วันเทศกาลเดือน 5 ตวนอู่เจี๋ย (ขนมบ๊ะจ่าง) และยังเป็นวันกวีแห่งชาติของจีน

วาไรตี้22 มิ.ย. 2566 • 11:41 น.
วันเทศกาลเดือน 5 ตวนอู่เจี๋ย (ขนมบ๊ะจ่าง) และยังเป็นวันกวีแห่งชาติของจีน

วันที่ 22 มิ.ย.66 เพจเฟซบุ๊ก ชินวัฒน์ ตั้งสุทธิจิต โพสต์ภาพ พร้อมข้อความระบุว่า...

วันเทศกาลเดือน 5 ตวนอู่เจี๋ย (ขนมบ๊ะจ่าง) และยังเป็นวันกวีแห่งชาติของจีน

ชียวน ขุนนาง/กวียุคก่อนราชวงศ์ฉิน เป็นชาวอี๋ซาง (เมืองเดียวกันกับที่เล่าปี่แตกทัพพ่ายแพ้แก่ลกซุน สมัยสามก๊ก และเมืองเดียวกันกับ หวังจาวจิน 1 ใน 4 หญิงงามผู้ผลิกแผ่นดินจีน คนสมัยราชวงศ์ฮั่น) ถ้าใครได้เดินทางไปยังมณฑลหูเป่ย์ ตามสวนสาธารณะ ถนนคนเดินมักจะพบเห็นรูปปั้นของมหากวีท่านนี้ ผู้เป็นต้นธารตำนานขนมบ๊ะจ่าง ไม่เฉพาะที่เมืองอี๋ซาง เท่านั้น สวนสาธารณะอย่างเมืองอู่ฮั่น ,จิงโจง (เกงจิว) ,อู่ตัง (บู๊ตึ้ง) ก็จะพบเห็นอนุสรณ์สถานรำลึกมหากวี ซียวน อยู่ทั่วไป รวมทั้งในมิวเซียมต่าง ๆ

ในเทศตวนอู่เจี่ย ที่เมืองอี๋ซาง งานใหญ่ประจำปีของที่นี่ เทศบาลเมืองอี๋ซางจัดประกวดกวี และแข่งเรือมังกร เพื่อรำลึกถึงมหากวีผู้นี้

ซียวน เป็นชาวฌ้อ / ฉู่ มีชีวิตอยู่ก่อนคริสต์ศักราช 340 - 278 รักความซื่อสัตย์ สุจริต ยึดถือคุณธรรม กล้าพูดกล้าทำ ชอบช่วยเหลือชาวบ้าน บทกวีของเขาเขียนก่อนรัฐฌ้อ/ฉู่ จะสิ้นแผ่นดิน เขาเป็นทัดทานตักเตือนอ๋องแห่งรัฐแต่ไม่เชื่อฟัง หลาย ๆ ครั้งเหตุการณ์สมัยหลังที่เขาเสียชีวิตจึงมีคนยกตัวอย่างความเชื่อฟังความซื่อนำมาซึ่งการเสียบ้านเสียชีวิต บทกวีของเขาใช้ภาษาโบราณท่วงทำนองเพลงพื้นบ้าน บรรยายถึงความทุกข์ระทมยากของมหาประชาชน

บทกลอนทำนองเพลงพื้นบ้านเดียวกันที่ จางเหลียง หรือ เตียวเหลียง เสนาธิบดีของหลิว ขึ้นไปเป่าปี่ทำนองเพลงพื้นบ้านรัฐฌ้อ / ฉุ่ ทำให้ทหารถวิลหาคิดถึงถิ่นฐานบ้านเกิดในช่วงสงคราม ฮั่น - ฉู่ เป็นแรงบันดาลใจให้สุนทรภู่นำมาใส่ในบทบาทพระอภัยมณี เป่าปี่สยพทัพ

บทกวี "หลีเซา ทองแถม นาถจำนง แปลว่า นิราศรันทด ด้วยถ้อยคำในบทกวีภาษาโบราณที่เศร้าสลดหดหูมิรู้สร่างของเขาในยุคจ้านกว๋อจึงกลายเป็นปฐมกวีจีนจนถึงปัจจุบัน

อนึ่ง ทริปพิเศษ "สามก๊กตะวันออก อู่ฮั่น - หูเป่ย์" (9 วัน 8 คืน) รอบแรก 14 – 22 ตุลาคม 2566 และ รอบสอง 24 พฤศจิกายน – 2 ธันวาคม 2566 ผมได้ใส่เส้นทางไปที่เมืองอี๋ชาง ไปร่วมสักการะ ศาลเคารพบ้านเกิดของมหากวีผู้เป็นต้นธารขนมบ๊ะจ่าง ซีหยวน ยุคก่อนสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ ผู้ได้ชื่อว่าต้นแบบกวีของแผ่นดินจีนและเป็นขุนนางที่จงรักภักดีจ่อชาติบ้านเมือง – บ้านหวังเจาเจวิน หนึ่งในสี่สาวงามผู้พลิกแผ่นดินจีน ผู้ได้ฉายานามว่า ปักษีตกนภา