เสือตัวที่ 6

การต่อสู้ของขบวนการแบ่งแยกปกครองตนเองในพื้นที่ปลายด้ามขวานของไทยที่หากมองในมิติเดียวที่เป็นกระแสหลักของการเคลื่อนไหวที่ผ่านมาจวบจนปัจจุบัน จะเห็นได้ว่า ณ วันนี้ หน่วยงานภาครัฐตั้งแต่ระดับนโยบายจนถึงระดับปฏิบัติ ต่างเชื่อกันโดยสนิทใจแล้วว่า คนกลุ่มนี้ ต้องการแบ่งแยกดินแดนเพื่อปกครองตนเองอย่างอิสระจริง การต่อสู้ทั้งหลายที่ผ่านมาของขบวนการแห่งนี้ทั้งการก่อความไม่สงบ การเข่นฆ่าผู้คนต่างความเชื่อทางศาสนา การลอบวางระเบิดทำลายล้าง ป่วนเมือง การยุยงปลุกปั่นให้ผู้คนในพื้นที่ทั้งในชุมชนและในสถานศึกษามีความเห็นแปลกแยกจากประชาชนทั่วไปของรัฐ ทั้งหลายทั้งปวงนี้ก็เพื่อต้องการแยกเป็นประเทศอิสระของตนเองที่เรียกกันว่ารัฐปาตานี ซึ่งกระบวนการสร้างความเข้าใจรับรู้ในประเด็นของเป้าประสงค์สุดท้ายของขบวนการดังกล่าวนี้ ส่งผลให้คนไทยโดยทั่วไปในทุกภาคส่วนและทุกระดับ ต่างเชื่อไปในทิศทางเดียวที่ว่า การกระทำต่างๆ ที่ผ่านมา เป็นความต้องการแยกตัวเป็นอิสระอย่างสิ้นเชิง อันเป็นกระแสที่มาแรงสุดตลอดระยะเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา

หากแต่อีกแง่มุมหนึ่งที่คนทั่วไปในแผ่นดินนี้ ยังไม่มีโอกาสที่จะคิดนอกกรอบกระแสหลักที่ต้องการสร้างความเชื่อในการแยกดินแดนอย่างสิ้นเชิงดังกล่าวเลยแม้แต่น้อย ด้วยคำถามที่ยังหาคำตอบไม่ได้หลายคำถามที่ว่า ความต้องการสุดท้ายของกลุ่มคนที่อ้างตัวเป็นขบวนการปลดปล่อยรัฐปาตานีแห่งนี้เป็นความต้องการแยกตัวออกไปเป็นรัฐอิสระจริงหรือ ในขณะที่ความสามารถในการดำรงอยู่ของรัฐอิสระดังกล่าว ยังไม่สามารถแยกตัวออกเป็นอิสระอย่างสิ้นเชิงกับรัฐไทยได้อย่างแท้จริง อาทิ คนในพื้นที่ยังต้องการกระแสไฟฟ้าเพื่อการดำรงชีวิตจากรัฐไทย ผ่านการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยและการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคของรัฐ ด้วยคนในพื้นที่ ยังต้องการสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานอีกมากมายจากรัฐไทย ไม่ว่าจะเป็นถนนหนทางที่ต้องการเงินงบประมาณมหาศาลในการบำรุงรักษา ระบบสาธารณะสุข โรงพยาบาล หมอ พยาบาล ตลอดจนบุคลากรทางสาธารณะสุขที่คนในพื้นที่ยังต้องการพึ่งพาอาศัยรัฐไทยในการดูแล 100% ระบบการสื่อสารโทรคมนาคมทั้งปวงที่คนในพื้นที่ยังต้องการคลื่นความถี่ของรัฐในการสื่อสารอย่างมากมาย

