทางแก้ไม่ออก จากนั้นยังไง?
เอ : กลับไปได้ไม่นาน อยู่กันไปมา เขาเริ่มหาเรื่องเรา หนูจะหน้าบึ้งตลอดเวลา เขาก็จะแบบว่าเป็นอะไร ทำไมต้องหน้าบึ้ง เขาพูดไปพูดมา เขาก็ลุกขึ้นเตะหนูอย่างแรง หน้าหนูกระแทกกับปูน เขาก็พุ่งเข้ามา หนูก็สู้กับเขา แต่ด้วยความเขาอยู่ข้างบน เราอยู่ข้างล่าง สู้เขาไม่ได้ พอเราสู้เขาก็บีบคอ กะเอาให้ตาย หนูสู้ไม่ได้หนูก็ยอม เขาบอกอย่ามาสู้อะไรแบบนี้อีกนะ จากนั้นอยู่กันไปสักพักนึง หนูโดนเขาทำร้ายร่างกาย หนูก็คิดหนีไปอีก อยู่สักระยะแล้วแหละ หนูก็หนีอีกครั้งไปกับเพื่อนสนิท เขาก็ทักมาข่มขู่ว่าให้กลับมาตอนยังอารมณ์ดีอยู่นะ ไม่งั้นจะฆ่าป้ากับน้องจริงๆ แล้วปล่อยคลิปด้วย ตอนนั้นป้ามีแฟนใหม่แล้ว หนูก็ปรึกษาป้า ป้าบอกไม่ต้องกลับมา ที่นี่มีผู้ชายอยู่ เอาตัวเองให้รอดก่อน หนูลองหนีไปเป็นเดือน เงียบไปเป็นเดือน ไม่ออนเฟซไม่อะไรเลย หนูบล็อกเขาด้วย แล้วเขาก็ไม่ได้เอาเฟซคนอื่นทักมาแล้ว
ทำไมหนีได้ครั้งที่สอง?
เอ : อาศัยจังหวะเขาออกไปข้างนอกเหมือนกัน แล้วให้เพื่อนมารับ แล้วหนีไปตอนกลางวัน หายจากพื้นที่เลย ยังอยู่ชลบุรี แต่อยู่ที่อื่น
มันก็ตาม?
เอ : ตาม ส่งข้อความมา หนูก็ทำเป็นไม่เล่นเฟซ ไม่ออนเฟซ ไม่อะไรเลย จนเรื่องเงียบ หนูก็เริ่มอยากกลับบ้าน ตอนนั้นเพื่อนอยู่กับแฟน หนูก็อาศัยอยู่บ้านแฟนเพื่อน ก็ทักหาป้าว่าอยากกลับบ้านแล้ว แต่ไม่มีรถกลับ ป้าก็หารถมารับกลับ มากับรุ่นพี่อีกคนนึง เพื่อนบอกแจ้งความไว้หน่อยก็ดี เป็นห่วง กลัวเดี๋ยวกลับไปจะเกิดอะไรขึ้น จะได้รู้ว่าใครเป็นคนทำ ก็แจ้งสภ.บางละมุง ว่าโดนกักขังหน่วงเหนี่ยวและข่มขืน เขาบอกว่าคุณต้องไปแจ้งสภ.ห้วยใหญ่นะ เพราะเหตุเกิดสภ.ห้วยใหญ่ ไม่ใช่เขตรับผิดชอบของเขาเขาช่วยอะไรไม่ได้ หนูย้ำว่าพอดีเขาเคยขู่หนูไว้ว่าถ้าหนูไปแจ้งเขาจะรู้ ตอนแรกเขาไม่ได้บอกว่ามีลูกพี่ที่นั่น เขาบอกแค่ว่าถ้าใครแจ้งความเขาจะรู้หมดเลย แล้วเขาจะซ้อม หนูบอกเขาด้วยว่าเขาเปิดคลิปให้ดู เขาบอกแล้วจะให้ทำไง ไม่ใช่เขตรับผิดชอบของผม
ธนกฤต : แสดงว่ามันมีคนอยู่ห้วยใหญ่คอยส่งสัญญาณให้
ถึงมาทราบว่าเขามีอะไร?
เอ : ตอนแรกไม่ทราบ หนูกลับไปอยู่บ้านได้ไม่กี่วัน เขาบอกคนรู้จักมาที่ไปรับหนูมา บอกให้รีบกลับมาซะ ถ้าวันไหนหนูพลาดไปเจอเขา เขาจะใช้มีดฉีกปากให้ถึงรูหู หนูก็กลัวจนไม่กล้าออกจากบ้าน จนมีคืนนึงได้ยินเสียงปืนหน้าบ้านประมาณ 2 นัด ประมาณตีสองตีสาม หนูไม่กล้าเปิดประตูเลย เลยปรึกษาป้าว่าคงต้องกลับ ต้องไปแล้ว ตอนแรกป้าไม่อยากให้กลับ บอกว่าตายก็ตายด้วยกัน หนูรู้สึกผิดว่าเอาความเดือดร้อนมาให้เขา หนูเลยตัดสินใจตอบกลับไปว่าถ้าหนูกลับไปพี่จะไม่ทำอะไรหนูใช่มั้ย เขาบอกไม่ทำอะไรหรอก แล้วเขาก็มารับ
กลับไปอีก?
เอ : กลับไปอีก ตอนเขามารับกลับไป เขาพาไปบ้านหลังนึง หนูไม่รู้ว่าเป็นบ้านเขา เขาเอาจอบมาแล้วขับรถไปทางเส้นทางซากแง้ว ซึ่งเปลี่ยวไม่มีไฟ พาไปในป่า แล้วล็อกกุญแจมืออีกครั้ง ผลักหนูลง แล้วขุดดินจนเสร็จ ระหว่างขุดเขาบอกถ้าอยากหนีวิ่งไปได้เลยนะ วิ่งได้เลยตั้งแต่ตอนนี้ เขาก็ถกให้เห็นปืนเหน็บเอว หนูก็ไม่กล้าลุก เขาขุดเสร็จก็บอกนี่บ้านมึง ลงไปสิ
เดี๋ยวสิ่งที่เล่าจะช็อกกว่านี้ เธอไปนั่งคุยกับตร.นายนึงที่ห้วยใหญ่ ตร.คนนั้นเป็นใคร?
เอ : เป็นลูกพี่เขาค่ะ
คุณมั่นใจใช่มั้ยไอ้ป๋องเอง เคยเป็นคนเดินยาให้ลูกพี่เขา?
เอ : ใช่ค่ะ เป็นตร.อยู่ที่ห้วยใหญ่ค่ะ
คนไทยทั้งประเทศ อยากต่อสู้ให้ประหารไอ้ป๋องกับพวก เพราะเราไม่รู้เลยว่าในเวลาอันใกล้ ไอ้ป๋องได้ลดโทษ จะออกมาเดินอยู่ข้างลูกท่านหรือเปล่า เดินข้างเมียท่านหรือเปล่า หรือจะไปนอนในหลุมกับสิ่งที่มันทำหรือเปล่า มันตอบไม่ได้ สิ่งเดียวที่จะตอบได้คือสังคมคงไม่สามารถอยู่ร่วมกับคนอันตรายแบบนี้ได้ จะแยกมันยังไง จะให้ติดคุกตลอดชีวิตจริงหรือเปล่า สุดท้ายก็ต้องมีการลด มีชั้นต่างๆ นานา แล้วจะยังไง โทษประหาร พอออกมาอยู่ในอีกกระบวนการ ก็มีการลดโทษกันไปอีก ก็รอดออกมาอีก สุดท้ายเราต้องอยู่อย่างหวาดระแวง?
