พังงาจัดใหญ่ “ทิ้งกระจาด” ครั้งที่ 14 แจกทานผู้ยากไร้กว่า 1,500 คน

พังงาจัดยิ่งใหญ่ นายอำเภอประธานประเพณีทิ้งกระจาดครั้งที่14 มูลนิธิสว่างเมฆาธรรมสถาน อำเภอตะกั่วป่า ร่วมทำบุญและแจกสิ่งของแก่ผู้ยากไร้

วันที่ 8 ก.ย.69 ผู้สื่อข่าวรายงานว่าที่บริเวณวิหารเซียน ซ่งเยี่ยงไท้ อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา นายดำรง ฉิมทับ นายอำเภอตะกั่วป่า พร้อมด้วย หัวหน้าส่วนราชการ ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ท้องที่ ท้องถิ่น จิตอาสาพระราชทาน และประชาชนผู้มีจิตศรัทธา ได้เข้าร่วมงานมูลนิธิสว่างเมฆาธรรมสถาน จัดงาน "งานทิ้งกระจาด" ครั้งที่ 14 ประจำปี 2569 เพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ดวงวิญญาณบรรพบุรุษ และดวงวิญญาณไร้ญาติ พร้อมแจกทานสิ่งของให้ผู้ยากไร้ โดยมี นายเอนก จึ่งสกุล ประธานมูลนิธิสว่างเมฆาธรรมสถาน ให้การต้อนรับ

ซึ่งกิจกรรม ดังกล่าว มีผู้มีจิตศรัทธาร่วมบริจาคเงิน และสิ่งของเป็นจำนวนหลายรายการ และมีประชาชนผู้ยากไร้มารอรับทานการแจกสิ่งของ จำนวนกว่า 1,500 คน ทั้งนี้ มีการจัดหาสิ่งของต่างๆ มาให้ทานแก่ผู้ยากไร้ ส่วนใหญ่จะเป็นของที่จำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น เสื้อผ้า อาหารแห้ง เครื่องใช้ต่างๆ ผู้ที่บริจาคสิ่งของเหล่านี้จะถือว่าเป็นการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วเช่นกัน

สำหรับประเพณีทิ้งกระจาด ชาวจีนเชื่อกันว่ายังมีวิญญาณอีกส่วนหนึ่งที่ไม่มีญาติเซ่นไหว้จะเกิดการหิวโหยอดโซ เป็นที่น่าเวทนา บางบ้านจึงอาศัยช่วงบ่ายของวันสารทจีนเซ่นไหว้ผีไม่มีญาติ หรือคนจีนเรียกว่า “ไป๊ฮ้อเฮียตี๋” (จิตรา ก่อนันทเกียรติ 2551) หรือไหว้ผีไม่มีญาติและสัมภเวสีที่นอกบ้านหรือลานหน้าบ้าน ซึ่งการให้ทานกับผีไม่มีญาติในช่วงวันสารทจีนนี้ นอกจากการไหว้ผีไม่มีญาติตามบ้านผู้ไหว้แล้ว ยังมีการให้ทานใหญ่ที่มักกระทำในที่สาธารณะ ตามศาลเจ้า โรงเจ หรือวัด นั่นคือการ “ทิ้งกระจาด” ที่มีพระจีนหรือร่างทรงเป็นผู้ประกอบพิธี ซึ่งนอกจากเป็นการให้ทานกับผีไม่มีญาติแล้ว ยังเป็นการให้ทานกับคนเป็นที่เป็นผู้ยากไร้อีกด้วย ชาวจีนเชื่อว่าเป็นมหาทาน ได้บุญมาก

การทิ้งกระจาด แม้ว่าจะเป็นพิธีจีน แต่เมื่อเข้าสู่ประเทศไทยก็มีการเรียกอย่างไทย โดยนำมาจากการสร้างกระจาดทาน ถวายกัณฑ์เทศน์ ตามคตินิยมบำเพ็ญมหาทานบารมีอย่างพระเวสสันดร ซึ่งเป็นธรรมเนียมอยู่แล้วในสังคมไทย ซึ่งแต่เดิมตามธรรมเนียมของชาวจีน สิ่งของที่จะแจกเป็นทานจะบรรจุลงในกระจาดไม้ไผ่ สานมัดด้วยตอก เรียกว่าโกวไท แปลว่า กระจาดทาน ซึ่งเป็นที่มาให้สังคมไทยเรียกพิธีนี้ว่า พิธีทิ้งกระจาด