รัฐสภา โหวตเห็นชอบ “จำนวนส.ส.”ด้าน “เสรี” ชู เขตเลือกตั้งใหญ่ ป้องซื้อเสียง

เมื่อวันที่ 25 ส.ค.ในการประชุมร่วมกันของรัฐสภา ต่อมาที่ประชุมรัฐสภาได้พิจารณามาตรา 3/1 แก้ไขเพิ่มเติมมาตรา 86 เกี่ยวกับการกำหนดจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.)ที่แต่ละจังหวัดจะพึงมีและการแบ่งเขต เลือกตั้ง ให้ดำเนินการตามวิธีการ ดังต่อไปนี้ (1)ให้ใช้จำนวนราษฎรทั้งประเทศตามหลักฐานการทะเบียนราษฎรที่ประกาศในปีสุดท้ายก่อนปีที่มี การเลือกตั้ง เฉลี่ยด้วยจำนวนส.ส.400 คน จำนวนที่ได้รับให้ถือว่าเป็นจำนวนราษฎร ต่อสมาชิกหนึ่งคน (2) จังหวัดใดมีราษฎรไม่ถึงเกณฑ์จำนวนราษฎรต่อสมาชิก1 คนตาม (1)ให้มีส.ส.ในจังหวัดนั้นได้1 คน โดยให้ถือเขตจังหวัดเป็นเขตเลือกตั้ง(3) จังหวัดใดมีราษฎรเกินจำนวนราษฎรต่อสมาชิก1 คน ให้มีส.ส. ในจังหวัดนั้นเพิ่มขึ้นอีก1 คนทุกจำนวนราษฎรที่ถึงเกณฑ์จำนวนราษฎรต่อสมาชิก1 คน (4) เมื่อได้จำนวนส.ส.ของแต่ละจังหวัดตาม (2) และ (3) แล้ว ถ้าจำนวน ส.ส.ยังไม่ครบ400 คน จังหวัดใดมีเศษที่เหลือจากการคำนวณตาม (3) มากที่สุด ให้จังหวัดนั้นมีส.ส.เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน และให้เพิ่มส.ส.ตามวิธีการ ดังกล่าวแก่จังหวัดที่มีเศษที่เหลือจากการคำนวณนั้นในลำดับรองลงมาตามลำดับจนครบจำนวน400คน (5) จังหวัดใดมีการเลือกตั้งส.ส.ได้เกิน1 คน ให้แบ่งเขตจังหวัดออกเป็น เขตเลือกตั้งเท่าจำนวนส.ส.ที่พึงมี โดยต้องแบ่งพื้นที่ของเขตเลือกตั้งแต่ละเขตให้ติดต่อกัน และต้องจัดให้มีจำนวนราษฎรในแต่ละเขตใกล้เคียงกัน โดยมีสมาชิกอภิปรายอาทิ นายเสรี สุวรรณภานนท์ ส.ว. กล่าวว่า การแบ่งเขตเลือกตั้งให้มีพื้นที่จำกัด มีข้อเสีย คือหากใครไม่สุจริตก็จะใช้เงินซื้อเสียง แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้ผ่านการเลือกตั้งที่ผ่านมาจะใช้เงินซื้อเสียง อย่างไรก็ตาม หากเขตเลือกตั้งมีพื้นที่ใหญ่ และมีส.ส.มากกว่า 1 คน ในเขตเลือกตั้งเดียวกัน ดีกว่าหนึ่งเขตหนึ่งคน ดังนั้น ตนจึงอยากให้ที่ประชุมช่วยพิจารณาแบ่งเขตเลือกตั้งให้เป็นพื้นที่ใหญ่ เพราะสามารถสะท้อนความต้องการของประชาชน ประชาชนได้มีตัวแทนของเขาเข้ามาทำหน้าที่ในสภาฯ ไม่เช่นนั้นก็อาจจะมีการรวมกลุ่มกัน เพื่อเสนอข้อเรียกร้องของตนเอง และเกิดการชุมนุมเหมือนที่ผ่านๆมา ถือเป็นการพายเรือในอ่าง วนแบบนี้ไม่จบ อย่างไรก็ตามที่ประชุมมีมติเห็นชอบ 471 เสียง ไม่เห็นชอบ 6 เสียง งดออกเสียง 133 ไม่ออกเสียง 1เสียง