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : ในช่วงเบรก ผมก็ลองค้นข้อกฎหมายดู อยากฝากถึงพี่ๆ น้องๆ ตร.ด้วย ในฐานะเราเป็นตร.เก่าเหมือนกัน อย่างตัวผมเอง ล่าสุดเดือนที่แล้วพาลูกน้องไปแจ้งความ ตร.บอกไม่รับแจ้งบ้างเป็นความผิดอาญาแผ่นดิน คุณไม่ใช่ผู้เสียหาย ผมบอกว่างั้นผมกล่าวโทษแล้วกัน ไม่ได้เหมารวมนะ ในฐานะที่เราเป็นตร.เก่า ตร.ดีๆ ก็มี แต่ในจิตวิญญาณความเป็นตร. เรื่องการรับคำร้องทุกข์ กับเรื่องสอบสวนคนละเรื่องกัน การร้องทุกข์คุณจะร้องทุกข์กับใครก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นท้องที่ที่เกิดเหตุนะ อันนั้นเป็นอำนาจสอบสวนที่ตร.จะสอบสวนและส่งไปที่อัยการ จริงๆ แล้วท่านผบ.ตร. เคยออกคำสั่งปี 64 เรื่องรับคำร้องทุกข์ว่าสามารถร้องนอกเขตได้ ในคำสั่งตัวนี้ ข้อที่ 7 บอกว่าพนักงานสอบสวนรับคำร้องทุกข์แล้ว รวบรวมหลักฐานลงระบบใดๆ ส่งไปพนักงานในท้องที่ที่รับผิดชอบ ทำให้เสร็จภายใน 3 วัน จะปฏิเสธว่าไม่ได้เกิดในท้องที่ฉัน ฉันไม่รับ ไม่ได้ เราต้องคำนึงถึงความเดือดร้อนของประชาชนเป็นหลัก ฝากไว้ให้พี่น้องประชาชนรู้ว่าไม่ต้องร้องทุกข์ในที่เกิดเหตุ เพียงแต่ว่าร้องทุกข์เสร็จเขาจะส่งท่านไปสอบสวนกับพนักงานสอบสวนในท้องที่ที่เกิดเหตุ เท่านั้นเอง แล้วมีกฎหมายคุ้มครองพยานต่างๆ ที่เราสามารถใช้สิทธิ์ตรงนี้ได้ ถ้าเรารู้สึกว่าไม่ปลอดภัย
ท่านเป็นตร.ด้วยเหรอครับ ท่านเป็นผู้พิพากษาด้วย?
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : ยศเดิมผมคือร้อยตำรวจเอก ไม่ใช่ร้อยตำรวจเอกปลอมตัวมา เป็นอดีตร้อยตำรวจเอก แล้วลาออกมาเป็นทนายอยู่ปีนึง แล้วสอบได้เป็นผู้พิพากษา แล้วก็ลาออกมาเป็นทนายอีก จริงๆ อัยการก็สอบได้ แต่สละสิทธิ์ ไม่ได้ไป ในกระบวนการยุติธรรมทางอาญา เราอาจอยู่มาทุกตำแหน่ง พนักงานสอบสวน สืบสวน ตม.ก็เคยเป็น เป็นผู้พิพากษาตัดสินคดี จนออกมาเป็นทนายความ เราจะเห็นกระบวนการยุติธรรมทุกรูปแบบ เหลือตำแหน่งเดียวที่ไม่เคยเห็น คือจำเลย ก็ไม่อยากเป็นเท่าไหร่
น้องหนีไปสองครั้งแล้ว สุดท้ายครั้งที่สาม กลับไปอีก เพราะไม่กลับไม่ได้ ถ้าไม่กลับป้าหรือญาติพี่น้องอาจเสียชีวิตได้ เพราะไอ้ป๋องตามอาฆาต เสียงปืนสองนัดเชื่อว่าเสียงปืนจากไอ้ป๋อง น้องกลับไปคราวนี้ มันพาน้องไปแถวๆ ซากแง้ว พาไปในป่าแห่งนึง ขุดหลุมเอามือไขว้หลัง น้องชาวรัสเซียสองคนก็ถูกไขว้หลังแบบนี้ พ่อแม่ลูกก็โดนจับมือมัดแบบนี้ แล้วก็สังหารโยนลงหลุม วิธีการที่เราได้ยิน ล่าสุดที่เป็นข่าว มันเคยทำมาแล้ว และเคยทำแบบนี้กับน้อง มันไม่ต่างกันเลย ฉะนั้นมันคือวิธีการของมัน จากนั้นน้องทำไง?
เอ : หนูหนีออกไปรอบแรกก่อน แล้วมันขู่หนูก็กลับไป หนูหนีสองครั้ง อันนี้คือครั้งที่สอง ที่หนูหนีแล้วกลับไป มันบอกอยากวิ่งวิ่งได้เลย แล้วถกให้ดูว่ามีปืน จนมันขุดเสร็จบอกมึงลงไป นี่บ้านมึง ตามเพจบางเพจบอกหนูร้องอ้อนวอนขอชีวิต จริงๆ หนูไม่ได้ขอค่ะ หนูนั่งร้องไห้อย่างเดียว พยายามไม่อยากร้องไห้ด้วย คำว่าน้ำตาก็ไม่มีผล ต่อให้หนูร้องให้ตายเขาก็ไม่สงสารหรอก พยายามบอกตัวเองว่าไม่ร้อง แต่น้ำตามันก็ไหลออกมา มันก็บอกว่าไปสิ ลงไปสิ จะได้ฝัง หนูก็ไม่ยอมลง มันมานั่งยองๆ หยิบมีดพกขึ้นมาแนบหน้าหนูเลยบอกว่าไปแจ้งความมาเหรอ คิดจะแจ้งจับพี่เหรอ คิดดีแล้วใช่มั้ย กูเลี้ยงมึงดีๆ มึงไม่ชอบใช่มั้ย หนูก็ไม่ตอบ
เขารู้ได้ไงว่าเราไปแจ้งความ?
เอ : ไม่ทราบเลยค่ะ จนทุกวันนี้ก็ยังไม่ทราบเลยว่าเขารู้ได้ไง เขาถามว่าเลี้ยงดูดีๆ ไม่ชอบใช่มั้ย ให้โอกาสอีกครั้งนึง ถ้ายังจะหนีพี่ไป พี่จะพาเรามาฝังที่นี่ ฝังทั้งเป็นๆ เลย จำไว้ แล้วเขาหยิบปืนออกมายิงใส่หลุมสองนัด แล้วพาหนูกลับบ้านค่ะ
เรียกว่าข่มขู่ไว้ว่ามึงอาจอยู่ตรงนี้แหละ?
