“สามารถ” เปรียบเดือด “ถนนพระราม 4-สุขุมวิท” ยังบรรจบง่ายกว่า ซัดฝ่ายค้านอย่าโยงทุกเรื่องล้มนายกฯ

​พี่น้องครับ วันนี้ผมอยากพูดเรื่องนี้ในฐานะคนที่ผ่านทั้งงานการเมือง งานรัฐบาล และงานกระทรวงยุติธรรมมาแล้ว

​การตรวจสอบรัฐบาลเป็นหน้าที่ของฝ่ายค้าน ผมสนับสนุนเต็มที่ และรัฐบาลที่มั่นคงไม่ควรกลัวการตรวจสอบด้วยซ้ำ แต่การตรวจสอบต้องตรวจสอบด้วยข้อเท็จจริง ไม่ใช่เริ่มต้นจากคำตอบที่อยากได้ แล้วค่อยลากเส้นทุกเส้นให้ไปจบที่ “อนุทิน–ภูมิใจไทย”

 

​ช่วงนี้เราเห็นความพยายามนำเรื่องหลักสูตร พตส. เรื่องคณะ 26 เรื่องคณะ 36 เรื่องการเลือก สว. และเรื่องรัฐบาลปัจจุบันมาวางเรียงต่อกัน แล้วพยายามทำให้ประชาชนรู้สึกว่าทุกเรื่องคือเรื่องเดียวกัน

 

​ผมถึงบอกว่า ถนนพระราม 4 กับสุขุมวิท ยังมีโอกาสบรรจบกันง่ายเสียกว่า

 

​เพราะการเมืองต้องดู Timeline – Evidence – Authority

 

เวลาเกิดเมื่อไร? หลักฐานคืออะไร? และใครมีอำนาจวินิจฉัย?

 

สามอย่างนี้ต้องตอบให้ได้ก่อนจะกล่าวหาใคร

 

​หนึ่ง — การเลือก สว.เกิดขึ้นในปี 2567

ขณะที่รัฐบาลภายใต้การนำของนายกฯ อนุทินเกิดขึ้นภายหลัง เพราะฉะนั้น ถ้าจะโยงเหตุการณ์ก่อนหน้ามาถึงรัฐบาลปัจจุบัน ต้องมี “สะพานแห่งพยานหลักฐาน” เชื่อมให้เห็น ไม่ใช่เพียงเอาเหตุการณ์สองช่วงเวลามาวางติดกันแล้วประกาศว่าเกี่ยวข้องกัน

 

นี่คือเหตุผลที่นายกฯ อนุทินออกมาตอบว่าเป็นการ “ผูกเรื่องกันมั่วซั่ว” และใช้คำว่า “ขี้แพ้ชวนตี”

ผมมองว่านายกฯ มีสิทธิ์ปกป้องตนเองและรัฐบาล เพราะการตรวจสอบกับการกล่าวหาเป็นคนละเรื่องกัน

​สอง — อย่าลืมว่า ก่อนการเลือก สว. พรรคภูมิใจไทยมีประกาศเป็นลายลักษณ์อักษรตั้งแต่ 30 เมษายน 2567

ประกาศดังกล่าวกำชับบุคลากรของพรรคให้ปฏิบัติตามกฎหมายเกี่ยวกับการเลือก สว.อย่างเคร่งครัด และกฎหมายเองก็มีข้อห้ามเกี่ยวกับการเข้าไปช่วยเหลือผู้สมัครหรือกระทำการเพื่อให้ผู้สมัครได้รับเลือกหรือไม่ได้รับเลือก

แน่นอนครับ ประกาศพรรคไม่ใช่ “ใบรับรองความบริสุทธิ์” ของใคร

 

หากบุคคลใดฝ่าฝืน ก็ตรวจสอบเป็นรายบุคคล เอาพยาน เอาหลักฐาน เอาเส้นทางการเงิน เอาพฤติการณ์มากาง

แต่จะกระโดดจากข้อกล่าวหาของบุคคล ไปสู่ข้อสรุปว่าหัวหน้าพรรค นายกรัฐมนตรี หรือรัฐบาลต้องรับผิดด้วยโดยอัตโนมัติไม่ได้

 

กฎหมายไม่ทำงานแบบนั้น

 

​สาม — คณะ 26 คณะ 36 และ กกต. ไม่ใช่คนคนเดียวกัน

 

คณะ 26 ทำหน้าที่ในกระบวนการสืบสวนและไต่สวน

 

คณะ 36 พิจารณกลั่นกรองและมีความเห็น

 

สุดท้าย กกต.จึงเป็นผู้ใช้อำนาจพิจารณาตามกฎหมาย

 

เมื่อคณะ 36 มีมติ 5 ต่อ 2 เห็นว่าข้อกล่าวหาผู้ถูกกล่าวหา 229 คนไม่มีมูล ก็ต้องรายงานข้อเท็จจริงให้ประชาชนทราบ

 

แต่ผมก็จะไม่พูดเกินข้อเท็จจริงว่า “คดีจบแล้ว”

 

เพราะ ยังไม่จบ

 

กกต.กำหนดพิจารณาลงมติวันที่ 14 กันยายน 2569

 

