โดยทั่วไปแล้ว ผู้คนก็มักจะคิดว่า งานบริหารบ้านเมืองให้ดี ต้อให้ควมสำคัญกับสองด้านใหญ่ คือ เรื่องเศรษฐกิจกับเรื่องการเมือง

เรื่องเศรษฐกิจ ผู้คนก็เชื่อมั่นกับระบบทุนนิยมเสรี ทุกรัฐบาลก็จะต้องทำให้ประเทศไทยสามารถส่งสินค้าออกต่างประเทสได้เยอะ ๆ แต่สินค้าส่งออกจะเน้นด้านอะไร ? สินค้าเกษตรปฐมภูมิ มันราคาต่ำ จึงทำให้ตัวเลข GDP เพิ่มขึ้นได้น้อย จึงต้องหวังให้ทุนต่างชาติ เข้ามาลงทุนประกอบชิ้นส่วนสินค้า แล้วขายส่งออก จึงจะมีตัวเลข จีดีพี สูง ๆ ก็เลยต้อง “ส่งเสริมการลงทุน” ดดยให้สิทธิพิเศษก่อ “อภิทุนสากล” อย่ามากมาย ต้องง้อเขาให้เอาเงินมาลงทุนในไทย ต้องยกเว้นภาษีมหาศาล ต้องให้สิทธิ์ใช้ที่ดิน ๙๙ ปี ต้องให้ประมูลสัมปทานถูก ๆ ฯลฯ

รัฐไทยทำแบบนี้มาสามสี่ทศวรรษแล้ว พลเมืองไทยร่ำรวยขึ้นหรือว่ายากจนลงกันแน่

และไม่ว่า จะเปลี่ยนไปอีกกี่รัฐบาล ความคิดนี้ก็ยังจะเป็นความชี้นำชนชั้นหกครองของไทยตลอดไป

ส่วนทางด้านการเมือง ก็ต้องใช้ระบอบเสรีประชาธิไตยเลือกตั้ง ไม่มีการเลือกตั้ง ไม่ได้ เพราะจะถูกตราหน้าว่า เผด็จการ ถูกประเทศมหาอำนาจต่อต้าน

ประเทศนี้จะต้องเดินต่ไปด้วย “สองขา” นี้เท่านั้นหรือ ?

จะไม่ต้องมีอะไรใหม่ ๆ ใส่สมอง มาช่วยนำทาง “สองขา” กันบ้างหรือ ?

ประเทศไทยจะสามารถแข่งขันอยู่รอดในโลก ยุค 4.0 ได้อย่างไร ? จะใช้แนวคิด?ทางเศรษฐศาสตร์และการปกครองแบบดั้งเดิมที่ใช้กันมาแล้วสี่ทศวรรษ มานำพาเท่านั้นหรือ ? จะไม่มีการพัฒนาทาวัฒนรรม ทำให้คนไทยมีการเปลี่ยนแปลงทางคุณภาพบ้างเลยหรือ ?

รัฐบาลบอกว่าเขาให้ความสำคัญด้านนี้อยู่แล้ว คืองานของกระทรวงศึกษาธิการสร้างพลเมือง งานกระทรวงวัฒนธรรมรักษาวัฒนธรรมอันดี งานกระทรวงพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ยกระดับคุณภาพของพลเมือง ฯลฯ

แต่งานของกระทรวงเหล่านั้นกระจัดกระจาย หลงอยู่กับรูปธรรมบางอย่าง ยังไม่เข้าใจแก่นของงานวัฒนธรรม แล้วทำงานกันอย่างบูรณาการ และให้งานวัฒนธรรมเป็นสมองกำกับ “สองขา” นั้นได้อย่างไร

มนุษย์สร้างวัฒนธรรมขึ้น (จากรากเหง้าวิถีการผลิต) แล้ววัฒนธรรมก็สะท้อนกลับไปสร้างมนุษย์รุ่นใหม่ขึ้นมา มนุษย์รุ่นใหม่สร้างวัฒนธรรมใหม่ แล้ววัฒนธรรมใหม่นั้นก็สร้างมนุษย์รุ่นใหม่ต่อมาอีก....

ด้านวัฒนธรรมจึงมิใช่แค่เพียงงานอนุรักษ์ งานเก็บของเก่างานวัฒนธรรมมิใช่การเรียกร้องให้รักษาฮีตสิบสองคองสิบสี่ของโบราณ แต่คือการบ่มสร้าง ฮีตคองประเพณีใหม่ สร้างสรรค์แนวความคิดใหม่

ขณะที่เรากำลังอ่านหนังสือนี้อยู่ มนุษยชาติกำลังประกอบพฤติกรรมที่จะสร้างวัฒนธรรมใหม่ขึ้นมา การพัฒนาของเทคโนโลยีสารสนเทศ หรือเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์จะสร้างวัฒนธรรมใหม่ให้เป็นอย่างไร ใครเล่าจะตอบได้ ?

มีแต่ต้องรู้จักสร้างวัฒนธรรมใหม่ถูกต้องเหมาะสมเป็นมันสมอง ใช้มันกำกับควบคุมแนวคิดระบอบเศรษฐศาสตร์และการเมืองหรือสองขาให้แข็งแรงเดินถูกทางเท่านั้น โลกอนาคตจึงจะเป็นโลกที่งดงาม