นอกจากนั้น คำถามสำคัญอีกส่วนหนึ่งคือ ระบบเงินตราที่คนในพื้นที่ยังไม่มีสกุลเงินเป็นของตนเอง อันสกุลเงินตราจะเป็นปัจจัยสำคัญในการเป็นรัฐเอกราชของทุกประเทศของโลก ซึ่งหากสังคมใดขาดการมีสกุลเงินเป็นของตนเองและค่าเงินในสกุลเงินนั้นๆ ไม่เป็นที่เชื่อถือในการแลกเปลี่ยนสินค้า(ค้าขาย) ระหว่างกันแล้ว ก็เป็นไปไม่ได้ที่รัฐชาตินั้นจะสามารถดำรงความเป็นรัฐของตนเองได้เลย โดยเฉพาะโลกในยุคศตวรรษที่ 21 รวมทั้งความต้องการเงินตราในการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ของคนในพื้นที่ที่ยังมีความต้องการอีกมาก ซึ่งจะขาดการสนับสนุนจากรัฐไทยไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ตลอดทั้งระบบการศึกษาของเด็กและเยาวชนในพื้นที่ที่ยังต้องการการสนับสนุนงบประมาณตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกในการจัดการเรียนการสอนจากรัฐไทยอย่างเต็มกำลัง เหล่านี้คือคำถามสำคัญที่แกนนำขบวนการร้ายแห่งนี้ตลอดจนแนวร่วมและกลุ่มผู้หลงผิด ยังหาคำตอบที่ชัดเจนให้กันและกันไม่ได้ และหากจะเพ้อฝันที่จะฝากชีวิตไว้กับประเทศทางตอนล่างกับรัฐไทย ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่ประเทศเหล่านั้น จะแบกรับภาระกลุ่มคนที่เคยมีปัญหากับรัฐเดิมของตนทั้งยังมีปัญหาด้อยพัฒนาอีกมากมายโดยที่คนในประเทศของตนเอง ยังต้องได้รับการดูแลจากประเทศของตนอยู่อีกมาก ทั้งหากคนในดินแดนแห่งนี้ ไปเพิ่มภาระให้ประเทศนั้นๆ แน่นอนว่า จะยิ่งเป็นตัวเหนี่ยวรั้งความเจริญ และเป็นอุปสรรคใหญ่หลวงในการพัฒนาประเทศไปสู่เป้าหมายในการเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วในอีกไม่กี่ปีข้างหน้าตามยุทธศาสตร์ของชาติ เหล่านั้นคือเหตุผลที่เป็นตรรกะในการบ่งชี้ว่า การที่บรรดาแกนนำขบวนการ หลอกผู้คนในพื้นที่ว่าหากแยกดินแดนจากรัฐไทยได้แล้ว อาจมีประเทศเพื่อนบ้านให้การดูแลสนับสนุนให้ดำรงอยู่ได้นั้น เป็นไปไม่ได้เลยแม้แต่น้อย และเมื่อคำถามสำคัญเหล่านั้น เป็นคำถามที่พอจะตอบได้ว่า การขับเคลื่อนของขบวนการร้ายแห่งนี้ที่ผ่านมา เพื่อนำไปสู่การแบ่งแยกดินแดนอย่างสมบูรณ์ตามที่คนทั่วไปเข้าใจกันนั้น อาจเป็นเป้าหมายลวงที่แกนนำขบวนการต้องการสร้างขึ้นเพื่อให้รัฐไทย เข้าอุ้มชูทุกสิ่งอย่างที่แกนนำขบวนการและบรรดาแนวร่วมทั้งหลายได้ส่งสัญญาณออกมาให้รับรู้ การเรียกร้องให้รัฐดำเนินการเพื่อประโยชน์ของคนในพื้นที่เป็นพิเศษ จึงได้รับการตอบสนองจากรัฐอย่างเต็มกำลัง โดยหลายครั้งที่ละเลยปัญหาและความคับข้องใจของพี่น้องไทยพุทธในพื้นที่ให้น้อยเนื้อต่ำใจการดูแลจากรัฐอย่างเสมอภาค

ยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนของขบวนการ อาจไม่ใช่การนำไปสู่การแบ่งแยกการปกครองอย่างที่เข้าใจกันในกรอบความคิดที่หลายฝ่ายพยายามตีเส้นขีดกรอบให้คิด เพราะการดำรงอยู่ของผู้คนในพื้นที่ท้องถิ่นในเวลานี้ ก็ได้รับการตอบสนองจากรัฐเกือบ 100% ไม่ว่าจะเป็นการให้สิทธิพิเศษแก่คนในพื้นที่ในการเป็นข้าราชการของรัฐอย่างกว้างขวางทั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและระดับอำเภอถึงจังหวัด การให้สิทธิพิเศษในการเข้ารับการศึกษาในระดับอุดมศึกษาและสายอาชีพที่รัฐให้โควต้าพิเศษกับคนในพื้นที่ตามที่เรียกร้องอย่างเต็มกำลัง การให้สิทธิพิเศษในการดำรงชีวิตตามหลักการทางศาสนาตามที่คนในพื้นที่ต้องการ แม้แต่วันหยุดราชการที่ในพื้นที่เป็นวันศุกร์ในขณะที่คนในพื้นที่อื่นในประเทศนี้เป็นวันอาทิตย์ การที่รัฐสนับสนุนอย่างเต็มกำลังในการนำพาพี่น้องในพื้นที่ไปประกอบกิจทางศาสนาในประเทศตะวันออกกลาง ตลอดจนการดูแลชีวิตความเป็นอยู่และการนำพาคนในพื้นที่ไปทัศนะศึกษานอกพื้นที่อย่างต่อเนื่อง

เหล่านี้คือสิ่งชี้สอบว่า เป้าหมายของการก่อความไม่สงบที่ผ่านมาจวบจนปัจจุบัน ได้เปลี่ยนแปลงเป้าหมายเดิมไปสู่เป้าหมายใหม่หรือยัง การขับเคลื่อนเดินหน้าไปสู่การเป็นรัฐอิสระโดยการแบ่งแยกดินแดนอย่างที่เคยเข้าใจกัน อาจเป็นเป้าหมายที่ล้าหลังไปแล้ว ซึ่งเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนแปลงไป เป้าหมายในการก่อความไม่สงบและการพยายามสร้างเงื่อนไขในการต่อสู้อาจจำต้องหล่อเลี้ยงสถานการณ์ในลักษณะนี้ไป เพื่อให้ความต้องการที่แท้จริงบรรลุผลสำเร็จ ซึ่งนั่นคือการที่คนในพื้นที่ ได้ทุกสิ่งที่ต้องการแล้ว โดยไม่จำเป็นต้องเป็นรัฐอิสระ หากแต่ในสภาพความเป็นจริงในทางปฏิบัติทุกวันนี้ คนในพื้นที่ก็เหมือนมีอิสระในการดูแลกันเองอยู่แล้วโดยมีรัฐไทยให้การสนับสนุนความสมบูรณ์อย่างที่ต้องการ เหล่านี้คือการคิดนอกกรอบที่รัฐไทยจะละเลยไม่ได้