สวนธรรมภูสมะวราราม จัดพิธีแห่ต้นตะเป่ส่า งานดับไฟเทียน ถวายอุ๊ปพารา พระอุปคุตทั้ง 8 พิธีบุญถวายทานทางไทยใหญ่ในแม่ฮ่องสอน

ที่วัดภูสมะวราราม บ้านกุงไม้สัก ต.ปางหมู อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน เวลาประมาณ 18.00 น. พระปลัดจิตตพัฒน์ อัคคปัญโญ เจ้าอาวาสวัดภูสมะวราราม นำคณะศรัทธาสาธุชนหลายชาติพันธุ์ จัดพิธีแห่ต้นตะเป่ส่า ข้ามสะพานซูตองเป้ สะพานอธิษฐานสำเร็จแหล่งท่องเที่ยวชื่อดังของจังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยมีเจ้าภาพถวายต้นตะเป่ส่า ( ตะเป่ส่าปิเจ ) จำนวนทั้งสิ้น 24 ต้น เช่น คณะศรัทธาวัดจองกลางและกลุ่มธรรมสักจ่า /กลุ่มอาสางามตา/สภาเด็กและเยาวชนจังหวัดแม่ฮ่องสอน /คณะศรัทธาวัดภูสมณาราม(ซูตองเป้)/ครอบครัว กาสุนันท์ /สมาคมธุรกิจท่องเที่ยวจังหวัดแม่ฮ่องสอน /ททท.สำนักงานแม่ฮ่องสอน/หอการค้าจังหวัดแม่ฮ่องสอน /คณะศรัทธาวัดผาอ่าง /คณะศรัทธาบ้านสบสอย/ นาง เทพินท์ พงษ์วดี พร้อมคณะ/ครอบครัวยินดี/ศาลจังหวัดแม่ฮ่องสอน / ไลน์แด๊นซ์มิตรอะไหล่ /พ่อจางบุญ แม่จางแสง บ้านทรายขาว/คณะครูนักเรียนโรงเรียนบ้านกุงไม้สัก/คณะศรัทธาบ้านทุ่งกองมู/ตถา เนตรพระวงศ์. และครอบครัว / คณะครูนักเรียนโรงเรียนบ้านห้วยผา/ครอบครัวอิสรชีววัฒน์ ครอบครัวพงษ์วัชรารักษ์ / ศูนย์ไทใหญ่ศึกษา /คณะศรัทธาบ้านห้วยป๊อกจ่าน /หจก.คนโตเจริญทรัพย์/สิทธิพงษ์ ด่านสกุลทอง ภายในงานมีพิธีแห่ต้นตะเป่ส่าโหลง ถวายอุ๊ปพารา พระอุปคุตทั้ง 8 พิธีถวายผ้าป่า พิธีถวายต้นตะเป่ส่า 24 ต้น (หรือภาษาไทใหญ่เรียกว่า ปิเจซาวสี่ ) ซึ่งเป็นพิธีบุญถวายทานทางไทยใหญ่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน การประกวดรำนก มหรสพต่างๆ เช่นการแสดงวัฒนธรรมพื้นบ้าน การแสดงวงดนตรี การละเล่นสอยดาว ทั้งนี้ เพื่อเป็นการฟื้นฟูประเพณีเก่าแก่ที่เลือนหายไปจากแม่ฮ่องสอน เหลือเฉพาะการถวายในงานปอยส่างลองเท่านั้น ต้นตะเป่ส่า เป็นชื่อเรียก ต้นไม้ที่จัดทำขึ้น หรือ รูปแบบพิธีกรรมการทำบุญถวายทานของชาวไทใหญ่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีรากศัพท์ที่เพี้ยนมาจากภาษาพม่าว่า ปะเต่ต่าปิ่น คำว่า ปะเตต่า หมายถึง เกิดขึ้นมาเอง ส่วนคำว่า ปิ่น หมายถึง ต้น หรือ ต้นไม้ รวมความแล้วจึงหมายถึง ต้น หรือ ต้นไม้ที่เกิดขึ้นมาเอง เป็นความเชื่อของพี่น้องชาวไตทั่วไปว่า หากใครได้ถวายต้นตะเป่ส่าเป็นพุทธบูชา ก็จะได้รับผลตอบแทนให้เกิดความมั่งมีศรีสุข มีความพรักพร้อมทั้งทางด้านเครื่องอุปโภคบริโภค นานัปการ ไม่เป็นคนยากไร้ ทั้งชาตินี้และชาติหน้า ประเพณีถวายต้นตะเป่ส่า ได้แบ่งแยกกิจกรรมทางพิธีกรรม และชื่อเรียกแตกต่างกันตามท้องถิ่นที่อยู่อาศัยของชาวไต เช่น ชาวไตทางตะวันออก (เชียงตุง) หรือทางตอนเหนือของประเทศไทย เรียก ต้นกัลปึ๊ก ชาวไตทางตะวันตก เรียก โคปะเต่ส่า ชาวไตในจังหวัดแม่ฮ่องสอน เรียก ต้นตะเป่ส่า ส่วนชาวไทย เรียกว่า ต้นกัลปพฤกษ์