เอ : ค่ะ เขาก็พาหนูกลับไปบ้านที่เคยไปเอาจอบ จากนั้นก็ใช้ชีวิตด้วยความจำยอม อยู่กับเขาตลอด จนวันนึงเขาพาหนูไปหาคนๆ นึง ที่เขากล่าวอ้างว่าเป็นลูกพี่ตร.ของเขา เขาพาหนูไปเอายาบ้าเป็นมัดเลย
เอาที่ไหน?
เอ : เส้นเลยเนินทรายไปอีกค่ะ
ธนกฤต : จำหน้าลูกพี่ได้ชัดเจนเลยใช่มั้ย
เอ : ต้องบอกว่าหนูจำได้ไม่ชัดเจน เพราะเรื่องมันนานมากแล้วค่ะ
ถ้าเห็นอีกล่ะ?
เอ : อาจต้องลองดูก่อน หนูไม่สามารถรับปากใครได้เลย เพราะมีแค่หน้ามันคนเดียวที่ติดอยู่ในหัว
จากนั้นยังไงต่อ?
เอ : มันก็เดินไปคุยกัน เขาเดินมา ลูกพี่ก็ยื่นยามาให้ แล้วก็มองหนู บอกว่านี่เป็นใคร มึงพามาทำไม เดี๋ยวนี้มึงไว้ใจจนกล้าพาคนอื่นมาด้วยเหรอ ไอ้ป๋องเลยบอกว่าเมียผมเองพี่ เขาก็กวาดตามองหัวจรดเท้าแล้วก็บอกว่าเดี๋ยวนี้มึงเอาทอมทำเมียแล้วเหรอ เขาก็หัวเราะ ไอ้ป๋องก็ไม่ได้พูดอะไร ยกมือไหว้เขา บอกขอตัวกลับก่อน เดี๋ยวยังไงเงินจะโอนไปให้
คุณรู้ได้ไงว่าคนนั้นเป็นตร.?
เอ : ตอนนั้นยังไม่รู้ค่ะ ตอนเขาขับรถกลับมาไอ้ป๋องเล่าให้ฟังว่าคนนั้นเป็นลูกพี่เขาเอง เป็นตร.อยู่ห้วยใหญ่ บอกว่าถ้าวันนั้นเราไปแจ้งความนะ เราโดนแล้ว หนูเลยเงียบ พอขับรถมาเรื่อยๆ เขาพูดว่าอยากมีทองใส่มั้ย หนูบอกว่าหนูไม่ได้ทำงาน หนูจะเอาเงินจากไหนมาซื้อทองใส่ เขาบอกนี่ไง เดี๋ยวขายยาได้ พี่จะซื้อให้ เราก็พูดออกมาตรงๆ ว่าเป็นถึงตร. แต่เอายามาให้ขาย ต่อให้ขายแล้วเรามีเงิน เราซื้อทองมาใส่เราจะภูมิใจจริงๆ เหรอ หนูพูดแค่นี้ เขาไม่ได้มีท่าทีโกรธเลยนะ เขาขับรถมาเรื่อยๆ จนถึงบ้าน เขาไปหลังบ้านแล้วบอกว่ารอพี่อยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวพี่มา เขาเข้าไปเอาปืน แต่หนูไม่รู้ พอออกมาเขาก็ขึ้นลำ แล้วจ่อหน้าผากหนู บอกว่าเรื่องอะไรที่ไม่ใช่เรื่องของมึง มึงไม่ต่องเสืxกมึงอยู่เฉยๆ กูเลี้ยงให้มึงอยู่ดีๆ ก็อยู่ไป ตอนนั้นหมดความอดทนแล้ว ไม่อยากจะอยู่แล้ว ก็เดินไปใกล้ปลายปืนแล้วบอกว่ายิงสิ มึงยิงกูเลย เป็นครั้งแรกที่หนูพูดกูมึงกับเขา กลัวตัวสั่นเลยนะพี่ แต่บอกว่ามึงอยากยิงมึงยิงกูเลย มันก็บอกว่ามึงอย่าท้ากูนะ อย่าคิดว่ากูไม่กล้า คนไม่มีญาติพี่น้องแบบมึง ยิงมึงตายฝังไว้หลังบ้านก็ไม่มีใครรู้หรอก หนูก็บอกเอาเลย อยากยิง ยิงเลย กูไม่อยากทรมานแล้ว มันง้างปืนแล้วตบเข้าที่หน้าหนู หนูล้มไปกับพื้น มันก็พูดขึ้นมาว่ากูไม่ยิงทิ้งหรอก กูชอบที่จะทรมานมึงไปแบบนี้เรื่อยๆ มันก็กระชากคอเสื้อหนูลากเข้าไปในบ้าน มันบังคับให้หนูนอน
นอนออกมาได้ยังไง?
เอ : มันติดคุกค่ะ โดนจับ มันเกมเรื่องพยายามฆ่า ช่วงปี 61 นั่นแหละค่ะ
เราประสานไปที่กรมคุ้มครองสิทธิ์ เคสนี้จะดูแลและประสานแจ้งความดำเนินคดีกับไอ้ป๋อง คดีน้องยังมีอายุความ?
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : ถ้ามันถูกฟ้องก็จะเอาโทษจากคดีนี้ บวกกับโทษที่ก่อไว้ 2 คดีนั้นอีก ซึ่งก็จะมีน้ำหนัก หนักแน่นขึ้น
ตอนนั้นใช้กฎหมายเด็กด้วย เพราะอายุ 14?
ธนกฤต : มันติดคุกปี 61 ติดคุกยาวจนมาถึงช่วงนี้ มันคาบเกี่ยวการมีพรบ. ที่ต้องใช้เรื่องนี้ มาเกี่ยวข้องเรื่องนี้พอดี ข้อหาที่เกี่ยวข้องเรื่องนี้ ตั้งต้นที่ข่มขืนกระทำชำเราปี 60 วันที่มันโดนปี 61 มันโดนก่อนหน้านี้ปี 60 และปี 61 ออกมาสองครั้ง เท่ากับติดไปสองรอบ แล้วมารอบที่สาม มันติดเรื่องพยายามฆ่า เรื่องปืน เรื่องยา ข่มขืนก็มีอยู่ข้างบน ก็เข้าพรบ.ป้องกันการทำผิดซ้ำ ตรงนี้ถ้าใช้มาตรการอย่างเคร่งครัด การไปก่อเหตุในส่วนของเป็นรัสเซียจะมีโอกาสน้อยมาก
จริงๆ ป๋องทำมาเรื่อยๆ ทำเสร็จเข้าออก แล้วทำอีก?
ธนกฤต : ไม่ต่างจากสมัยสมคิด พุ่มพวง ที่ฆ่าแล้วออกมา แล้วก็ฆ่าซ้ำ แต่ไม่มีกฎหมายไปควบคุมหลังมันพ้นโทษ พอไปถามราชทัณฑ์ ราชทัณฑ์บอกผมทำตามระเบียบ แน่นอนครับ พอถึงเวลามีหมายปล่อยก็ต้องปล่อยตามกฎหมาย จะกักตัวไว้ไม่ได้ แต่ต้องมีกฎหมายล็อกมันอีกทีว่า อีกกี่ปี ต้องมอนิเตอร์ไอ้คนพวกนี้อีก เรื่องนี้ต้องมาขันน็อตกันใหม่ เป็นเรื่องที่อึดอัดมากๆ
ไอ้ป๋องมีวิธีคิดแปลกๆ มันกรีดแขนตัวเอง?