นี่ต่างหากคือวิธีคิดของคนที่เชื่อในหลักนิติธรรม

 

ไม่ใช่ฝ่ายเราแล้วบอกว่าบริสุทธิ์ ไม่ใช่ฝ่ายเขาแล้วบอกว่าผิด แต่ให้พยานหลักฐานเป็นคนพูด

 

​และนี่คือสิ่งที่ผมอยากเห็นจากรัฐบาลนายกฯ อนุทินเช่นกัน

 

รัฐบาลไม่จำเป็นต้องวิ่งหนีทุกข้อกล่าวหา

 

ไม่จำเป็นต้องตอบโต้ทุกวัน

 

และไม่จำเป็นต้องใช้เสียงดังแข่งกับฝ่ายค้าน

 

รัฐบาลมีหน้าที่บริหารประเทศ ส่วนข้อกล่าวหาก็เอาเข้าสู่กระบวนการตามกฎหมาย

 

ผมมองว่านี่คือภาวะผู้นำที่นายกฯ อนุทินควรรักษาไว้

 

“นิ่งในเรื่องที่ต้องนิ่ง ชี้แจงในเรื่องที่ต้องชี้แจง และทำงานในเรื่องที่ประชาชนรอผลงาน”

 

​เพราะในสนามการเมือง คนเป็นนายกรัฐมนตรีไม่ได้ชนะด้วยการตอบโต้เก่งที่สุด แต่ชนะด้วยการทำให้ประชาชนเห็นว่า ท่ามกลางเสียงรบกวนทั้งหมด ใครยังเป็นคนที่คุมพวงมาลัยประเทศอยู่

 

​นี่คือสิ่งที่ฝ่ายค้านต้องคิดให้หนัก

 

ถ้าวันนี้คุณมีหลักฐานที่พิสูจน์ถึงนายกฯ อนุทิน ก็เอาหลักฐานนั้นออกมา

 

แต่ถ้ายังไม่มี ก็อย่าใช้วิธี “รู้จัก A — A รู้จัก B — B ไปเรียนกับ C — C เกี่ยวข้องกับ D — เพราะฉะนั้น D ต้องผิด”

นี่ไม่ใช่ตรรกะทางกฎหมาย และไม่ใช่การเมืองสร้างสรรค์

 

ยิ่งโยงไกลโดยไม่มีหลักฐานรองรับมากเท่าไร คนที่เสียความน่าเชื่อถือในท้ายที่สุดอาจไม่ใช่คนที่ถูกกล่าวหา แต่เป็น คนกล่าวหาเอง

 

​ผมเคยทำงานในกระทรวงยุติธรรม ผมจึงยืนยันเรื่องนี้มาตลอดว่า

 

ข้อกล่าวหาไม่ใช่คำพิพากษา

 

ความสัมพันธ์ไม่ใช่ความผิด

 

ความสงสัยไม่ใช่พยานหลักฐาน

 

และเกมการเมืองต้องไม่อยู่เหนือหลักนิติธรรม

 

​ถ้าพรรคประชาชนอยากเป็นรัฐบาลในอนาคต ก็ยิ่งต้องแสดงให้ประชาชนเห็นว่า พร้อมเป็นฝ่ายค้านที่ตรวจสอบอย่างมีวุฒิภาวะ

 

เพราะคนที่จะเป็นรัฐบาล ต้องรู้จักแยกให้ออกระหว่าง “การตรวจสอบ” กับ “การสร้างข้อกล่าวหา”

 

การเมืองไทยวันนี้ไม่ได้ต้องการคนตะโกนเก่งที่สุด แต่ต้องการคนที่ อ่านเกมออก แยกข้อเท็จจริงออกจากวาทกรรม และรู้ว่าเมื่อใดควรรุก เมื่อใดควรรับ และเมื่อใดควรปล่อยให้กฎหมายทำหน้าที่

 

​ตำราสามก๊กสอนผมอย่างหนึ่งว่า

 

แม่ทัพที่เก่ง ไม่จำเป็นต้องรับทุกศึก แต่ต้องรู้ว่าศึกไหนคือศึกจริง และศึกไหนเป็นเพียงเสียงกลองลวง

 

​วันนี้นายกฯ อนุทินมีหน้าที่สำคัญกว่าการเดินตามเกมของฝ่ายค้านทุกวัน นั่นคือ บริหารประเทศ ทำเศรษฐกิจ แก้ปัญหาปากท้อง และสร้างผลงานให้ประชาชนตัดสิน

 

ส่วนคดีฮั้ว สว.?

 

ให้ กกต.ทำหน้าที่

 

ให้พยานหลักฐานทำหน้าที่

 

ให้กฎหมายทำหน้าที่

 

ฝ่ายค้านก็ตรวจสอบไป รัฐบาลก็ทำงานไป

 

แต่อย่าเอาการเมืองไปพิพากษาคดี และอย่าเอาคดีมาเป็นเครื่องมือพิพากษารัฐบาลก่อนมีหลักฐาน

 

​นี่คือการเมืองที่ผมอยากเห็น และนี่คือหลักนิติธรรมที่ผมยืนยันมาตลอดครับ