สำหรับประเด็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันมากว่า ยุทธศาสตร์ชาติยี่สิบปีนั้น จะกำหนดกรอบให้รัฐบาลชุดต่อ ๆ ไปจำเต้องปฏิบัติตามนั้น อันที่ขริงก็ไม่น่าจะต้องห่วง เพราะ “ยุทธศาสตร์ชาติ” ฉบับนี้เขียนไว้อย่างนามธรรมมาก

และ “นามธรรม” นี้ก็เป็นไปตามหลักการของระบบทุนนิยมเสรีโลกาภิวัตน์ทั้งนั้น

เนื้อหาด้านเศรษฐกิจของยุทธศาสตร์ชาติยี่สิบปี ถูกกำหนดเขียนไว้อยู่ในยุทธศาสตร์ด้านการสร้างความสามารถในการแข่งขัน และยุทธศาสตร์ด้านการสร้างโอกาส ความเสมอภาค และเท่าเทียมกันทางสังคม เพราะยุทธศาสตร์ชาติกำหนดเป้ามายไว้ทั้งสองด้านคือ 1.ด้านการพัฒนาเศรษฐกิจ 2.ด้านการลดความเหลื่อมล้ำ

ยุทธศาสตร์ด้านการสร้างความสามารถในการแข่งขัน กำหนดตัวชี้วัดไว้ดังนี้

รายได้เฉลี่ยต่อหัวมากกว่า 15,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อคนต่อปี ในระยะ 20 ปี

อัตราการขยายตัวของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ เฉลี่ยไม่ต่ำกว่าร้อยละ 5 ต่อปี ในระยะ 20 ปี

ตัวชี้วัดผลิตภาพการผลิตรวม เฉลี่ยไม่ต่ำกว่าร้อยละ 3 ต่อปี ในระยะ 20 ปี

อันดับความสามารถในการแข่งขันของประเทศ โดย International Institute for Management Development (IMD) อยู่ในอันดับ 1 ใน 20 ของประเทศที่ได้รับการจัดอันดับทั้งหมด

บุทธศาสตร์ด้านการสร้างอกาส ความเสมอภาค และเท่าเทียมกันทางสังคม กำหนดตัวชี้วัดไว้ดังนี้

รายได้เฉลี่ยต่อหัวมากกว่า 15,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อคนต่อปี ในระยะ 20 ปี

อัตราการขยายตัวของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ เฉลี่ยไม่ต่ำกว่าร้อยละ 5 ต่อปี ในระยะ 20 ปี

ตัวชี้วัดผลิตภาพการผลิตรวม เฉลี่ยไม่ต่ำกว่าร้อยละ 3 ต่อปี ในระยะ 20 ปี

อันดับความสามารถในการแข่งขันของประเทศ โดย International Institute for Management Development (IMD) อยู่ในอันดับ 1 ใน 20 ของประเทศที่ได้รับการจัดอันดับทั้งหมด

น่าสังเกตว่า “ตัวชี้วัด” ยุทธศาสตร์นี้ มิได้เป็นตัวบ่งชี้ปัญหา “เรื่องความเหลื่อมล้ำ” ไดยตรง

ดูราวกับว่าผู้ร่างยุทธศาสตร์ก็จะรับรู้อยู่ว่า การเดินตามหลักการ ระบบทุนนิยมเสรีโลกาภิวัตน์ จะไม่มีวันลดความเหลื่อมล้ำลงได้

และรัฐบาลชุดต่อ ๆ ไป ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกผูกมัดบังคับ เพราะยุทธศาสตร์ชาติยี่สิบปีนี้ ก็เขียนอย่างเป็นนามธรรม ในแผนยังไม่ชัดเจนว่า คณะกรรมการจัดทำแผนฯ ให้ ‘น้ำหนัก’ ระหว่างภาคอุตสาหกรรมหรือธุรกิจเหล่านี้อย่างไร ไม่มีการจัดอันดับความสำคัญ และไม่ชัดเจนว่าการส่งเสริมอุตสาหกรรมเหล่านี้จะช่วยบรรลุเป้าหมายหลักของยุทธศาสตร์นี้ตามตัวชี้วัดได้อย่างไร

ตรงกันข้าม รัฐบาลชุดต่อ ๆ ไปน่าจะดีใจด้วยซ้ำ เพราะยุทธศาสตร์ชาติยี่สิบปีนี้ กำหนดไว้เพียงให้รัฐมี ‘บทบาทนำ’ อย่างเต็มที่

คำว่า “บทบาทนำ” ในที่นี้ ก็หมายถึงรัฐบาลจะมีอำนาจอย่างเต็มที่นั่นเอง