เอ : จงใจกรีด เขามีแผลก่อนหน้านั้นอยู่แล้ว หนูเถียงกับเขา ทะเลาะกัน เขายื่นให้ดู เป็นรอยแผลเป็นเต็มแขนเลย เขาบอกว่ามึงเห็นแผลที่แขนกูใช่มั้ย กูจงใจกรีด เพื่อที่กูจะได้ใบจิตเวชมา ต่อให้กูเข้าคุกไป กูอยู่ได้ไม่นาน ก็ต้องออกมาอยู่ดี
ธนกฤต : มันโดนจำคุกที่เรือนจำพิเศษพัทยา แต่เคสปี 61 ทำไมพ้นคุกเรือนจำระยอง เพราะมันใช้วิธีการอยู่ข้างในอยากจะเปลี่ยนที่คุมขัง มันก็อาละวาดต่อยตี ทำร้ายคนอื่น เพื่อให้ส่งตัวย้ายออกไปอยู่ระยองต่อ แต่ระยองเป็นเรือนจำความมั่นคงสูง พฤติกรรมมันเป็นเรื่องสันดานมนุษย์ ทำแบบนี้เรื่อยๆ จนเป็นนิสัย
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : การที่จะมาอ้างเรื่องป่วยจิตเวช จริงๆ กฎหมายเรากำหนดไว้แล้ว ว่าการเจ็บป่วย โรคจิตต่างๆ ไม่ใช่กรีดแขนแล้วศาลจะเชื่อนะ บอกให้สบายใจก่อน ใบรับรองจิตเวชกับการต่อสู้คดีไม่ได้ เป็นคนละประเด็นกันนะ ผมเคยมีคดีนึง คดีนั้นเป็นคนไข้จิตเวชแท้ๆ เลยที่ใช้มีดแทงไปที่หน้าอกคุณหมอรพ.จุฬาฯ ผมเป็นเจ้าของสำนวนคดีนั้น เขาก็สู้ว่าเขาป่วย โรคจิต มีใบจิตเวช ใบหมอมาให้เยอะเลย เราก็ไต่สวนก่อน สามารถต่อสู้คดี เจรจา มีทนายคุยรู้เรื่อง เราดำเนินคดีต่อ คดีนั้นผมตัดสินจำคุกตลอดชีวิตไป ผมเป็นผู้พิพากษาคดีนั้นเอง จำเลยยังอายุน้อยอยู่เลย 20 กว่าๆ ตอนก่อเหตุและไปรักษาตัว อ้างแบบนี้เหมือนกัน มีใบรับรองจริง แต่พอไต่สวนเสร็จพูดจารู้เรื่อง มีทนาย ก็โดนจำคุกตลอดชีวิตไป เพราะโดนข้อหาพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ข้อหาหนักกว่าฆ่าคนทั่วไป ก็ให้สบายใจตรงนี้ ตอนนั้นพิพากษาจำคุก 25 ปีกับ 12 เดือนกว่าๆ เขายังถามผมเลยว่า 26 ปีหรือเปล่าคะท่าน เดือนกับปีในทางกฎหมายมันไม่เหมือนกัน แสดงว่าเขายังพูดจาได้ กรณีป๋อง ไม่ว่าจะชั้นสอบสวนหรือพิจารณาของศาล ต่อสู้คดีได้ ไม่เป็นเหตุลดโทษ ต้องให้ความมั่นใจไว้ก่อน แล้วกระบวนการลด ไม่ใช่ให้ใบคนบ้ามาแสดงต่อศาล แล้วศาลจะให้นะ ศาลต้องมีการไต่สวนตามวิอาญา มาตรา 14 ก่อน
หลังไอ้ป๋องเกม ชีวิตเราเป็นอิสรภาพทันที?
เอ : ก็ยังต้องไปเยี่ยมเขาอยู่ค่ะเขาบังคับให้ไปเยี่ยม ตอนเขาไปยิงคน เขาไปกับหนูด้วย เขาเข้าไปหาเรื่องกลุ่มเด็กวัยรุ่นก่อนแล้วโดนซ้อม โดนรุมกระทืบกลับมา เขาก็พาหนูกลับบ้าน แล้วเอาปืนไปจะยิงขู่แต่มีผู้เสียหายคนนึงเป็นทหารเกณฑ์ เขาก็พุ่งเข้ามาเพื่อหยุด เขาบอกให้ถอยไป แต่ไม่ยอมถอย ไอ้ป๋องก็เลยยิงเข้าที่ท้องนัดแรก พอนัดที่สองเขาก็ล้มไปเลย จากนั้นกลับมามันบอกให้หนูเตรียมตัวเก็บผ้าจะพาหนี หนูถามจะหนีไปไหน มันบอกพี่ไปยิงคนมา
ธนกฤต : ทำคล้ายเดิมทุกอย่างเลย ตอนที่มันหนีไปครั้งที่แล้วไม่ถูกจับ มาโดนจับภายหลัง
ยังไงต่อ?
เอ : เขาบังคับให้หนูหนี หนูบอกหนูไม่หนี หนูขออยู่กับป้า เขาบอกไม่ได้ ต้องไปกับพี่ สุดท้ายเขาก็พาหนีค่ะ ที่หนูมั่นใจว่าเขาเป็นเด็กตร. เพราะตร.ท่านนี้โทรรายงานเขาตลอดว่าต้องหนีนะ จะถึงแล้ว ที่หนูตัดสินใจออกมาพูดเรื่องนี้ คนบอกว่าทำไมตั้งนานถึงออกมาพูด ปากอมอะไรไว้ หนูต้องบอกก่อนว่าที่หนูออกมาพูดครั้งนี้เพราะหนูเห็นว่าไม่มีใครจับมันได้สักที หนูแอบคิดในใจว่าไม่ใช่ว่าลูกพี่มันรายงานหรือเปล่า
ธนกฤต : ลูกพี่ทำไมต้องทำงี้ เพราะมันเอายาให้ไอ้นี่ ถ้าไอ้นี่โดนจับแล้วแฉต่อ ก็กลายเป็นวงจรโดยปริยาย มีอะไรก็ต้องส่งข่าว บอกให้มึงระวัง โดนจับขยายผลไป ก็จะเจอ แต่วันนี้เรียบร้อย ไม่รอดแน่
หนูเป็นพยานปากเอก ต้องขอบคุณหนูมากๆ ไม่ต้องกังวลใจ เพราะเราแจ้งกรมคุ้มครองสิทธิ์เรียบร้อย ท่านผบ.ตร.ท่านดูอยู่ ตอนนี้หนูอยู่ในที่แจ้ง ถ้าเกิดอะไรกับน้องคนนี้ ตร.คนนั้นเบอร์หนึ่งนะ เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งนะ กลัวมั้ย?
เอ : กลัว เรื่องตั้ง 7-8 ปีแล้ว หนูคิดว่าเขาจะปล่อย แต่สุดท้ายเขาไม่ปล่อยหนูเลย หนูต้องสู้
ธนกฤต : มันไม่ใช่แค่ไอ้ป๋องคนเดียวติดคุกแล้ว มันน่าจะมีบริวร เครือข่ายที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดอีก ข้อหาที่มันถูกจำคุกไป มันถูกจำคุกคดียาเสพติดด้วย แสดงว่าไอ้นี่มีเครือข่าย ผบ.ตร.ต้องเน้นย้ำเรื่องนี้
ยังไงต่อ?
