“หวย” “หวย” “หวย”

“คนจนเล่นหวย คนรวยเล่นหุ้น” ก็ว่ากันไป แต่คนเราถ้ายังหายใจก็ต้องมีความหวัง

แล้วก็ดูเหมือนเรื่องเลข เรื่องเบอร์ เสี่ยงโชคอะไรแบบนี้ ละแวกภูมิภาคอาเซียนนี่ จะถือว่าเป็นความหวังคนรากหญ้าเหมือนกันแทบทุกประเทศ อย่างไทยเรา เอาที่ถูกกฎหมาย “สลากกินแบ่งรัฐบาล” นี่ก็ออกกันเดือนละ 2 ครั้งแล้ว

ข้ามฝั่งแม่น้ำโขงมาบ้าง “หวยลาว” นี่ก็ยอดฮิตไม่แพ้กัน หวยที่นี่ออกทุก “วันพุธ” เวลาขายกันก็วันเดียวนี่แหละ บ่ายๆ เย็นๆ เอาแล้ว ตัวแทนขายหวยจะออกมาตั้งโต๊ะเล็กๆ หน้าบ้าน หน้าร้าน รอว่าที่เศรษฐีเข้ามาเสี่ยงโชค

หวยลาวนี่เขาไม่ได้ขายเป็นใบๆ เหมือน Lotto บ้านเราหรอกนะ แต่เป็น หวยดิจิตอล คืออยากแทงเลขอะไร เท่าไหร่ ก็บอกคนขายไป มี 2 ตัว 3 ตัว 4 ตัว แล้วเขาจะกดโปรแกรมส่งเลข มีเครื่องออกสลิปพิมพ์ออกมาให้ตรงนั้นเสร็จสรรพ เลือกเลขเสร็จ จ่ายเงิน รอไม่ถึง 1 นาทีเรียบร้อย

เลขที่นี่ก็แสนจะเป็นอบายมุขสุดมุ๊งมิ๊ง เขาจะแทนด้วยสัตว์ เช่นเลขหมู เลขเสือ เลขหมา ดูเอาในตารางได้ จะเลือกแทงเลขเดียว หรือเอาทั้งชุด 6 ตัว ก็ได้ (คนลาวเขาจะพูด เอาเลขหมา ก็หมายถึงเอาเลขในชุดหมาทั้งหมด) ส่วนจะแทง 3 ตัว 4 ตัว ก็เพิ่มหลักข้างหน้าเข้าไป

แทงหวยลาวขั้นต่ำก็ตั้งแต่ 1 พันกีบขึ้นไป หวยที่นี่ออกเสร็จประมาณ 2 ทุ่มครึ่ง คนขายบอกสัก 2 ทุ่ม 35 ก็เปิด facebook ตรวจเบอร์ได้เลย ใครถูกรางวัลเขาก็จะมีที่ขึ้นรางวัลแลกเงินอยู่หลายสาขาสะดวก เท่าที่ถาม ซื้อ 1,000 กีบ ถูกสองตัวได้ 60,000 กีบ ถูกสามตัวได้ 500,000 กีบ ถูกสี่ตัวได้ 6,000,000 กีบ (แต่คนลาวเขาว่าไม่ค่อยมีคนถูกหรอก ถ้า "ถูกหลอก" หน่ะเยอะ)

ที่สังเกตมาจะหวยไทย หวยลาว เหมือนกันโหม๊ดดดด วันหวยออก ชาวบ้านร้านตลาดไม่เป็นอันทำอะไร ไม่รู้ทำไมมันเงียบเหงาพิลึก เศรษฐกิจที่ดูจะคึกคักก็มีแค่แผงหวยนี่แหละ พ่อค้าแม่ค้าร้านตลาดไปซื้อของ ก็เหมือนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

เอาๆๆ จะเสี่ยงโชค หวังรวยเร็ว รวยลัดก็มีสติกันด้วยเน้อ “เงินทองคือมายา ข้าวปลาสิของจริง” แต่จะมีข้าวมีปลากิน ก็ต้อง “ทำมาหากิน” เด้ออออออออ