การกลับมาของเสือดาวหูหนวกแห่งเชฟฟิลด์

ดนตรี / รุ่งฟ้า ลิ้มหัสนัยกุล                                                           

ตอนที่เห็นความเคลื่อนไหวของพวกเขาบนเฟซบุ๊คเมื่อต้นปีที่ผ่านมา กับการค่อยๆปล่อยเพลงใหม่ 3 เพลง 3 เดือนติด อันได้แก่ “Kick” (มีนาคม), “Take What You Want” (เมษายน) และ “Fire It Up” (พฤษภาคม) ยอมรับว่าตื่นเต้นที่ได้เห็นพวกเขากลับมามีอัลบั้มใหม่อีกครั้ง ในวันที่สมาชิกแต่ละคนวัยล่วงเลยเข้าช่วงปลายเลข 5 ต้นเลข 6 กันแล้ว
           

ที่น่าดีใจกว่านั้นคือ “พลังร็อค” ของห้าเสือดาวหูหนวกกลุ่มนี้ยังคงอัดแน่น ล้นเหลือ ถึงแม้เราอาจจะไม่ได้ฟัง โจ เอลเลียตต์ แผดเสียงสูงเหมือนอย่างที่เคยรักสมัยเขายังหนุ่มแน่นยุค High N Dry, Pyromania หรือ Hysteria ซึ่งเป็นช่วงที่พวกเขาประสบความสำเร็จสูงสุด แต่สิ่งที่ทดแทนคือความกลมกล่อมนุ่มนวลบนดนตรีร็อกที่พวกเขายึดเป็นสรณะ
           

พวกเขาอยู่ด้วยกันมานานตั้งแต่ก่อตั้งวงเมื่อปี 1977 โดยเฉพาะ เอลเลียตต์, ริค ซาเวจ (เบส) และ ริค อัลเลน (กลอง) ขณะที่ ฟิล คอลเลน เข้ามาแทนที่ พีท วิลลิส เมื่อปี 1982 และอีกสิบปีต่อมา วิเวียน แคมพ์เบลล์ ก็เข้ามาแทนที่ สตีฟ คลาร์ค ที่เสียชีวิตไปเมื่อปี 1991 เรียกว่ากอดคอกันผ่านเรื่องราวต่างๆมากมายมายาวนาน และไม่เคยทิ้งเพื่อนคนไหนไว้ข้างหลัง
           

Diamond Star Halos เป็นงานเพลงที่ชื่นชูใจคอเพลงร็อคยุค 70s-80s อย่างยิ่ง สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 12 ของ เดฟ เลพพาร์ด ชุดนี้ นำชื่อชุดมาจากท่อนหนึ่งของเพลง “Bang a Gong (Get It On)” ของ ที.เร็กซ์ นำพาคนฟังกลับไปสูยุครุ่งเรืองของแกลม-ร็อค ในลีลาท่วงทีและซุ่มเสียงแบบ เดฟ เลพพาร์ด ที่คุ้นเคย กับ 15 เพลงที่เขียนขึ้นใหม่ โดยมีรุ่นพี่อย่าง ที.เร็กซ์, เดวิด โบวี, มอทท์ เดอะ ฮูเพิ่ล ฯลฯ เป็นแรงบันดาลใจ
           

เปิดอัลบั้มด้วย 3 ซิงเกิ้ลแรกที่ซาวน์ดหนักแน่น สนุกคึกคัก ฟังแล้วนึกภาพพวกเขาเล่นสดในอารีน่าหรือสเตเดี้ยมใหญ่ๆ คงจะมันน่าดู โดยเฉพาะ “Fire It Up” ร็อคลายเซ็น เดฟฯ เน้นๆ เช่นเดียวกับ “SOS Emergency” และ “Gimme A Kiss” ขณะที่เพลงอื่นๆคลุกเคล้ากันในแบบร็อคหลายลีลา ไม่ว่าจะเป็นร็อคกลิ่นอายเต้นรำอย่าง “Unbreakable”, ป็อป-ร็อคสวยๆอย่าง “All We Need”, สองเพลงช้าที่ได้ อลิสัน เคราสส์ มาร่วมร้องและประสานใน “The Guitar” กับ “Lifeless” ที่ไพเราะจับใจ หรือสองเพลงบัลลาดอารมณ์เข้ม “Goodbye For Good This Time” กับ “Angels (Can’t Help You Now)” และอารมณ์เพลงใหญ่แบบ พิงค์ ฟลอยด์ ใน “From Here to Eternity”
           

สิ่งที่พวกเขาทำไม่ใช่ของใหม่ ขณะเดียวกันก็ไม่เก่าล้าสมัยหรือย่ำเท้าอยู่กับสูตรสำเร็จเดิมๆ เป็นการนำสิ่งดีที่มีอยู่เดิมมาทำให้เกิดความรู้สึกสดชื่นขึ้น ความเก่งกาจในการเขียนท่วงทำนองไพเราะยังมีอยู่ เช่นเดียวกับการเล่นดนตรีที่เข้าขา-รุ้ใจ รวมไปถึงการเรียบเรียงที่ละเอียดประณีต จัดการทุกเสียงออกมาพอเหมาะพอดี  ฟังสนุก ฟังเพลิน และมีพลังขับเคลื่อนอยู่ตลอดเวลา จนไม่อยากเชื่อว่านี่คือผลงานของวงดนตรีอายุเฉลี่ย 60 กว่าๆ
           

ทำเอาแฟนคลับที่โตมาด้วยกัน รู้สึกกระชุ่มกระชวยไปด้วยเลย

ขอบคุณภาพจาก https://www.defleppard.com