เอ : พอเขาติดคุก เขาบังคับให้เราไปเยี่ยม เขาพูดจาดีขึ้นเยอะมาก พยายามบอกว่ารอพี่หน่อยนะ ช่วยดูแลพ่อพี่หน่อย พี่เป็นห่วงพ่อ ตอนนั้นหนูนั่งคิดกับตัวเอง เรามีโอกาสหนีไปก็จริง แต่ก็กังวล หนูอยากจบดีๆ ก็คิดว่าหาทางลงให้ง่ายที่สุด คือทำดีกับเขาไว้ พอวันนึงเขาออกมา หนูคิดเลยว่าหนูจะก้มไปกราบตีนขอเขาเลยว่า พี่ ขอชีวิตหนูคืนเถอะ เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา หนูก็ทำเพื่อพี่สุดๆ แล้ว หนูคิดว่าจะพูดแบบนี้ แต่ภายหลังกลายเป็นว่าเราก็ไม่ได้ไปเยี่ยมบ่อยๆ เขาก็เลยชอบพูดข่มขู่ว่าถ้ากูรู้ว่ามึงมีชู้ มีใคร หรือมึงหนีไป กูจะฆ่ามึง ไปกี่รอบก็พูดทุกรอบเลย จนหนูทนไม่ไหว ก็คิดว่าดัดนิสัยหน่อย ไปกี่รอบก็พูดอยู่ได้ หนูเกิดต้นเดือนม.ค. เขาเคยย้ำว่าให้ไปหาเขา เขาจะให้คนซื้อเค้กวันกิดไว้ให้ แต่ล่าสุดด้วยความทะเลาะกัน มันขู่หนูบ่อยเหลือเกิน หนูเลยไม่ไป บวกกับเราไม่มีเงินไปด้วยค่ะ หนูไปอีกทีก.พ. พอไปหาเขาเสร็จ เขาก็ถามว่ามึงมาทำไม หนูก็บอกว่ามาเยี่ยม พ่อให้เอาเงินมาฝากให้ เขาเลยบอกว่ามึงรู้มั้ย กูให้เด็กซื้อเค้กรอมึงหน้าเรือนจำ ทำไมมึงไม่มา แล้วด่าหนูเละเลย ขู่จะฆ่าอย่างเดียว หนูก็ทนไม่ไหวแล้ว ก็เลยบอกว่าอยากฆ่าก็ฆ่าไป ไม่ไหวแล้ว เขาบอกอย่ามาท้ากูนะ กูออกไปกูฆ่ามึงแน่ มันฟางเส้นสุดท้ายแล้ว ก็บอกว่าเรื่องของมึง มึงอยากทำไรมึงก็ทำ แต่ถ้ามึงเจอกู มึงฆ่ากูให้ตายนะ ถ้ากูไม่ตาย มึงนั่นแหละที่จะตาย นี่หนูพูดเอง หนูวางสายแล้วออกมาเลย ไม่กลับไปที่นั่นอีก แต่ตอนนั้นยังทำงานอยู่ที่นั่น พอดีลูกพี่ทางนี้เขาโทรมาหาหนู ซึ่งเป็นเบอร์เขา ถึงวันใกล้ไปขึ้นศาล เผชิญหน้าผู้เสียหาย เขาบอกว่าวันนี้ป๋องขึ้นศาลนะ อย่าลืมมาเป็นพยานให้มันนะ หนูก็ตัดสินใจไปแล้วจะคุยกับเขาเลยว่าจากนี้คือจบนะ ขอให้จบกันด้วยดี พอแต่งตัวเสร็จปุ๊บ ก็มีข้อความมาเบอร์นั้น เขาเอ่ยชื่อหนู บอกว่าป๋องบอกให้เอายามาคืนด้วย เท่านั้นแหละหนูคิดว่ามันน่าจะวางงานหนู น่าจะกล่าวหาหนูขโมยยาไปหรือเปล่า หนูคิดว่าถ้าหนูไปอาจโดนแน่ หนูก็ทิ้งทุกอย่างหนีไปอยู่ที่ใต้มา อยู่ที่นั่นไม่ได้แล้ว
คนส่งข้อความว่าเล่าเป็นฉากๆ เป็นละครหรือเปล่า ไม่ใช่นะ นี่คือเรื่องจริงของเธอ ลองคิดดูดีๆ การมาเล่าแบบนี้ ผบ.ตร.ดูอยู่ เรื่องนี้ยังไงเป็นประเด็นแน่ๆ เพราะน้องต้องแจ้งความ ยังไม่ขาดอายุความ จากนั้นยังไง ไม่จบใช่มั้ย?
เอ : ไม่จบ หนูทิ้งทุกอย่าง เอารถไปคืนที่บ้านของเขาแล้วออกมา ไม่ได้ยุ่งข้องเกี่ยวอีกเลย จนหนูไปเริ่มต้นมีชีวิตใหม่มีแฟนใหม่ พ่อเขาเคยไปตามหาที่ทำงานรอบนึง กับไปหาป้ารอบนึง ว่าหนูอยู่ที่ไหน ป้าบอกไม่รู้เลย ไม่ได้ติดต่อนานแล้ว อยู่ๆ มันก็หายไป จากนั้นแกก็ไม่ได้มาอีกเลย จนหนูคิดว่าทุกอย่างคงจบแล้ว แต่ก็ไม่เคยคิดกลับไปใช้ชีวิตอยู่พัทยา จนสิ้นปีที่แล้ว มีรุ่นพี่หนูโทรมา บอกว่ามีรุ่นน้องมาถาม มาบอก เขาบอกมีคนใช้เขา ให้เขาไปเยี่ยมไอ้ป๋อง เอาเงินไปฝาก ไอ้ป๋องก็ฝากบอกมาว่า ไปตามหาหนู หรือตามหาคนที่เกี่ยวข้องหนูก็ได้ ให้ส่งข้อความบอกถึงหนูว่า เดี๋ยวอีกไม่นานจะออกไปแล้วนะ หลบให้ดีๆ ออกมาเจอเมื่อไหร่ไม่รอดแน่ รุ่นพี่คนนั้นเขารับรู้เรื่องหนูตลอด เขาบอกหลบให้ดีๆ นะ อีกไม่กี่เดือนมันจะออกมาแล้ว ด้วยความเราไม่รู้กฎหมาย ก็ถามว่าพี่ มันพยายามฆ่าคนนะ ติดแค่นั้นเองเหรอ หนูกินไม่ได้นอนไม่หลับเลย ต้องใช้เวลาพักใหญ่ๆ ต้องนอนตอนเช้าตลอดเวลา ตอนนั้นเรามีลูกอ่อนแล้วด้วย มีผลกระทบกับจิตใจค่อนข้างเยอะ ตลอด 7-8 ปีที่ผ่านมา มันเห็นตลอดนะคะ
เขานอนผวาทั้งน้ำตา 7 ปี?
เอ : ใช่ค่ะ 3 ปีแรกหนูทรมานมาก บางทีหลับไปก็ฝันว่ามันบุกมาบ้านจะมาแทงจะมาฆ่า เราก็ดิ่งเลย
ล่าสุดที่มันออกมา มันพยายามตามเรามั้ย?
