สำหรับ Plan Buy Fly เป็นหลักที่สายการบินทั่วไปนิยมใช้ โดยก่อนที่จะทำการซื้อเครื่องบินแบบใด จะมีการวางแผนเรื่องเส้นทางการบิน จุดหมายปลายทางที่จะทำการบิน จำนวนและประเภทของผู้โดยสารในเส้นทางที่จะทำการบิน รวมถึงศักยภาพการแข่งขันในเส้นทางที่จะทำการบินด้วยว่ามีคู่แข่งเยอะหรือไม่ และเรามีศักยภาพที่จะ แข่งขันได้หรือไม่

ในส่วนของผู้โดยสารก็จะพิจารณาว่า กลุ่มเป้าหมายเป็นผู้โดยสารกลุ่มไหน เป็นชั้นธุรกิจ หรือชั้นประหยัด เมื่อตกลงได้ข้อสรุปทั้งหมดแล้ว จึงจะมาถึงขั้น กำหนดซื้อแบบเครื่องบิน ซึ่งในขั้นตอนนี้ มีปัจจัยให้ต้องพิจารณาอยู่มาก โดยทั่วไป ก็จะเริ่มจากแนวทางที่ได้ จากผู้ผลิตเครื่องบิน ไม่ว่าจะเป็นประเภทของเครื่อง ความสามารถในการจุผู้โดยสาร ความสามารถในการบิน ระยะทางในการบิน รวมถึงราคา แต่หลักๆแล้ว จะเริ่มที่ ขนาดความจุของผู้โดยสาร และระยะทางในการบิน ของเครื่องแบบนั้นๆ เช่น กรณีเครื่องแอร์บัส 380 บริษัทแอร์บัส สร้างขึ้นมาจากแนวคิดที่ว่า ในอนาคตตลาดการเดินทางของผู้โดยสารจะเป็นไปในลักษณะเดินทางข้ามทวีป เชื่อมต่อระหว่างเมืองสองหลักๆค่อนข้างมากต่อหนึ่งเที่ยวบิน จึงออกแบบให้เครื่องแอร์บัส A380 บรรทุกคนได้จำนวนมากประมาณ 500 ที่นั่ง และบินได้ค่อนข้างไกล ( ประมาณ 8,000 กว่าไมล์ หรือราว 15000 กิโลเมตร) ที่น้ำหนักบรรทุกเท่ากัน

ด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัย ทางแอร์บัสเคลมว่า เครื่อง 380 จะประหยัดมากกว่าโบอิ้ง 747/400 อยู่ประมาณ 20 %ด้วยค่าตัวเฉลี่ยที่ประมาณลำ 400 ล้านเหรียญ หรือประมาณ 12,000 ล้านบาท การจะนำแอร์บัส A380 มาทำการบิน ก็ควรจะบินในเส้นทางระหว่างทวีป ที่มีจำนวนผู้โดยสาร ในแต่ละเที่ยวบินค่อนข้างมาก ไม่ต่ำกว่า 75% ของ Cabin Factor (ตัวเลขที่ IATA ระบุว่า เป็นค่าเฉลี่ยที่จะทำให้ สายการบินมีกำไร) ถึงจะเป็นการซื้อเครื่องมาใช้ตรงตามวัตถุประสงค์ของบริษัทผู้ผลิตเครื่องบิน ดังนั้น หากเราซื้อเครื่องแอร์บัส A380 มาทำการบินเส้นทางใกล้ๆในภูมิภาค เช่น บินกรุงเทพฮ่องกง หรือกรุงเทพ โตเกียว แม้ว่า ผู้โดยสารในแต่ละเที่ยวบิน จะมีมากกว่า 75% ทุกเที่ยวบิน ก็ถือว่านำเครื่องแอร์บัส A380 มาใช้ไม่ตรงกับประเภทและค่าตัวของเครื่องบิน

ในขณะเดียวกัน เมื่อบริษัทโบอิ้ง ทำการออกแบบเพื่อผลิตเครื่องบินแบบโบอิ้ง 787 บริษัทก็ออกแบบภายใต้แนวคิดที่เชื่อว่า การเดินทาง ในอนาคต จะเป็นการเดินทางข้ามทวีป ที่ผู้โดยสารในแต่ละเที่ยวบินมีจำนวนไม่มาก จึงออกแบบ เครื่องโบอิ้ง 787 ให้สามารถทำการบินได้ระยะทางค่อนข้างไกล แต่มีความสามารถในการจุผู้โดยสารอยู่ไม่มากนัก คือรวมทั้งชั้นธุรกิจ และชั้นประหยัด ได้ประมาณ 260 กว่าที่นั่ง ดังนั้นหากเราซื้อเครื่องโบอิ้ง 787 มาทำการบินในระยะใก้ลๆ เข่นบินในภูมิภาค ก็จะเป็นการ ซื้อเครื่องบิน มาใช้ไม่ตรงกับวัตถุประสงค์ของการออกแบบเครื่อง

***เขียนโดย สายฟ้า***