ดนตรี/รุ่งฟ้า ลิ้มหัสนัยกุล

นิตยสารดนตรีอย่าง โรลลิ่ง สโตน จัดอันดับเพลงยอดเยี่ยมประจำปี 2018 ตามธรรมเนียม ซึ่งเป็นที่น่าสนใจเมื่อกวาดสายตาไปยังเพลงเหล่านั้น เพราะไม่ได้มีแต่เพลงป็อปกระแสหลักหรือเพลงของคนรุ่นใหม่ แต่ยังมีผลงานของศิลปินรุ่นใหญ่และศิลปินแนวอื่นๆติดเข้ามาด้วย ทั้งคันทรี่, เร็กเกตัน, โพสต์พั้งค์ และอินดี้-ร็อค ฯลฯ รวมทั้งศิลปินต่างเชื้อชาติอย่างยุโรป, ละติน และเอเชีย ล้วนแต่สามารถเข้าไปมีบทบาทในตลาดอเมริกันได้อย่างมีนัยสำคัญโดยเฉพาะกลุ่มบอยแบนด์ บีทีเอส จากเกาหลีใต้

และนี่คือบางส่วนของ 50 บทเพลงยอดเยี่ยมแห่งปีที่ โรลลิ่ง สโตน คัดสรรมา ซึ่งพอจะถือเป็นแนวทางคร่าวๆในการอัพเดทเทรนด์ดนตรีโลกได้ประมาณหนึ่ง เลือกมาปนกันทั้งเพลงฮิทและไม่ฮิท (ในบ้านเรา)

- “Africa” (วีเซอร์) : แม้จะไม่ค่อยแตกต่างจากต้นฉบับ (โตโต้) เท่าไหร่ แต่อารมณ์เพลงที่ส่งออกมาจากเสียงร้องของ ริเวอร์ส คูโอโม ก็พาเราล่องลอยไปไกล

- “Four Out of Five” (อาร์คติค มังกี้ส์) : เพลงจาก Tranquility Base Hotel & Casino อัลบั้มล่าสุดของวงป็อป-ร็อคอังกฤษ ที่เข้มข้น ได้รสชาติจัดจ้าน

- “Gonna Love Me” (เทยานา เทย์เลอร์) : เสียงร้องของ เทยานา แหลมสูงแต่ขณะเดียวกันก็มีเนื้อนวล ถ่ายทอดความรู้สึกที่พอจะมีความหวังเล็กๆถึงแฟนหนุ่มได้บาดลึก

- “Happy Unhappy” (เดอะ เบธส์) : เพลงป็อปติดหูจากวงเพาเวอร์-ป็อปที่ประกอบไปด้วยหนึ่งสาวและสามหนุ่มจากนิวซีแลนด์ ทำนองสวย จังหวะจะโคนสนุกสนาน มีความสดใส...สมวัย

- “Poke It Out” (เพลย์บอย คาร์ติ ฟีท. นิคกี้ มินาจ) : เนื้อเพลงมีไม่เยอะ แต่การร้องซ้ำๆ เล่นคอร์ดกีตาร์ซ้ำๆ ก็ทำให้ติดหูตั้งแต่ต้นจนจบ

- “Bad Breath” (วิลลี่ เนลสัน) : ขาใหญ่วงการคันทรี่ที่วัย 85 ไม่เป็นอุปสรรคในการสร้างสรรค์ผลงานใหม่ อารมณ์ขันร้ายเหลือ ส่วนดนตรีฟังง่าย...และเขี้ยว

-“1950” (คิง พรินเซสส์) : เพลงเปิดตัวของหญิงสาววัยรุ่นที่กล้าแสดงออกถึงความเป็นตัวของตัวเองในเรื่องเพศ เนื้อหาดี ดนตรีสวย เสียงร้องมีเสน่ห์

- “Animal” (ทรอย สิวาน) : นักร้องป็อปรุ่นใหม่ชาวออสเตรเลีย ร้องเพลงเก่งเกินวัย เพลงนี้มีมู้ดและกรู๊ฟค่อนข้างหลากหลาย แต่เรียบเรียงออกมาได้กลมกล่อม และน่าติดตาม

- “This Is America” (ไชล์ดิช แกมบิโน) : เพลงสะท้อนสังคมอเมริกาที่เป็นหัวข้อถกเถียงมากที่สุดเพลงหนึ่งในรอบปีที่ผ่านมา-โดยเฉพาะตัวมิวสิค วิดีโอ

- “Fake Love” (บีทีเอส) : หนึ่งเดียวจากเอเชียกับเพลงที่ลงตัวไปหมดตั้งแต่เสียงร้องจนถึงดนตรีป็อปลูกผสม และแน่นอน-หน้าตา

- “Pienso En Tu Mirá (Cap. 3: Celos)” (โรซาเลีย) : ผสมผสานดนตรีสมัยใหม่อย่างฮิป-ฮ็อปและอเมริกัน-ป็อปลงไปในดนตรีพื้นบ้านสเปนได้สวยงามหมดจด