เอ : เขาแอดไปยังเฟซเก่าของเขา ที่หนูเคยสมัครให้ ตามข่าวเขาออกมา 5 มิ.ย. เขาแอดมาวันที่ 11 มิ.ย. หนูเพิ่งตัดสินใจรับแอด ตอนมีข่าวน้องๆ รัสเซียหายไป เขาเริ่มประกาศจับสองวัน หนูก็รับแอด เพราะเห็นมันไม่ออน 22 ชม.ที่แล้ว หนูก็ไปไล่ดู ณ ตอนนั้นหนูไม่ได้สังเกต ไม่ได้เอะใจอะไร แค่พยายามตามข่าว จนไปนั่งย้อนใหม่ เจอโพสต์ๆ นึงที่มันโพสต์ถึงหนู วันที่ 12 หนูเลยมั่นใจว่าเขาหมายถึงหนู
เขาโพสต์ว่าเดี๋ยวผมก็ตาม ใจเย็นๆ ถ้าไม่อยากตกใจ ทักมามอบดีกว่า เรารู้ดีกันอยู่ ฝ. ซึ่ง ฝ. เป็นชื่อเล่นหนู?
ธนกฤต : มันฉลาดนะ คนอ่านโดยทั่วไปไม่เข้าใจหรอกว่านี่คือข่มขู่ฆ่า ถือว่าไอ้นี่ไม่ธรรมดา
ต่อมาโพสต์ว่า อ่านแล้วจำนะ ความลับของผม คุณอย่าเที่ยวเอาไปพูด ผมปล่อยคุณไปเพราะยังเด็กอยู่ หากวันใดผมรู้ว่าคุณนำเรื่องของผมไปพูด คุณก็จะเหมือนพวกเขาเหล่านั้น แด่มือขับความหวังดีจากท่าน?
เอ : จากเซ้นส์ของหนู ไม่แน่ใจว่าเขาหมายถึงคนร่วมแก๊งเขาหรือเปล่า พวกที่ไปร่วมฆ่ากับเขาค่ะ คิดว่าเขาน่าจะขู่หนึ่งในนั้น ตามนิสัยของเขา
ใครฟังก็สะท้าน?
ธนกฤต : ออกจากคุกเดือนเดียวก็มาโพสต์เลย
วันพักผ่อนเบาๆ กับชายทะเลพัทยาใต้?
เอ : หลังไปฝังคนมาแล้วก็ยังโพสต์อยู่
ขอโทษหลุดปากพูดคำหยาบ?
เอ : หนูยังคุยกับเพื่อนว่ามันเหี้ยมหนักกว่าเดิม มันเลยรู้สึกว่าอยู่ไม่ได้แล้ว เราระเบิดพลีชีพด้วยรอบนี้
ธนกฤต : ไม่ใช่บุคคลอันตราย มันอันตรายมากๆ โทษประหารชีวิตยังน้อยด้วยซ้ำ
หลังแอดเฟซไป หลังเขาแอดมา จากนั้นยังไง?
เอ : ตอนแรกหนูให้สัมภาษณ์กับเพจนึงก่อนให้เบาะแสเขา เพราะเห็นว่าจับไม่ได้สักที หนูปรึกษาคนรอบข้างหมดแล้ว ทุกคนบอกอย่า อยู่เฉยๆ อย่าหาเรื่องใส่ตัวแต่หนูนึกถึงใจ เพราะมีผู้หญิงอยู่ด้วย หนูกลัวว่าน้องผู้ชายอาจโดนซ้อมหนักมากๆ แล้วน้องผู้หญิงอาจโดนอะไรที่เหมือนเรา ก็คิดถึงใจเขา เรากลัวขนาดไหน เรายังอยากให้ทุกคนมาเจอเราเลย หนูก็คิดว่าไม่เป็นไร หนูจะยอมรับผลทุกอย่างเอง หนูทักให้เบาะแสเพจนี้ก่อน เขาอยู่ในพื้นที่ เขาก็มาสัมภาษณ์ แล้วเขาเอาคลิปไปลง หนูบอกเป็นเด็กตร. ทุกเพจก็เอาไปลง ทำให้คนบอกว่าถึงว่าทำไมจับไม่ได้สักที หนูไม่มีหลักฐานแต่หนูเห็นกับตาเนื้อจริงๆ
ถ้าเจออีกครั้ง?
เอ : อาจจะจำได้ เพราะนานมาก ขอลองดูอีกครั้งค่ะ
7 ปีก่อนห้วยใหญ่ หลังบ้านเดี๋ยวให้ดู นี่คือมุมของน้อง เขาถูกจับไป คุณออกมาเรียกร้องความเป็นธรรม อยากให้มีโทษประหาร เพราะมันไม่ปลอดภัยกับคุณและครอบครัว?
เอ : ใช่ค่ะ มันตั้ง 5 ศพแล้ว หนูสงสารผู้เสียชีวิตด้วย ไม่ใช่หนูไม่รู้สึกผิดนะ ตั้งแต่วันที่เขาเจอซากรถ หนูไม่ได้นอนเลยร่วม 4 วัน ดูข่าวตลอด หนูรู้สึกว่าถ้าวันนั้นเรายอมสู้อีกสักนิดนึง อาจไม่เกิดกับเขาแบบนั้นก็ได้
โทษประหารยังมีอยู่ ปัจจุบันนักโทษประหาร ณ วันนี้ที่มีการตัดสินไปแล้ว ค้างอยู่ในระบบกี่คน?
