อัครเดช สุภัคกุล

“อันการพิชัยสงครามนั้น แต่โบราณกล่าวว่า พิชิตใจย่อมเหนือล้ำกว่าพิชิตเมือง การใช้กำลังทหาร ไม่อาจเสมอด้วยการพิชิตใจคน” ม้าเจ๊ก

เมื่อตั๋งโต๊ะรอดจากการลอบสังหารของโจโฉมาได้ ระบบการรักษาความปลอดภัยจึงหนาแน่นยิ่งขึ้น ต่อนี้ไปใครจะเข้าถึงเนื้อถึงตัวมหาอุปราช หรือท่านนายกรัฐมนตรีตั๋งโต๊ะไม่ได้ง่ายๆ ใครจะคิดเข้ามาลอบสังหารอีกเป็นรอบที่สองอีกคงไม่มี สร้างความร้อนลุ่มกลุ่มใจกับผู้ที่เป็นฝ่ายตรงข้ามของตั๋งโต๊ะเป็นอันมาก ยากนักที่คิดจะทำลายล้างตั๋งโต๊ะลงได้ง่ายๆ อีกต่อไป คนกล้าขนาดโจโฉยังพลาดท่ามาแล้ว นับประสาอะไรกับไพร่ราบพลเลว ที่คิดจะทำการใหญ่ ล้มรัฐบาลของตั๋งโต๊ะ ซึ่งมองไปแปดด้านก็ยากที่จะหาสติปัญญาอันใดมาทำลายล้่างลงไปได้ 

แต่ในอีกด้านหนึ่งนั้น การที่ตั๋งโต๊ะปล่อยให้โจโฉหนีไปได้ ประหนึ่งเป็นการปล่อยเสือเข้าป่าโดยแท้ กับอีกประการหนึ่ง การที่ตั๋งโต๊ะสั่งให้ติดประกาศหมายจับโจโฉทั่วแผ่นดินจีน เท่ากับเป็นการสร้างชื่อเสียงให้กับโจโฉ ให้กลายเป็นวีระบุรุษคนดังไปได้ชั่วข้ามคืน หากตั๋งโต๊ะไม่ออกประกาศจับโจโฉ ไม่แพร่งพรายเรื่องการถูกโจโฉลอบสังหารออกไป แล้วสั่งให้ทหารชั้นดี ติดตามไปเอาชีวิตโจโฉอย่างลับๆ ถ้าเป็นเช่นนั้น โจโฉคงไม่มีโอกาสมีชื่อเสียงโด่งดังมาจนถึงยุคปัจจุบันเป็นแน่แท้ และนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง สามก๊ก คงอ่านไม่สนุก เพราะขาดคนร้ายกาจอย่างโจโฉ

ผู้นำทั้งหลายในโลกนี้ ส่วนใหญ่มักด่วนตัดสินใจอย่างตั๋งโต๊ะ เพราะโดยพื้นฐานแล้ว ตั๋งโต๊ะเป็นคนเอะอะมะเทิ่งอยู่แต่เดิม มึงมาพาโวย พะลุสวาทขาดการยับยั้งชั่งใจ สวนได้ก็สวนทันที สุดท้ายคนได้ดีคือฝ่ายตรงข้าม ทะเลาะด้วยแล้วกลายเป็นคนดังไปทันที แต่มีผู้นำอยู่ท่านหนึ่ง ไม่ตอบโต้กับใครเขาทั้งสิ้น ใครจะถามอะไรก็ไม่นำพา เพียงแต่ตอบช้าๆ ว่า “กลับบ้านเถอะลูก” แล้วนักข่าวก็แยกย้ายกันไป ส่วนใครอภิปรายไม่ไว้วางใจ ท่านก็ไม่ว่าอะไร เพราะจะมีทหารไปหาถึงบ้านผู้อภิปราย เป็นอันว่า รัฐบาลท่านสามารถอยู่ยืนนาน ด้วยขันติบารมีของท่านมาถึงแปดปี

เมื่อตั๋งโต๊ะเป็นคนไม่น่ารักอย่างนี้ สุดท้ายศัตรูจึงเต็มบ้านเมืองไปหมด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โจโฉศัตรูคนสำคัญ ที่หนีพ้นเงื้อมมือของตั๋งโต๊ะไปได้ จะว่าไปโจโฉนั้นเป็นทั้งนักวางแผน เป็นคนมีน้ำอดน้ำทน คิดอะไรล้ำลึก เกินที่ใครจะหยั่งถึงน้ำใจได้ว่า คิดอะไรอยู่ สมกับเป็นผู้ที่ศึกษาตำราพิชัยสงครามจนเชี่ยวชาญ เพราะโจโฉนั้นไม่ชอบนายกรัฐมนตรีตั๋งโต๊ะมาแต่ต้น แทนที่จะแสดงตัวเป็นฝ่ายตรงข้ามเสียแต่แรกอย่างคนอื่น แต่โจโฉกลับทำตรงกันข้าม โดยสมัครเข้ามาเป็นทหารในกองทัพตั๋งโต๊ะเสียรู้แล้วรู้รอด และรอเมื่อโอกาสมาถึงจึงลงมือลอบสังหารตั๋งโต๊ะ

