เครือข่ายงดเหล้า เปิดโต๊ะแชร์ประสบการณ์ 9 ผู้นำชุมชนต้นแบบ หยุดใช้เหล้าเข้าสังคม งัดกลเม็ดชวนลูกบ้านเลิกก๊ง สร้างครอบครัวดี สังคมดี
เมื่อเร็วๆ นี้ เครือข่ายงดเหล้าได้ จัดเสวนา “ผู้นำที่ชุมชนต้องการ ผู้นำที่มีหัวใจเพชร” ผ่านเฟสบุคเพจ “เครือข่ายงดเหล้า” เนื่องใน“วันกำนันผู้ใหญ่บ้าน 10 สิงหาคม” โดยมี ผู้นำชุมชนต้นแบบ 9 แห่ง จากทั่วประเทศ ประกอบด้วย นางบัวไข บุสดี ผู้ใหญ่บ้านโนนเมือง หมู่ 9 ตำบลกู่สันตรัตน์ อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม นายวรินธร เปรมใจ ผู้ใหญ่บ้านนาโปร่ง จังหวัดชัยภูมิ นายอภินันท์ แสนเสนา กำนันตำบลบ้านเกาะ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช นายศุภโชค จันทวงษ์ จังหวัดสุพรรณบุรี นายสมพงษ์ จิตสี ผู้ใหญ่บ้านเขาสมอแคลง อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก นายสมพล รอดประไพ จังหวัดปัตตานี นายกรกนก สุขผล จังหวัดสิงห์บุรี นายยงยุทธ์ เจริญ ผู้ใหญ่บ้านใหม่โพธิ์งาม อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย และนายมงคล พิมพ์ศิริ ผู้ใหญ่บ้านคลองบุหรี่ ตำบลหนองบอน อำเภอเมือง จังหวัดสระแก้ว เข้าร่วม และดำเนินรายการโดย นายธีระ วัชรปราณี ผู้อำนวยการเครือข่ายงดเหล้า
นายอภินันท์ กล่าวว่า ในอดีตตนเป็นผู้นำที่ใช้สุราเพื่อเข้าสังคม ดื่มหนัก ไม่เมาไม่เลิก แต่จุดเปลี่ยนอยู่ที่นายอำเภอท่านหนึ่งชวนตนงดเหล้าเข้าพรรษา ก็พบว่าหยุดดื่มไม่กี่วันทำให้สุขภาพดีขึ้น การนอนหลับดีขึ้น รับประทานอาหารได้ดีขึ้น สามารถทำงานได้มากขึ้น เรียกว่าเปลี่ยนเป็นคนละคน ดังนั้นตนจึงตัดสินใจเลิกดื่มตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ทั้งยังร่วมมือกับโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) ทำงานด้านสุขภาพต่อเนื่อง กระทั่งมีการระบาดของโรคโควิด – 19 มีการเปลี่ยนหมู่บ้านเป็นจุดพักพิงของคนในอำเภอ แล้วเราสามารถช่วยงานได้มาก ประสบการณ์ดูแลรักษาคนป่วยทำให้เราเข้มแข็ง มีใจร่วมกันทุกหมู่บ้าน จนพัฒนามาเป็นศูนย์บำบัดสารเสพติดของชุมชน และขยายสู่การท่องเที่ยวปลอดอบายมุข เช่นน้ำตกพรหมโลกเป็นเขตปลอดเหล้าบุหรี่ งานประเพณีต่างๆ มีการควบคุมเหล้าบุหรี่จริงจัง ทั้งนี้สิ่งต่างๆ ส่งผลให้ตนได้รับรางวัลผู้ใหญ่บ้านแหนบทองคำ ซึ่งจะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากตนไม่เลิกเหล้า
นายยงยุทธ์ กล่าวว่า ตนเคยไปทำงานที่ต่างประเทศได้เงินมาก็เอาไปลงกับขวดเหล้าหมด ทำให้กลับเมืองไทยมามีแต่ตัว และยังใช้ชีวิตกินดื่มเพื่อเข้าสังคมเช่นเดิม จนถึงวันเกิดหลาน ซึ่งตนดื่มหนักจนหมดสติ หายใจไม่ออก อุจจาระเรี่ยราดจนภรรยาคิดว่าตายไปแล้ว แต่เมื่อรักษาฟื้นขึ้นมาทำให้ตนคิดได้ว่า ถ้าตนเองตายไปจริงๆ แล้วใครจะนำครอบครัว นำชุมชน อย่างไรก็ตามปี 2568 ทาง รพ.สตรณรงค์งดเหล้าเข้าพรรษา ตนจึงตั้งใจเข้าร่วมโครงการ และสามารถเลิกดื่มจนปัจจุบันไม่กลับไปดื่มอีก และหันมาเป็นนักรณรงค์ชวนชาวบ้านเลิกเหล้า ชวนจัดงานศพปลอดเหล้า ซึ่งการใช้ชีวิตแบบนี้ทำให้ตอนนี้กลับมามีเงินใส่กระปุกให้หลาน มีแรงทำงานได้เต็มที่ ชาวบ้านให้การยอมรับ ดังนั้นจึงทำให้ตนรู้สึกเสียใจที่อดีตหมดเงินไปกับค่าเหล้าเยอะ
