ยายวัย 84 ปีมีอาการหลงลืมเดินออกจากบ้านเจอพลเมืองดีพาขึ้นรถไปส่งตำรวจ
วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา 16.00 น.ผู้สื่อข่าวรายงาน ว่า ร.ต.อ.ถนอมศิลป์ ว่องไว หัวหน้าชุดสายตรวจ สภ.เมืองตราด พร้อมเจ้าหน้าที่ตำรวจอีก 1 นาย พานางบุญส่ง อายุ 84 ปี ที่มีอาการหลงลืมไปส่งบ้านที่นางบุญส่งระบุว่า อยู่ใกล้กับศาลเจ้าพ่อหลักเมืองตราด
เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจพาไปส่งบริเวณใกล้เคียงกับศาลเจ้าพ่อหลักเมือง ร.ต.อ.ถนอมศิลป์ ได้พานางบุญส่งลงไปด้วย แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าบ้านตนเองหลังไหน จนกระทั่ง ได้ทำการสอบถามชาวบ้านในบริเวณนั้น ก็ไม่มีใครรู้จัก เนื่องจากบ้านที่นางบุญส่งอยู่นั้นได้ถูกรื้อไปแล้ว และคนเก่าๆ ที่อยู่ก็ไม่มีแล้ว กระทั่งมีชาวบ้านขี่รถจักรยานยนต์ออกมา และบอกว่า ให้ลองไปถามคนขายไก่ ที่ชื่อตุ๊ก อยู่หน้าวัดโบถ์ ที่ทำผมสีแดง ร.ต.อ.ถนอมศิลป์ จึงพานางบุญส่งไปยัง ที่หน้าวัดโบสถ์
เมื่อถึงร้านขายไก่ย่าง ร.ต.อ.ถนอมศิลป์ จึงได้ลงไปสอบถาม และเปิดกระจกรถให้คนขายไก่ย่างดูว่ารู้จักไหม และคนขายไก่ย่างก็บอกว่า ป้าศรี จึงได้หาเบอร์โทรศัพท์หาลูกสาวป้าศรีเพื่อให้มารับตัว แต่ติดต่อไม่ได้ ต่อมาชาวบ้านที่รู้จักลูกสาวได้ขี่รถจักรยานยนต์ไปที่แผงขายของในตลาดเพื่อไปดูว่าลูกสาวป้าศรียังอยู่ไหม และได้เล่าเหตุการณ์ให้ฟัง ซึ่งลูกสาวป้าศรีเมื่อรู้เรื่องจึงรถจักรยานยนต์จากตลาดมาที่หน้าวัดโบถส์ และก็เจอกับป้าศรีจึงรับกลับบ้าน
ด้านนางสาวลีนา ลูกสาวป้าศรีหรือนางบุญส่ง ได้กล่าวว่า แม่มีอาการหลงลืม จะจำตนเองได้ จำบ้านเก่าได้ เหตุการณ์ใหม่ ๆ จะจำไม่ได้ แม่มีอาการนี้มา 2-3 ปีแล้ว วันนี้ก็น่าจะเดินออกจากบ้านที่อยู่ด้านหลังห้างแมคโครมา โดยไม่มีใครรู้ ซึ่งต้องขอบคุณทุก ๆ คน ที่ให้การช่วยเหลือ โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ตำรวจที่พาตะเวนหาคนรู้จักจนสามารถติดต่อตนเองได้
ซึ่ง ร.ต.อ.ถนอมศิลป์ กล่าวว่า การสืบค้นหาญาติของป้าศรีครั้งนี้ มีต้นทางแค่ ที่ สภ.เมือง ที่ทางเจ้าหน้าที่บอกว่ามีคนพามาส่งบอกว่าเป็นคนต่างจังหวัด เจอยายเดินอยู่จึงรับจะไปส่ง ซึ่งป้าศรีบอกว่าบ้านอยู่ข้างศาลหลักเมือง แต่เค้าไม่รู้จักเพราะไม่ใช่คนตราด ป้าศรีเองก็บอกไม่ถูกว่าไปทางไหน จึงได้พามาส่งที่สภ.เมืองตราด ตนจึงได้อาสาพามาตามหาบ้าน แต่ไม่เจอ ประกอบกับชาวบ้านที่อยู่ตรงนั้นบอกไม่มีใครรู้จักป้าศรี แต่มีชาวบ้านคนหนึ่งบอกว่า ให้ลองไปถามพี่ตุ๊กที่ขายไก่ ที่มีผมสีแดง เค้าเป็นคนที่นี่น่าจะพอรู้จัก และเมื่อพามาคนขายไก่ก็รู้จักจริง ก็พยายามโทรศัพท์หา เพื่อติดต่อลูกสาวป้าให้มารับกลับบ้านได้ในที่สุด