เมื่อลงมือสังหารไม่เป็นผลสำเร็จ ก็ใช่ว่าจะล้มเหลวเสียทีเดียว เพราะผลจากการกระทำครั้งนั้น ทำให้โจโฉกลายเป็นวีระบุรุษคนดังไปชั่วข้ามคืน กลายเป็นผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง ที่รัฐบาลนายกรัฐมนตรีตั๋งโต๊ะ ติดประกาศหมายจับออกไปทั่วพระราชอาณาจักรอันกว้างใหญ่ไพศาล และเมื่อหนีไปได้ไกลพอควรถึงเมืองตันลิว โจโฉได้พบกับบิดาของตนที่นั่น และได้หารือกับบิดาตน ในการที่จะหว่านล้อมเอา “อุยหอง” เศรษฐีเมืองตันลิวมาเป็นนายทุน เพื่อทำการตั้งพรรคล้มล้างรัฐบาลตั๋งโต๊ะ ว่ากันว่าโจโฉนั้น เป็นคนมีวาจาเป็นเลิศ อุยหองจึงตกลงเป็นนายทุนพรรคให้โจโฉทันที

เป็นอันว่าโจโฉสามารถระดมเงินทุนตั้งพรรคจากอุยหอง และจากคนอื่นๆ ได้มากพอควร ทั้งนี้อันเนื่องมาจากวีระกรรมการลอบสังหารนายกรัฐมนตรีตั๋งโต๊ะอันเลื่องลือ กับอีกประการคือ การเป็นนักพูดโน้มน้าวจิตใจชั้นครูของโจโฉ จึงทำให้อุยหอง เศรษฐีเมืองตันลิว และคนอื่นๆ ลงขันรวมกันตั้งพรรคการเมืองเพื่อต่อต้านรัฐบาลนายกรัฐมนตรีตั๋งโต๊ะร่วมกัน เสร็จแล้วโจโฉจึงได้สร้างกระท่อมกลางท้องนาเป็นที่ทำการพรรค ใช้ผ้าขาวผูกปลายไม้ไผ่ทำเป็นเสาธง ปักลงตรงหน้ากระท่อม ที่บนผ้าขาวนั้นเขียนอักษรจีนว่า “ให้คนทั้งปวงมีน้ำใจสัตย์ซื่อต่อแผ่นดิน”

สโลแกนดังกล่าวของพรรคโจโฉนั้นเป็นที่ถูกใจของผู้คน หรือพูดกันอย่างทุกวันนี้ว่า “โดน” ทำให้มีคนสมัครเข้ามาเป็นสมาชิกพรรคเป็นจำนวนมาก ไม่ต้องใช้เงินจ้างให้มาเป็นสมาชิกแต่ประการใด เพราะทุกคนต่างมีนายกรัฐมนตรีตั๋งโต๊ะเป็นศัตรูอยู่ในหัวใจเช่นเดียวกัน หนึ่งในจำนวนผู้ที่เข้ามาสมัครเป็นสมาชิกพรรคนั้นคือ ญาติของโจโฉที่มีชื่อว่า “แฮหัวตุ้น” ดังเคยเล่าไว้ในตอนก่อนๆ ว่า โจโฉนั้น เดิมใช้แซ่ “แฮหัว” ครั้นโจโก๋บิดาได้เป็นบุตรบุญธรรมของโจเท้ง มหาขันที จึงได้เปลี่ยนเป็นแซ่ “โจ” เพื่อแสดงว่า ไผเป็นไผ ไม่ใช่คนธรรมดา เป็นถึงหลานบุญธรรมท่านมหาขันทีโจเท้ง ซึ่งเป็นผู้ที่มีบทบาทอำนาจสูงสุด ในราชสำนักของพระเจ้าเหี้ยนเต้เลยทีเดียว

