ต้นตาลของ "ดาบวิชัย" ผู้มีปณิธานจะปลูกป่าไปจนตาย กลายเป็นแหล่งเรียนรู้ของเด็กอนุบาลปรางค์กู่ ศรีสะเกษ

วันที่ 7 มี.ค.63 ที่ วิสาหกิจชุมชนป่าครอบครัว ตำบลพิมาย อำเภอปรางค์กู่ นางกฤษฏาวัลย์ สุริยุทธ ลูกสาวดาบวิชัย สุริยุทธ ผู้ตั้งปณิธานว่าจะปลูกป่าจนวันตาย เปิดเผยว่า จากการที่พ่อเคยไปอบรม “โครงการแผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง อันเนื่องมาจากโครงการพระราชดำริของในหลวง รัชกาลที่ 9 ที่ได้สอนให้ใช้สอยทรัพยากรของท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์สูงสุด ต้องพึ่งพาตนเองอย่างมีศักดิ์ศรี ” ทำให้เป็นแรงบันดาลใจสำคัญของดาบวิชัยที่ลงมือปลูกต้นไม้นับล้านต้นที่อำเภอปรางค์กู่ ซึ่งตนและครอบครัวต่างก็ซึมซับและเจริญรอยตาม มีการจัดกิจกรรมปลูกป่าต่อเนื่องทุกปี มี 5 ทหารเสือปลูกป่าร่วมกลุ่มของดาบวิชัย สุริยุทธ์ ซึ่งประกอบด้วยนายอุดมการณ์ บัวเกษ อธิการบดีมหาวิชชาลัยธรรมชาติ นายสมหมาย ธรรมวัติ ผู้เชี่ยวชาญวิจัยเรื่องข้าวพันธุ์พื้นเมืองทุกชนิด นายบุญเพ็ง คำเลิศ ปราชญ์เกษตรกรของแผ่นดินระดับชาติปี 59 นายเดชทะนง กล้วยนิจ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องข้าวพันธุ์และได้งบประมาณสนับสนุนส่วนหนึ่งจาก ดร กัลยาณี ธรรมจารีย์ ประธานสภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวศรีสะเกษและนายกสมาคมส่งเสริมเครือข่ายการท่องเที่ยวได้ประเดิมตั้งกองทุนให้และมอบจักรยานให้หนึ่งคันใช้ขับขี่ไปปลูกป่าและได้มาร่วมคิดร่วมทำพร้อมที่จะสืบทอดเจตนารมณ์ โดยจะระดมปลูกต้นไม้ให้เต็มทั้งพื้นที่ จ.ศรีสะเกษ ทำให้ปัจจุบันต้นตาลที่ดาบวิชัย สุริยุทธ์ปลูกไว้ ได้สร้างประโยชน์มหาศาล เพราะต้นตาล ปลูกง่าย โตเร็ว ทนทาน โดนไฟเผาก็ยังไม่ตาย ส่วนต่างๆ ของต้นตาลก็เอาไปทำประโยชน์ได้ ยกตัวอย่างเช่น ช่อตาล ชาวบ้านนำไปทำน้ำตาลปี๊บ น้ำตาลปึก ลูกตาล หรือตาลสด ก็ทำของหวาน ส่วนขาตาล ก็ตัดไปทำคราด ทำไม้กวาดได้ ตอนนี้ "ต้นตาล" ที่พ่อดาบวิชัยได้ปลูกไว้มีจำนวนมากในอำเภอปรางค์กู่ ใบร่วงต้นล้ม เราก็นำมาใช้ประโยชน์โดยใช้ส่วนของก้านตาลแก่ ที่หล่นออกจากต้น นำมาผลิตเป็นขบวนการทำสีย้อมผ้า พัฒนาการย้อมผ้าโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นดั้งเดิม ปัจจุบันจังหวัดศรีสะเกษโดย นายวัฒนา พุฒิชาติ ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษได้ส่งเสริมสนับสนุนผ้าทอย้อมสีต่างๆ ทำให้พวกเราทำเสื้อมัดย้อมสีธรรมชาติจากต้นตาล โดยได้แนวคิดมาจาก นางมนัสริน อังเกเรอร์ ซึ่งเป็นลูกสาวอีกคนของพ่อดาบวิชัยซึ่งแต่งงานไปอยู่กับสามีที่ประเทศออสเตรีย และกลับมาบ้านทุกปีในช่วงที่มีกิจกรรมปลูกป่าต้นฝนเดือนมิถุนายน พวกเราได้พัฒนาในด้านของสี และลายโดยใช้ส่วนของก้านตาลแก่ ที่หล่นออกจากต้น ขบวนการผลิตก็รักษาสิ่งแวดล้อม อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นดั้งเดิม ตอนนี้เราตั้งเป็นวิสาหกิจชุมชนป่าครอบครัว ตำบลพิมาย อำเภอปรางค์กู่ โดยมีสมาชิกเริ่มต้น 10 คนจะพัฒนาต่อยอด ประโยชน์จากการใช้ต้นตาล นำทรัพยากรที่มีในท้องถิ่นมาทำนำยาล้างจาน ยาสระผมมะกรูด ฯ ให้เกิดรายได้แก่สมาชิกและนำเงินส่วนหนึ่งไปอนุรักษ์ฟื้นฟูรักษาป่า ปลูกต้นไม้คืนสู่ธรรมชาติ นางกฤษฏาวัลย์ สุริยุทธ กล่าวต่อว่า ตอนนี้ที่นี่กำลังเป็นแหล่งเรียนรู้ เผยแพร่ ให้กับ นักเรียน นิสิต นักศึกษา หน่วยงาน และผู้ที่สนใจ รวมทั้งชุมชนได้มีส่วนร่วมในการในการอนุรักษ์การย้อมผ้าแบบภูมิปัญญาท้องถิ่น การนำทรัพยากรในชุมชนมาใช้ประโยชน์อย่างรู้คุณค่า และ ยั่งยืน จึงทำให้คุณครู อุ่นจิตร บึงไกลผู้จัด โครงงานวิทยาศาสตร์ โรงเรียน อนุบาลปรางค์กู่ นำเด็กนักเรียนชั้นอนุบาล3 จำนวน 25คน มาเรียนรู้ เด็กนักเรียนมาศึกษาดูงานทั้งวัน ห่อข้าวมาทานเอง เป็นการเรียนรู้นอกสถานที่ที่เรียนปฎิบัติจากของจริง ด้านนายเดชทะนง กล้วยนิจ หนึ่งใน 5 ทหารเสือปลูกป่ากล่าวว่า ปลูกป่า 3 อย่าง ได้ประโยชน์ 4 อย่าง ทำคันแทนาทองคำ ได้ส่งผลให้ชาวชนบทมีอาหารรับประทานตลอดปีโดยไม่ต้องใช้เงินไปหาซื้อ พวกเราเดินช้อปปิ้งสินค้าในป่าเหมือนเดินห้าง เดินตัดหน่อไม้หวานกรอบ อาหารปลอดภัย ตัดแล้วหน่อไม้ก็ยังติดได้มีหน่อขึ้นอีก เพราะเราใช้น้ำเลี้ยงและดินคลุม หน้าแล้งราคาดีมากกิโลละ50 บาท จากเดิมคันนาโล่งๆเป็นป่ายางนา อยากให้ทุกคนขยันทำกิน หาอาหารในป่า ช่วยกันปลูกป่าจะมีไม้ให้ใช้สอยตลอดปี เพียงฤทัย เกียรติชนนาวี / ศรีสะเกษ