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : ผมเอาข้อมูลมาจากกรมราชทัณฑ์ ณ วันที่ 23 มิ.ย. 69 ผู้ต้องโทษประหารโดยคำพิพากษาของศาล มีทั้งหมด 480 คน ใน 480 นี้ อยู่ระหว่างยื่นอุทธรณ์ 439 คน อยู่ในระหว่างยื่นฎีกาของศาลฎีกา 13 คน แล้วในจำนวนนี้ เป็นนักโทษเด็ดขาดคือคดีถึงที่สุดแล้ว 28 คน ฉะนั้นเราจะเห็นได้ว่าโทษประหารเรายังมีอยู่ ยังไม่ได้ยกเลิกนะ หลายท่านอาจกังวลว่าการออกมารับสารภาพ จะเป็นเหตุบรรเทาโทษหรือเปล่า ถ้าตัวจำเลยสำนึกผิด ลุแก่โทษ ให้ความรู้เป็นประโยชน์แก่ศาล ศาลอาจลดโทษให้กึ่งนึง แต่ไม่ได้เป็นบทบังคับว่าทุกคดีที่จำเลยสารภาพแล้วศาลจะลดโทษให้ทุกคดี ไม่ใช่ ยกตัวอย่างคดีปี 63 แม้จำเลยรับสารภาพ แต่โจทก์มีทั้งพยานบุคคล หลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ แสดงว่าคุณรับสารภาพเพราะจำนนต่อหลักฐานไม่ได้รับสารภาพเพราะคุณสำนึกผิด ศาลเลยไม่ลดโทษให้ ก็พิพากษาเต็ม อย่างคดีผมเอง ปี 65 ผมเป็นผู้พิพากษา เป็นองค์คณะ คดีนั้นก็รับสารภาพ เพราะจำนนต่อหลักฐาน ท่านก็พิพากษาประหารชีวิตไป แต่ปัญหาที่เราเจอในปัจจุบันคือกระบวนการ หลังศาลพิพากษา 480 คน ยังอยู่ในกระบวนการราชทัณฑ์ ในกฎหมายถ้าย้อนกลับไปดู แม้ศาลพิพากษาประหารชีวิตแล้ว มันจะมีสองส่วน จำเลยเขาก็มีสิทธิ์อุทธรณ์ไปตามระบบศาล แต่ถ้าเกิดจำเลยไม่อุทธรณ์ ยอมรับผิด อยากถูกประหาร แต่กฎหมายก็มีโปรเซสในการสกรีนความถูกต้องของศาลชั้นต้น ว่าสมควรประหารมั้ย ถ้าสมควรประหาร ศาลอุทธรณ์ก็พิพากษายืน แต่ยังไม่ถูกประหารนะ ถ้าเขาฎีกาก็ฎีกาไป ไปจบที่ศาลฎีกา แต่ถ้าเป็นนักโทษเด็ดขาด แต่ยังไม่โดนประหาร ในกฎหมายจะมีมาตรา 247 บอกว่าห้ามบังคับโทษประหาร จนกว่าจะผ่านบทบัญญัติว่าด้วยการอภัยโทษมาแล้ว ดังนั้นเปิดช่องให้นักโทษถึงคดีที่สุดขอพระราชทานอภัยโทษได้อีก ภายใน 60 วัน ต้องเลย 60 วันก่อนถึงเข้าสู่กระบวนการประหารชีวิต ถามว่าโทษประหารเรายังมีอยู่ หลายๆ กรณีมีการเรียกร้อง อย่างเมื่อก่อนข่มขืนต้องประหาร อัตราโทษข่มขืนแล้วเสียชีวิตโทษประหารอยู่แล้ว แต่หลายคนไม่ทราบ เราเรียกร้องกันผิดจุด เราเรียกร้องว่าต้องมีโทษประหาร
ถ้าท่านยังเป็นผู้พิพากษาอยู่ เคสไอ้เหี้xป๋องนี่โดนมั้ย?
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : ความเห็นส่วนตัวนะ เดี๋ยวหาว่าชี้นำ (หัวเราะ) ถ้าเป็นผม ก็เหมือนคดีที่ผมตัดสินไปปี 65 เคสนั้นไม่โหดร้ายเท่าไอ้ป๋องนะ ไปชิงทรัพย์แท็กซี่ มีพนักงานร้านโดดเกาะตาม มันสะบัดจนพนักงานตกไปตายที่สะพานพระราม 3 ประหารนะครับ จำเลยไม่ได้รับสารภาพเพราะสำนึกผิด ศาลชั้นต้นประหารชีวิตไปแล้ว ความร้ายแรงไอ้ป๋องร้ายแรงกว่าเยอะ ถ้าตร. อัยการ รวบรวมหลักฐาน นำสืบเรื่องประวัติเก่า พฤติการณ์ทารุณโหดร้าย ถ้าถามความเห็นส่วนตัว ถ้าเป็นผม ผมพิพากษาประหารชีวิต แต่ก็อย่างที่บอกเราพูดไม่ได้ เพราะขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงในสำนวน
ไม่รู้หรอกว่าหลังจากนี้อะไรจะเกิดขึ้นบ้าง ป๋องจะได้รับการลดโทษหรือเปล่า หรือจะออกอีกหรือเปล่า แต่หนึ่งในนั้นถ้าออกมา แล้วต้องให้ความช่วยเหลือเต็มที่ คือเอที่นั่งอยู่ตรงนี้ เขาถือว่าเป็นพยานสำคัญ ล่าสุดตร.มาข้างล่างแล้ว จะให้น้องไปแจ้งความที่ทองหล่อก่อน จากนั้นคงต้องไปกระทรวงยุติธรรม ท่านผบ.ตร. ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ติดต่อมาเรียบร้อย?
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : 7 ปี คดียังอยู่ในอายุความ แต่สิ่งสำคัญคือหลักฐาน ศาลจะมานั่งดูข่าวแล้วตัดสินไม่ได้ ศาลจะตัดสินจากหลักฐาน พยานในสำนวน หลายคนไม่ทราบแล้วไปด่าศาล ทำไมเคสนี้ดูข่าวแล้วน่าจะผิด ทำไมศาลยกฟ้อง ไปถึงศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ลง สิ่งสำคัญคือการรวบรวมหลักฐานต้นทางกระบวนการยุติธรรม พี่ๆ ตร. พี่ๆ อัยการ ที่จะเอาหลักฐานไปสู่ศาล อันนี้เป็นสาระสำคัญ เราเป็นผู้เสียหาย แต่พยานแวดล้อม เอามาประกอบกันได้ รวบรวมให้ตร. อัยการดู ความผิดทางเพศถ้ากระทำกับเด็ก โทษหนักกว่าผู้ใหญ่ มีเรื่องกักขังหน่วงเหนี่ยว ทำร้าย เวลาอัยการฟ้อง เขาจะขอให้บวกโทษไปกับคดีที่เขาโดนจับข้อหาฆ่าอีก ก็บวกไปเรื่อยๆ ถ้าตร.สืบดีๆ เจอเคสอื่นๆ อีกที่ยังไม่แจ้งความ เวลาฟ้องก็ฟ้องบวกๆ ไป พอประกอบกัน อย่างที่บอกศาลเห็นว่ากระทำผิดติดเป็นนิสัยอาจประหารชีวิต หรือลงโทษสถานหนัก ก็จะช่วยเพิ่มน้ำหนักให้คดีนั้นได้
ธนกฤต : ถ้าไอ้ป๋องต้องพ้นโทษ ต้องมีการพันธนาการนอกเรือนจำ อีเอ็มต้องล็อกขาแล้ว มันกระชากปุ๊บสัญญาณขึ้น โดยระบบจะบอกว่ามีคนไปยุ่งกับอีเอ็ม มันจะดังทันที พอปึ้งปุ๊บ เขาจะต้องรายงานไปที่พื้นที่ทันที คือตร. ฝ่ายปกครอง เจ้าหน้าที่ต้องลงพื้นที่เพื่อจัดการว่าไอ้นี่อยู่ตรงไหน อย่างน้อยป้องกันเหตุได้ อย่างกรณีมันออกไปก่อเหตุตีสาม ตีสี่ ถ้ามีกำไลอีเอ็ม มันจะถูกกำหนดพื้นที่ในบ้าน ห้ามออกจากพื้นที่ในบ้านเวลากี่โมง เขาจะคอยมอนิเตอร์คุณอยู่ตลอดเวลา 24 ชม. ตีสี่คุณออกไป เขารู้แล้ว ถ้าจะก่อเหตุได้จริงๆ คือตัดสายปั๊บแล้วฆ่าคนเลย ถ้าทำอย่างนั้น มันยาก ไปหาเป้าหมายที่ไหนมันไม่ง่ายหรอก เพราะมีตัวมอนิเตอร์อยู่
คิดว่าคงไม่ได้ออกแล้ว ตอนนี้ไม่ได้ห่วงเรื่องป๋อง เพราะป๋องเบ็ดเสร็จคดีตอนนี้ 5 ศพ รวมอันนี้ไปด้วย ผมว่าหนัก ไม่ได้ออกหรอก แต่ประเด็นคือลูกพี่ที่อยู่ข้างนอก?