สำหรับแฮหัวตุ้นนั้น เมื่ออายุได้สิบสี่ปีได้ไปเรียนด้านการทหาร ในระหว่างเรียนได้มีคนกล่าวสบประมาทอาจารย์ผู้สอน แฮหัวตุ้นเป็นคนกตัญญูรู้คุณอาจารย์จึงโกรธหนัก ได้ลงมือสังหารคนผู้นั้นเป็นการบูชาอาจารย์ในทันที แล้วหลบหนีไปอยู่เสียที่ชนบทห่างไกล ครั้นทราบข่าวโจโฉญาติตนตั้งพรรคการเมืองเพื่อล้มรัฐบาลตั๋งโต๊ะ จึงได้ชวน “แฮหัวเอี๋ยน” น้องชาย และผู้คนอีกพันกว่าคน ไปร่วมพรรคกับโจโฉด้วย อันขึ้นชื่อว่านักเลงแล้ว เมื่อเป็นคนทำอะไรทำจริง ย่อมได้รับการยอมรับนับถือมาก การชวนคนเข้าพรรคพันคนปกติยาก แต่แฮหัวตุ้นระดมแป๊ปเดียว ก็ได้สมาชิกมาร่วมเข้าพรรคโจโฉเป็นอันมาก อีกทั้งยังมีโจหยิน โจหอง งักจิ้น และลิเตียน นำคนมาเข้าพรรคอีกพันกว่าคน รวมทั้งของแฮหัวตุ้นอีกพันกว่าคน เป็นสองพันกว่าคน ก็นับได้ว่ามาก ขนาดทำให้ตั๋งโต๊ะหนาวได้ทีเดียว

ข่าวการรวมตัวกันตั้งพรรคของโจโฉอย่างคึกคัก ได้แพร่สะพัดไปในวงกว้างเป็นอันมาก ล่วงรู้ไปถึงผู้มีอิทธิพลอย่างมากคนหนึ่งในยุคนั้น บุคคลผู้นั้นคือ “อ้วนเสี้ยว” เจ้าเมืองปุดไฮ เมื่อทราบว่า พรรคการเมืองที่โจโฉตั้ง มีคนแห่ไปเข้าพรรคเป็นอันมากจากทุกสารทิศ เป็นธรรมดานักการเมืองเก่าเก๋าเกมส์ ย่อมรอดูทิศทาง ไม่ผลีผลามไปอยู่พรรคใดพรรคหนึ่งก่อนเวลาอันควรจนกว่าจะแน่ใจ ว่าพรรคที่จะไปอยู่ด้วยนั้น มีทั้งกระแส มีทั้งกระสุน และเสบียงกรังโดยพร้อมเพรียง มีโอกาสชนะการเลือกตั้งเข้าไปเป็นรัฐบาลอย่างแน่นอนเสียก่อน จึงจะเข้าร่วมพรรค ครั้งนี้ก็เช่นกัน เมื่อเห็นว่าพรรคโจโฉ มีคนเข้าร่วมแล้วสองพันกว่าคน ล้วนเป็นคนมีฝีมือทั้งนั้น จึงยกทัพมาร่วมพรรคโจโฉไม่ช้าที

พรรคที่โจโฉตั้งที่มีวัตถุประสงค์เพื่อล้มล้างรัฐบาลตั๋งโต๊ะ คืนพระราชอำนาจให้กับพระเจ้าเฮี้ยนเต้ครั้งนี้ มีนักการเมืองคนสำคัญอย่างอ้วนเสี้ยว แฮหัวตุ้น แฮหัวเอี๋ยน โจหยิน โจหอง งักจิ้น และลิเตียน ซึ่งรวมกันแล้วมีกองกำลังทหารมากกว่าสามพันนาย เป็นกระแสเหนี่ยวนำให้กลุ่มการเมืองอื่นๆ มาเข้าพรรคเพิ่มขึ้น อีกสิบแปดหัวเมือง รวมกำลังทหารได้นับแสนนาย ก็นับว่าเป็นพรรคใหญ่ที่มีกองกำลังน่าเกรงขาม พร้อมที่จะยกพลเข้าไปโจมตีเมือง “ลกเอี๋ยง” เมืองหลวง อันเป็นศูนย์บัญชาการทำเนียบรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีตั๋งโต๊ะ ให้ราบเป็นหน้ากลองได้อย่างสบาย

แต่แทนที่โจโฉจะเป็นหัวหน้าพรรคเสียเองในคราวนี้ กลับยกให้อ้วนเสี้ยวเป็น เรื่องกำลังสนุกละครับพ่อแม่พี่น้องประชาชนที่เคารพรัก สัปดาห์หน้ามาตามกันในตอน “เมื่อตั๋งโต๊ะพ่าย” ครับ

อ่านย้อนหลัง

อ่านตอนที่ 1 https://siamrath.co.th/n/47197
อ่านตอนที่ 2 https://siamrath.co.th/n/47954
อ่านตอนที่ 3 https://siamrath.co.th/n/48764
อ่านตอนที่ 4 https://siamrath.co.th/n/49496
อ่านตอนที่ 5 https://siamrath.co.th/n/49928
อ่านตอนที่ 6 https://siamrath.co.th/n/50644
อ่านตอนที่ 7 https://siamrath.co.th/n/51413