นายวรินธร กล่าวว่า ตนก็เคยดื่มแอลกอฮอล์หนักมาก แต่จากการเห็นตัวอย่าง และได้คุยกับผู้ใหญ่หลายคนบอกว่าการจะเห็นผู้นำที่ดีได้ เราต้องเป็นแบบอย่างที่ดีด้วย ประกอบกับความรักครอบครัว ตนจึงค่อยลด ละ และเลิก และเข้าพรรษาปีนี้ ตนได้ประกาศกับชุมชนว่าจะไม่แตะต้องสุราเลย หักดิบไปเลย ซึ่งตนมั่นใจว่ามาถูกทางแล้ว และเชื่อว่าถ้าเริ่มจากการที่คนเราไม่ดื่มเหล้าก็จะมีสติ และจะทำให้ปัญหาของชุมชนลดลงทันที ประกอบกับการเป็นผู้นำที่เด็ดขาด จะทำให้การทำงานของเราดีขึ้น เรียบร้อยขึ้น ช่วยชาวบ้านได้ดีขึ้น ส่วนคนที่ดื่มจะแยกออกไปเราก็ไม่ว่ากัน
ด้าน นายสมพงษ์ กล่าวว่า ถึงแม้ตนจะอยู่กับยายแต่ท่านก็เลี้ยงตนเองให้เติบโตมาอย่างดี และตนมั่นใจว่าจะไม่ดื่มเพราะไม่อยากเป็นเหมือนพ่อแม่ ทั้งนี้ตนได้รับการสนับสนุนจากชุมชนให้เป็นผู้นำในการแก้ปัญหาการดื่มสุราในชุมชน โดยเน้นการสร้างพลัง “บวร” ประกอบด้วย บ้าน วัด ราชการ “ร้านค้าคุณธรรม” ควบคู่กับกิจกรรมปฏิญาณตนลด ละ เลิกเหล้า และงานบุญประเพณีปลอดเหล้า เพื่อจูงใจคนให้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม และต่อยอดเรื่องนี้เข้าสู่โครงการ “โรงเรียนเบาหวานความดัน” ด้วยเพราะเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลสุขภาพ
นายมงคล กล่าวว่า ตนตั้งใจที่จะไม่ดื่มแอลกอฮอล์ตั้งแต่ตอนเด็กแล้ว โตมาก็ทำเรื่องส่งเสริมเด็กเยาวชนในชุมชนไม่ให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งไม่ดี ผลจากที่ทำมาทำให้ชนะการเลือกตั้งผู้ใหญ่บ้าน ยิ่งทำให้มีแรง และตั้งใจมากที่จะรณรงค์ลด ละ เลิกเหล้าในชุมชน และดีใจมากที่มีโครงการงดเหล้าเข้าพรรษา ตอนนี้จึงร่วมกับ อสม.จัดทำ “แผนที่เดินดิน” สำรวจ 219 ครัวเรือน พบครัวเรือนสีแดง 15 ครัวเรือน ก็จะนำข้อมูลที่ได้มาวางแนวทางดูแลให้ตรงกับปัญหาและความต้องการของแต่ละครอบครัว พร้อมเปิดพื้นที่ให้เด็ก เยาวชนสะท้อนผลกระทบจากการดื่มของผู้ปกครอง แล้วนำเสียงเหล่านี้ไปสื่อสารกับครอบครัว
นางบัวไข กล่าวว่า ตนได้แต่เวทนาภาพเด็กข้างบ้านวิ่งหนียามที่พ่อ แม่ทะเลาะกัน จึงไปเยี่ยมบ้านบ่อยๆ เริ่มจากการส่องลูกน้ำยุงลาย เพื่อทำให้พ่อ แม่เด็กรู้สึกสนิทใจแล้วค่อยชวนลด ละ เลิกการดื่มเหล้า เพื่อเห็นแก่ลูก ซึ่งเขาก็ยินยอมและร้อมให้พาไปรักษาที่ รพ.สต. จนเลิกเหล้าได้ในที่สุด ครอบครัวกลับมามีความสุขลูกหลานไม่ต้องหนีแล้ว อีกเคสเป็นผู้หญิงดื่มหนัก ตนก็ใช้วิธีเดิมคือเข้าไปสร้างความสนิทสนมด้วยการไปเป็นเพื่อนหาปู หาปลา แล้วชวนเข้ากระบวนรักษาอาการติดเหล้าได้สำเร็จ ปัจจุบันกลายเป็นผู้ผลิตนวัตกรรมสินค้าชุมชน ผลิตสินค้าจากสมุนไพรขายดีจนไม่มีเวลาไปคิดเรื่องเหล้า นอกจากสองเคสนี้ตนยังผลักดันชุมชนให้จัดงานแต่งไม่เลี้ยงเหล้าเบียร์ก็ได้รับผลตอบรับที่ดี ทั้งนี้ ปัจจุบันปัญหาแอลกอฮอล์ในหมู่บ้านลดลงอย่างเห็นได้ชัด แต่มีปัญหายาเสพติดและลักเล็กขโมยเป็นเรื่องท้าทายต่อไป