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : ตร.ไทยเก่ง เดี๋ยวก็ตามสืบได้
ธนกฤต : รู้เป้าแล้วด้วยว่าใคร
หนูจะเป็นพยานปากเอกเรื่องนี้ ก็ไม่คิดว่าหนูจะพูดเรื่องนี้ออกมา แต่อันนี้สามารถสาวได้?
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : มันจะได้คดีอื่นอีก จริงๆ เรื่องสิทธิมนุษยชน ผมมองเป็นเรื่องดี แต่เราอย่ามองแต่คุ้มครองสิทธิ์ผู้ต้องหาหรือจำเลยอย่างเดียว สิทธิมนุษยชน มนุษย์คนนึงต้องได้รับความปลอดภัย เป็นกฎหมายสากล ทำไมสังคมเรา เวลามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นพุ่งเป้าไปคุ้มครองสิทธิ์ผู้ต้องหา จำเลย แต่สิทธิ์ผู้เสียหาย อย่าลืมนะ เขาก็ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนเหมือนกัน ก็อยากฝากถึงคนที่ออกมาเรียกร้องปกป้อง ควรเรียกร้องกับแพะ ถ้าเขาไม่ได้ผิด แล้วเขาถูกจับ ถูกกล่าวหา แบบนี้ผมเห็นด้วย ควรคุ้มครองเขาแต่ถ้าเขาผิดอยู่แล้ว เขาก็ควรได้รับผลกรรมการกระทำผิด ผมไม่ได้บอกว่าให้ประหารทุกคนนะ ดูเป็นเคสๆ ไปเราไม่ใช่โรคจิต หรือซาดิสต์ ทั่วโลกที่ยกเลิกประหารไปแล้วเมื่อปลายปีที่แล้ว 113 ประเทศ และประเทศที่ยกเลิกในทางปฏิบัติ แต่ไม่ได้ยกเลิกทางกฎหมาย คือถ้าไม่มีโทษประหารเกิน 10 ปี แสดงว่าไม่มีโดยปริยาย แต่ในหลักสากล 145 ประเทศบอกไม่มีโทษประหารแล้ว แต่เขาก็กลับมามีโทษประหารได้ ถ้าเป็นอาชญากรที่ร้ายแรง รุนแรง ละเมิดสิทธิ์ ไม่ใช่เราต้องไปปกป้องสิทธิ์ทุกคน อาจต้องแยกแต่ละคนๆ ไป ดูเป็นเคสๆ ไป ใครทำผิดติดเป็นนิสัย ทำซ้ำๆ รัฐมีหน้าที่คุ้มครองสิทธิ์สุจริตชนด้วย เราต้องเลือกบุคคลไม่ใช่ให้ประหารทุกคน ก็ต้องดูเป็นเคสๆ ไปว่ากรณีนี้อะไรจะเกิดประโยชน์สุขต่อสังคมมากกว่า การตีความกฎหมาย ต้องตีความเพื่อความสงบเรียบร้อยของสังคม
เอ : เพื่อนหนูโดนเขาทำร้ายข่มขู่เหมือนกัน จะเอาเรื่องได้มั้ยคะ ในช่วงเดียวกัน หลังหนูหนีไป เขาสั่งให้ผู้หญิงมารุมตบเพื่อนหนู มีรูปค่ะ เขาแค้นที่เพื่อนเคยพาหนูหนีไปรอบนึงแล้วมาวุ่นวายกับหนู เขาเคยสั่งห้ามให้หนูกับเพื่อนเลิกคบกันหลายครั้งแล้ว แต่มันตัดกันไม่ได้จริงๆ มีรูปภาพค่ะ
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : เอาหลักฐานไปให้ตร.
เคยพูดคุยกับตร.กี่ครั้ง?
เอ : น่าจะสองครั้งได้ค่ะ ครั้งนึงที่สถานีตร. ที่มีคนแจ้งความปัญหาตบตีกันนั่นแหละ มีคนข่มขู่ว่ามีปัญหาทะเลาะกับเด็กพี่ป๋องไม่กลัวได้รับอันตรายเหรอ คนนี้โทรมาบอกว่าเด็กมึงไปทำอะไรไว้ ทำไมมีชื่อมาเกี่ยวข้อง เขาเลยให้หนูไปสถานีตร. ก่อนมาเจอเขา หนูเคยมีปัญหาแบบนี้มาแล้ว เขาบอกไปเถอะ ไม่ต้องกลัว ลูกพี่อยู่ที่นั่น พอไปถึงปุ๊บเขาก็ไม่ได้ถามอะไร เขาก็มองหน้า พอหนูกลับมาถึงบ้าน ลูกพี่เขาโทรมาบอกว่าลบเรื่องออกจากระบบให้หมดแล้วนะ
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : ใหญ่มากเลยนะ ลบคดีได้ ช่วงปี 61 เหรอ มีสองส่วน บางคนโม้ไม่ได้ลบจริงหรอก แค่โชว์ว่ามีอำนาจ
เอ : อาจเป็นไปได้ เขาบอกว่าลบเรื่องออกไปแล้ว กำชับเด็กมึงด้วยว่าอย่าสร้างเรื่องอีก โรงพักเขาเพ่งเล็งกูอยู่ เขาบอกแบบนี้
ธนกฤต : มองเป็นลูกน้องไม่ใช่ลูกพี่ เพราะไอ้ป๋องมันสั่งได้
ป๋องเคยเล่าให้ฟังมั้ยว่าเคยโดนพ่อทารุณต่างๆ นานา?
เอ : ไม่เคยค่ะ มีแต่ป้าเล่าให้ฟัง เขาเคยถามหนูว่าเพราะอะไรถึงได้มาอยู่กับป๋อง หนูเล่าไปตามตรง แกบอกว่าเออต้องเข้าใจนะ ตอนเด็กมันโดนทารุณกรรม ตอนนั้นหนูคิดเหมือนกันแล้วหนูผิดอะไรหนูถึงโดนแบบนี้
เข้าใจเหี้xอะไร เขาบอกป๋องโดนอะไร?
เอ : โดนตี ทารุณกรรมบ้าง แต่หนูมองว่าขัดกับความเป็นจริง เพราะมันรักพ่อมันมาก ไม่งั้นคงไม่ขอร้องอ้อนวอนหนูตอนติดคุกว่าอย่าทิ้งพ่อพี่นะ ดูแลพ่อพี่ด้วยนะ หนูเลยสงสัยตอนแกให้สัมภาษณ์ว่าถ้าเขาทำกับมันขนาดนั้น ทำไมมันถึงได้รักขนาดนั้น ดูเป็นห่วงพ่อมาก
ร.ต.อ.อมรพันธุ์ : อาจเป็นข้ออ้างของป้า
ธนกฤต : รอบนี้เป็นไปได้ ไอ้นี่ต้องไปอยู่ซูเปอร์แม็กซ์ กำแพงหนาๆ ทะลวงให้ได้แล้วกัน เขาอาจมีพิธีต้อนรับอย่างสมเกียรติ มันทำให้ประเทศไทยเสียหายเยอะมาก
เอ : ก็ฝากด้วยค่ะ