- “Curious” (เฮย์ลี่ย์ คิโยโกะ) : ตัวเพลงพูดถึงรักสามเส้า แต่เป็นสามเส้าที่มีความสัมพันธ์แบบเลสเบี้ยน ดนตรีสวยและติดหู

- “Night Shift” (ลูซี่ ดาคัส) : บัลลาดสีโศกที่พาคนฟังดิ่งลึกลงไปในความรู้สึกของหญิงสาวผู้ผิดหวังในความสัมพันธ์

- “Best Years of My Life” (พิสทอล แอนนี่ส์) : สามสาวคันทรี่ที่นำโดย มิแรนด้า แลมเบิร์ท สมทบด้วย แอชลี่ย์ มอนโร และ แอนเจลีนา เพรสลี่ย์ โชว์เสียงร้องและเสียงประสานได้นวล บรรยายภาพความล้มเหลวของชีวิตคู่ได้แจ่มชัด

- “Changed My Mind” (โทเว สไตรค์) : อีกหนึ่งนักร้องสาวจากสวีเดน ทำเพลงป็อปที่มีซินธิไซเซอร์เป็นเครื่องหลักได้เก๋ชวนฟัง เพลงนี้มีบรรยากาศแบบยุคเอทตี้ส์แต่แต่งเสียงออกมาได้ร่วมสมัยและสนุกทีเดียว

- “Party for One” (คาร์ลี่ย์ ลี เจปเสน) : มีป็อปสตาร์ไม่กี่คนหรอกที่เปลี่ยนความเปลี่ยวเหงาให้กลายเป็นปาร์ตี้สำหรับคนเดียวได้น่ารักเท่านี้

- “Ape Shit” (เดอะ คาร์เตอร์ส) : การผนึกกำลังของสามีภรรยาที่ทรงอิทธิพลยิ่งในโลกดนตรี

- “Unless It’s With You” (คริสตินา อะกีเลร่า) : ยอดเยี่ยมทั้งการร้องและการตีความ เป็นบัลลาดว่าด้วยความฝันของหญิงสาวถึงการแต่งงานที่สวยงามอันเปี่ยมพลังด้วยเสียงร้องของ ติ๊นา โดยแท้

-“Mi Cama” (คาโรล จี) : เจ้าหญิงเพลงเร็กเกตันชาวโคลอมเบีย กับเพลงที่แสดงพลังหญิงบนจังหวะจะโคนหนักแน่น แม้จะเป็นภาษาสเปนแต่ก็รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งของอิตถีเพศ

- “Love It If We Made It” (เดอะ ไนน์ทีนเซเวนตี้ไฟว์) : เพลงสะท้อนสังคมยุคปัจจุบันได้แสบสันต์และขันขื่น โดยสี่หนุ่มป็อป-ร็อคจากเมืองแมนเชสเตอร์

- “X” (เจ บาลวัน และ นิคกี้ แจม) : ละติน-ป็อปที่ฟังครั้งเดียวก็ติดหูด้วยการผสมผสานดนตรีร็อคกับแด๊นซ์ฮอลล์ได้พอเหมาะพอดี

- “High Horse” (เคซี่ย์ มัสเกรฟ) : เพลงคันทรี่ที่มีดิสโก้เป็นบีทหลัก มีทั้งความอ่อนหวานใสซื่อและความเย้ายวน

- “Delicate” (เทย์เลอร์ สวิฟท์) : ก้าวข้ามคันทรี่มาฝั่งป็อปเต็มตัว และทำได้สมบูรณ์แบบ เพลงนี้เปลือยความรู้สึกของผู้หญิงเก่งคนนี้ได้หมดจด

- “Make Me Feel” (จาแนลล์ โมเน) : เซ็กซี่และเท่เหลือร้าย ในแบบที่ฟังแล้วนึกถึง พรินซ์ ขึ้นมาทันใด

- “Come on to Me” (พอล แม็คคาร์ทนี่ย์) : ยังคงยืนอยู่แถวต้นๆของการทำเพลง “ป็อป” แบบที่หาคนเทียบเคียงยาก ที่สำคัญ ไม่ได้แก่ไปตามวัย

- “Mariners Apartment Complex” (ลานา เดล เรย์) : ความลึกลับน่าค้นหาอันเป็นเอกลักษณ์ในเสียงร้องและสีเพลงของ เดล เรย์ ยังอยู่ครบในเพลงนี้ แต่กลมกล่อมละมุนละไมกว่าเดิม

- “I Like It” (คาร์ดิ บี) : สาวฮ็อทแห่งปีกับเพลงที่นำเอารากละตินของเธอมาผสมผสานกับฮิป-ฮ็อปและป็อปได้หนักแน่น และมีเสน่ห์

- “Shallow” (เลดี้ กากา และ แบรดลี่ย์ คูเปอร์) : เพลงเอกจากหนัง A Star is Born ที่จับจิตจับใจตั้งแต่เนื้อหา, ดนตรี จนถึงเสียงร้องของคนทั้งคู่

- “In My Feelings” และ “Nice For What” (เดรค) : มาสองเพลงควบสำหรับ เดรค ที่แสดงให้เห็นถึงความเก่งกาจในการทำเพลงของเขา-ที่ครบเครื่อง